Romanos 4
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NTLH
1 Israel log ke baap-daada Aabraaham ke dekh.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Djab oe aapan kaam dwaara Parmeswar se ek howat, tab oe Parmeswar ke na barwargie karat bakie apane ke.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Bakie okar biese me liekhal hai kie oe Parmeswar me bieswaas karat raha, ohie se Parmeswar oke be-kasoer maanies aur apane se ek karies.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Djab koi koetjh kaam karle rahie, tab oe aapan paisa na bhalaai dwaara paaiga, bakie opar okar hak hai.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Bakie ek bieswaasie ke djiewan me aise na hai. Okar hak koetjh par na hai. Tabbo dje biena koetjh kare khaalie Parmeswar ke oeppar bharosa kare hai, oe aapan bieswaas dwaara be-kasoerie hoi dja hai, tjaahe oe pahiele paapie ke djiewan bietaawat raha.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Daawied bhie ek giet me ekare biese me liekhies hai kie soekh me rahie dje Parmeswar se ek hoi gail hai biena koetjh barhia kaam kare se.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Oe liekhies hai kie:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Soekhie hai djekar paap-boeraai Parmeswar ekdam se mietaai deis hai.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ka, Daawied ke aasier-baat khaalie Israel log khaatien hai, kie ekwan khaatien bhie? Ha, oelog khaatien bhie hai! Hamlog to abbe dekhlie kie Parmeswar Aabraaham ke okar bieswaas dwaara be-kasoerie maanies aur apane se ek karies raha.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Aur Parmeswar kab se aise karies? Okar hakiekat howe se pahiele kie ekare baad? Pahiele se!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Oe hakiekat ke tjienha paais dekhaawe khaatien kie oe aapan bieswaas dwaara Parmeswar se ek hoi gail raha. Ie rakam se oe sab bieswaasie log ke baap-daada hoi sakat raha, tjaahe na sab koi ke hakiekat bhail hai. Aisane Parmeswar oelogke bhie oesabke bieswaas dwaara be-kasoerie maan sakiega aur apane se ek kariega.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Aur djab Israel logan Parmeswar me bieswaas karie djaise Aabraaham hakiekat howe se pahiele bhie karat raha, tab oesab sattje ke okar aulaad rahie.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Bakie koetjh aur liekhe ke tjaahie. Parmeswar waada karies raha kie oe Aabraaham ke aur okar aulaad ke ie doenia ke hakdaar banaaiga, na kaanoen par tjale se, bakie bieswaas kare ke dwaara.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Djab koi kaanoen par tjale ke dwaara be-kasoerie hoi sakat, tab bieswaas kare me faida na rahat, aur Parmeswar ke waada be-kaamiel hoi djaat.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Djab oe kaanoen toeriega, tab oe sadja paaiga. Bakie djab kaanoen na hai, tab koi na toer sakiega.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ohie se djab Parmeswar bhalaai karke hamlogke hak dewe hai, tab oe khaalie deiga djab hamlog okare me bieswaas karab. Okar waada Aabraaham ke sab aulaad khaatien hai. Ie na khaalie Israel log khaatien hai, tjaahe oesab Parmeswar ke kaanoen djaane hai, bakie bhie oelog khaatien hai djaun Aabraaham ghat Parmeswar par bharosa kare hai. Oe sab bieswaasie log ke baap-daada hai.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Parmeswar ose bolies raha kie: „Ham toke dher djaatie ke baap-daada banailie hai.” Oe to Parmeswar ke aakhie me aisane hai. Parmeswar maral logan ke phier se djie oethaawe hai, aur djab oe koetjh bole hai, tab hoi dja hai. Aur Aabraaham okar oeppar bharosa karat raha.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Tjaahe koi na sotjat raha kie oe boerhaapa par larka djalmaai sake hai, tabbo oe bieswaas karat raha kie oe dher djaatie ke baap-daada hoiga djaise Parmeswar bolies raha.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Oe thiek se djaanat raha kie oe sau baries ke hoi gail hai aur kie okar aurat Saara bhie bahoet boerhia hoi gail hai. Oelog larkan paida na kar sakat.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Tabbo oe bieswaas karat raha kie Parmeswar aapan waada na toerat. Okar bieswaas oke saktie deis, aur aisane oe Parmeswar ke aadar karat raha.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Oe aapan man me thiek se djaanat raha kie Parmeswar aapan waada poera kar sakiega.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ohie khaat Parmeswar oke be-kasoerie maanies aur apane se ek karies.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Parmeswar ke poestak me ie sab baat na khaalie Aabraaham khaatien liekhal hai, bakie hamlog khaatien bhie.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Hamlog Parmeswar ke oeppar bharosa kariela, ohie se oe hamlogke bhie be-kasoerie maane hai aur ose ek karies hai. Oe to hamlogke Prabhoe Jiesoe ke djie oethaais hai.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Oe oke hamlogke paap-boeraai ke kaaran se maran deis hai, aur oke djie oethaais hai djeme hamlog ose ek hoi sakie.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.