Marcos 5

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tab sabhan samoendar kaatke Geraasa log ke des me pahoetj gail.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Djaise Jiesoe bot me se niekaral, taise kabarsthaan me se ekgo aadmie okar lage aail. Oke bhoet pakaries raha,
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 aur oe pahaar ke hol me rahat raha djaaha maral manai logan ke mattie parat raha. Aur koi na oke pakarke baanh paawat raha.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Oesab kai dafe okar haath gor ketie se baanhies raha, bakie oe ketie toer dhaarat raha. Koi na oke samhaar paawat raha.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Oe raat dien pahaar par aur kabarsthaan me dawwaat raha. Oe hardam tjiellaat raha aur apane ke patthar se maarat raha.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Tab djab oe Jiesoe ke doer me dekhies, tab dhaurke aail aur okar gore gier paral.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Tab oe poetjhies: „Tor ka naam hai?” Tab oe bolies: „Hamaar naam Dher hai. Hamlog dher djane se baatie.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Oe ose bientie karies: „Hamlogke hia se doer na khaderiehe.”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Hoewa par ek djhoend soewar pahaar par tjarat raha, lagbhag doei hadjaar.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Tab bhoet-paret log Jiesoe se bientie karies: „Hamlogke soewarwan me djaain de.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Tab oe bolies: „Dja!” Bhoet log aadmie me se niekarke gail soewar ke oeppar phaat paral. Tab djhoend bhar pahaar par se dhaure lagal aur samoendar me gierke doebke mar gail.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Tab soewar ke tjaraawe waalan bhaag gail sahar aur gaaw me sab koi se bataawe ke. Tab dher manai log aail dekhe kie ka howe hai.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Tab djab oesab Jiesoe lage aail tab dekhies kie bhoet-paret waala aadmie sadhaaran se baithal hai aur kapra pahienies hai aur okar moerie thiek hoi gail. Tab oesab ghabaraai gail.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Tab djaun aadmie log sab tjiedj dekhies raha, oesab bataais Jiesoe kaise bhoet-paret log ke bhagaais aur soewar log se ka bhail.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tab hoewa ke manai logan Jiesoe se bientie karies kie: „Toe hia se bestar tjal dja.”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Tab djab Jiesoe bot me gail, tab aadmie djaun attjha hoi gail raha, oe bolies: „Ham maangiela tor sanghe djaai.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Bakie oe bolies: „Toe dja ghare aapan palwaar lage. Aur sabhan se bataihe kie Prabhoe daaja karke tore khaat kaun biesaal kaam karies hai.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Aadmie tjal gail aur Dekaapoles galie me sab koi se bataawe lagal kie Jiesoe kaun barka kaam karies hai. Aur sab koi moeh baaike soenat raha.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Tab Jiesoe aur okar tjela log phieno samoendar ke habara kaaties. Tab oke pahoetjat der na lagal aur dher manai okar lage aail. Ohie khaatien oe samoendar lage rahie gail.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Tab ekgo aadmie aage aail. Oe ek partjaar ke ghar ke barkwa raha, aur okar naam Jaairas raha. Tab djab oe Jiesoe ke dekhies, tab okar gore gieral,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 aur bientie karies kie: „Hamaar bietia mare par atkal hai. Ham bahoet maangiela kie toe aaike aapan haath okar oeppar dharieho. Tab oe batj djaai.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Tab Jiesoe okar sanghe tjale lagal. Aur dher manai oke thelat-thaalat djaat raha.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Oman bhie ekgo aurat raha. Oke baara baries lek khaalie khoen gierat raha.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Oe dher daaktar ke lage gail raha aur oesab oke bahoet doekh katwaais raha. Oe aapan sab paisa oman laga deis raha, bakie tabbo aur kharaab hoi gail raha.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Ohie laage khoen ekdam se band hoi gail. Oe djaan gail kie oe attjha hoi gail hai.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Jiesoe toerant djaan gail kie okar saktie kaam me lewal gail hai. Tab oe ghoemke poetjhies: „Hamaar kapra ke tjhoeis hai?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tab okar tjela log bolies: „Toe to dekhe hai manai log kaise dhakele hai. Tab toe kaise ie poetjh sake hai?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Bakie oe taakies kie ke oke tjhoeis hai.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Tab aurat dar ke maare kaape lagal aur aage gail. Oe djaanat raha kie okar sanghe ka bhail hai. Tab oe Jiesoe ke gore gierke sab tjiedj bataais.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Tab oe bolies: „Betie, toe hamare me bieswaas karle hai, ohie se toe batj gaile. Attjha se djaihe aur tjangga rahiehe.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Abbe oe batiaite raha tab barkwa ke ek ghar waala aail aur aapan sardaar se bolies: „Tor bietia mar gail. Ab maastar djie ke moesiebat na de.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Bakie Jiesoe ie baat par dhiaan na lagaais. Oe barkwa se bolies: „Na ghabara, khaalie hamare me bieswaas kar.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Oe na maangat raha kie dher manai okar saath djaai. Oe khaalie Petras, Jaakobas aur okar bhaai Johaanas ke legail.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Djab sabhan barkwa ke ghar lage pahoetjal tab Jiesoe dekhies kie hoewa ke manai log oedaasie ke maare piet-pietke rowe hai.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Tab Jiesoe aur ekwan bhiettar gail aur bolies: „Oe larkie na maral hai, oe soete hai. Toelog etana na row.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Tab sabhan oke hase lagal. Bakie oe sab koi ke bahare karies. Tab oe maai baap aur tieno tjela log ke leike larkie ke kamra me gail.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Oe maral larkie ke haath pakarke bolies: „Taalieta koem!” Ekar matlab hai: „Betie, ham tose boliela: Oethke thara how!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Aur larkie toerant thara hoike tjale lagal. Oe baara baries ke raha. Okar maai baap aur tjela log dekhke bahoet atjambho bhail!
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Tab Jiesoe oelogke mienaahie karies kie: „Koi se na bataaw kie kaun tjiedj bhail hai.” Oe bhie bolies: „Koetjh khaaik oke dei de.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.