Marcos 5

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tab sabhan samoendar kaatke Geraasa log ke des me pahoetj gail.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Djaise Jiesoe bot me se niekaral, taise kabarsthaan me se ekgo aadmie okar lage aail. Oke bhoet pakaries raha,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 aur oe pahaar ke hol me rahat raha djaaha maral manai logan ke mattie parat raha. Aur koi na oke pakarke baanh paawat raha.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Oesab kai dafe okar haath gor ketie se baanhies raha, bakie oe ketie toer dhaarat raha. Koi na oke samhaar paawat raha.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Oe raat dien pahaar par aur kabarsthaan me dawwaat raha. Oe hardam tjiellaat raha aur apane ke patthar se maarat raha.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tab djab oe Jiesoe ke doer me dekhies, tab dhaurke aail aur okar gore gier paral.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Tab oe poetjhies: „Tor ka naam hai?” Tab oe bolies: „Hamaar naam Dher hai. Hamlog dher djane se baatie.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Oe ose bientie karies: „Hamlogke hia se doer na khaderiehe.”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Hoewa par ek djhoend soewar pahaar par tjarat raha, lagbhag doei hadjaar.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Tab bhoet-paret log Jiesoe se bientie karies: „Hamlogke soewarwan me djaain de.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Tab oe bolies: „Dja!” Bhoet log aadmie me se niekarke gail soewar ke oeppar phaat paral. Tab djhoend bhar pahaar par se dhaure lagal aur samoendar me gierke doebke mar gail.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tab soewar ke tjaraawe waalan bhaag gail sahar aur gaaw me sab koi se bataawe ke. Tab dher manai log aail dekhe kie ka howe hai.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tab djab oesab Jiesoe lage aail tab dekhies kie bhoet-paret waala aadmie sadhaaran se baithal hai aur kapra pahienies hai aur okar moerie thiek hoi gail. Tab oesab ghabaraai gail.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Tab djaun aadmie log sab tjiedj dekhies raha, oesab bataais Jiesoe kaise bhoet-paret log ke bhagaais aur soewar log se ka bhail.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tab hoewa ke manai logan Jiesoe se bientie karies kie: „Toe hia se bestar tjal dja.”
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tab djab Jiesoe bot me gail, tab aadmie djaun attjha hoi gail raha, oe bolies: „Ham maangiela tor sanghe djaai.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Bakie oe bolies: „Toe dja ghare aapan palwaar lage. Aur sabhan se bataihe kie Prabhoe daaja karke tore khaat kaun biesaal kaam karies hai.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Aadmie tjal gail aur Dekaapoles galie me sab koi se bataawe lagal kie Jiesoe kaun barka kaam karies hai. Aur sab koi moeh baaike soenat raha.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Tab Jiesoe aur okar tjela log phieno samoendar ke habara kaaties. Tab oke pahoetjat der na lagal aur dher manai okar lage aail. Ohie khaatien oe samoendar lage rahie gail.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tab ekgo aadmie aage aail. Oe ek partjaar ke ghar ke barkwa raha, aur okar naam Jaairas raha. Tab djab oe Jiesoe ke dekhies, tab okar gore gieral,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 aur bientie karies kie: „Hamaar bietia mare par atkal hai. Ham bahoet maangiela kie toe aaike aapan haath okar oeppar dharieho. Tab oe batj djaai.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Tab Jiesoe okar sanghe tjale lagal. Aur dher manai oke thelat-thaalat djaat raha.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Oman bhie ekgo aurat raha. Oke baara baries lek khaalie khoen gierat raha.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Oe dher daaktar ke lage gail raha aur oesab oke bahoet doekh katwaais raha. Oe aapan sab paisa oman laga deis raha, bakie tabbo aur kharaab hoi gail raha.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ohie laage khoen ekdam se band hoi gail. Oe djaan gail kie oe attjha hoi gail hai.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jiesoe toerant djaan gail kie okar saktie kaam me lewal gail hai. Tab oe ghoemke poetjhies: „Hamaar kapra ke tjhoeis hai?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Tab okar tjela log bolies: „Toe to dekhe hai manai log kaise dhakele hai. Tab toe kaise ie poetjh sake hai?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Bakie oe taakies kie ke oke tjhoeis hai.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Tab aurat dar ke maare kaape lagal aur aage gail. Oe djaanat raha kie okar sanghe ka bhail hai. Tab oe Jiesoe ke gore gierke sab tjiedj bataais.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Tab oe bolies: „Betie, toe hamare me bieswaas karle hai, ohie se toe batj gaile. Attjha se djaihe aur tjangga rahiehe.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Abbe oe batiaite raha tab barkwa ke ek ghar waala aail aur aapan sardaar se bolies: „Tor bietia mar gail. Ab maastar djie ke moesiebat na de.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Bakie Jiesoe ie baat par dhiaan na lagaais. Oe barkwa se bolies: „Na ghabara, khaalie hamare me bieswaas kar.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Oe na maangat raha kie dher manai okar saath djaai. Oe khaalie Petras, Jaakobas aur okar bhaai Johaanas ke legail.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Djab sabhan barkwa ke ghar lage pahoetjal tab Jiesoe dekhies kie hoewa ke manai log oedaasie ke maare piet-pietke rowe hai.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Tab Jiesoe aur ekwan bhiettar gail aur bolies: „Oe larkie na maral hai, oe soete hai. Toelog etana na row.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Tab sabhan oke hase lagal. Bakie oe sab koi ke bahare karies. Tab oe maai baap aur tieno tjela log ke leike larkie ke kamra me gail.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Oe maral larkie ke haath pakarke bolies: „Taalieta koem!” Ekar matlab hai: „Betie, ham tose boliela: Oethke thara how!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Aur larkie toerant thara hoike tjale lagal. Oe baara baries ke raha. Okar maai baap aur tjela log dekhke bahoet atjambho bhail!
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Tab Jiesoe oelogke mienaahie karies kie: „Koi se na bataaw kie kaun tjiedj bhail hai.” Oe bhie bolies: „Koetjh khaaik oke dei de.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.