Marcos 4

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ekare baad Jiesoe phieno samoendar ke kienaare Parmeswar ke baat siekhaawe lagal. Aur etana dher manai aail soene kie oe ekgo bot me gail. Aisahie oe bot me baithal raha aur manai log kienaare thara raha.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Oe matlab ke kaahaanie kaam me leike oesab ke dher tjiedj siekhaawe lagal.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 Aisane oe ie kaahaanie kahe lagal kie: „Thiek se soen. Ekgo khetiar raha. Ek rodj oe gail bia tjhiete.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Tjhietat me koetjh bia rasta par gier gail aur tjierai aaike khaai leis.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Tab koetjh bia gier paral djaaha thora se mattie aur nietje patthar raha. Hoewa par bia haldie se djam gail.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Bakie djab kara ghaam bhail, tab tjhota plansoe komalaaike mar gail. Oe plansoe ke sor to oeppare raha.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Koetjh bia gieral djaaha kaata waala djhalaasie ke bia bhie raha aur doeno sanghe djam gail. Tab kaata waala djhalaasie barhke ekwa ke dabaais. Aisane bhail kie barhia bia phal na deis.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Aur koetjh bia barhia djagaha par gieral aur djam gail, barka bhail aur phal deis. Kauno bia ties phal deis, kauno saathgo aur kauno saugo.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Oe bolies: „Dje ke kaan hai, oke tjaahie soene ke aur na tel daarke baithe ke.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Djab manai log tjal gail raha aur khaalie Jiesoe ke baara tjela aur ekaatgo doesar tjela batjal raha, tab sabhan ose poetjhies: „Ie kaahaanie ke matlab hamlog se bataai sakiehe?”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Tab oe bolies: „Pahiele Parmeswar koi se na bataais raha kie oe kaise raadj tjalaawe hai, bakie ab oe toelogke djanaawe hai. Aur doesarkwan khaalie matlab ke kaahaanie soenie.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Ie rakam se oesab taakie bakie na dekh paai. Aur oesab soenat rahie, bakie tabbo hamaar baat na samadjh paai. Djab aise na rahat tab oesab aapan paap pastaaike tjhama paai sakat.”
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Oe bolies: „Djab toelog ie matlab ke kaahaanie na samadjh paawe hai, tab kaun waala samadjh paihe?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Attjha, ab ham toelogke samdjhaabe. Djaise ek khetiar aapan khet me bia tjhiete hai, oisane Parmeswar ke baat sagaro phailaawal dja hai.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Koetjh manai log ke diel djaise rasta hai djaun par bia gier gail. Djaise oesab khoes khabar soene hai, taise saitaan aaike baat me laat maare hai aur oesab khoes khabar ekdam se bhoelaai dja hai.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Koetjh doesar manai log ke diel djaise ek djagaha hai djaaha khaalie thora se mattie patthar par hai. Djab oesab Parmeswar ke khoes khabar soene hai, tab oesab toerant khoesiaalie se apanaai lewe hai.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Bakie oesabke bieswaas djaise ekgo oeppare djamal waala plansoe hai. Oesabke diel me baat ekdam se na samaail hai. Tab djab doesar log oesabke sataawe lagie aur oesabke doekh oethaawe ke parie, tab oesab halieje se aapan bieswaas tjhor dei.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 — ausente —
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Bakie koetjh manai log ke diel djaise barhia djagaha hai. Oesab Parmeswar ke khoes khabar soene hai, tab oesab aapan diel me lei lewe hai, tab oelogke tjaal-tjalan attjha, kie to barhia, kie to bahoet biesaal hoi dja hai.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Oe bhie bolies: „Djab raat ke ekgo tjieraag bariehe, tab oke thoro baltie se top deihe, kie to bedie ke nietje dhar deihe? Na, oke oeppar dhariehe.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Aisane ek dien sab tjhiepal kaam aur loekwaawal tjiedj dekhaai djaai.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Dje ke kaan hai, oke na tjaahie tel daarke baithe ke.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Oe bolies: „Hamaar baat par dhiaan lagaaw. Djetana toe Parmeswar ke baat soeniehe, oe toke ese djaada samdjhaaiga.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Dje hamaar baat koetjh samdjhe hai, oe aur dher samdjhiega. Bakie dje kausies na kare hai hamaar baat samdjhe ke, aur sotje hai kie oe Parmeswar ke biese me djaan gail hai, oe ek dien dekhie kie oe koetjh na djaane hai.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Oe auro siekhaais kie: „Djab Parmeswar soeroe kare hai raadj tjalaawe ke, tab ie djaise ekgo khetiar hai djaun aapan khet me bia tjhiete hai.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 — ausente —
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 — ausente —
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Tab djab phal pak djaaiga tab oe toerant hasoewa se katwaaiga.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Oe bolies: „Ham kaun rakam se toelog ke samdjhaai Parmeswar kaise raadj tjalaawe hai? Aur ham kaun kaahaanie kaam me laai?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Okar raadj me dja hai djaise ek sarso ke bia se howe hai. Oe sab se tjhota bia hai.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Bakie djab bowal dja hai, tab djame hai aur ek bahoet barka per howe hai. Aur barka daarhie howe hai kie tjierai oman khota lagaai sake hai.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jiesoe aisan kaahaanie kaam me laaike Parmeswar ke khoes khabar manai log se bataawat raha, djetana oesab samadjh paawat raha.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Oe khaalie kaahaanie se manai log ke Parmeswar ke baat siekhaawat raha. Bakie djab oe aapan tjela log ke saath akel rahat raha, tab oe sab kaahaanie ke matlab samdjhaawat raha.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Oe dien djab derie hoi gail, tab Jiesoe aapan tjela log se bolies: „Aaw tjalie samoendar ke habara.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Oe bot me raha. Tab oesab manai log ke tjhorke bot me djaaike okar sanghe tjal gail. Aur ekaatgo doesar bot bhie oelogke saath djaat raha.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Tab atjakke me aandhie-toefaan tjale lagal aur barka barka halfa maare lagal. Aur bot me etana dher paanie bhar gail kie doebe lagal.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Jiesoe paatjhe bot me ek takia par soetal raha. Tab sabhan oke djagaais aur bolies: „Maastar djie, dekh hamlogse ka howe hai. Toke na boedjha hai kie hamlog doebiela?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Tab djab oe djaagal tab aandhie-toefaan ke daaties aur halfa se bolies: „Tjoep! Roek dja!” Aur aandhie-toefaan roek gail aur paanie ekdam dhiera hoi gail.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Tab oe aapan tjela log se bolies: „Toelog kaahe etana deraat rahiele? Toelogke bieswaas kaaha hai?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Tab tjela log ie sab dekhke bahoet ghabaraai gail, aur apane me batiaai lagal: „Ie kaun rakam aadmie hai? Dekh, aandhie-toefaan aur halfa okar baat soen leis!”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.