Marcos 4
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs ACF
1 Ekare baad Jiesoe phieno samoendar ke kienaare Parmeswar ke baat siekhaawe lagal. Aur etana dher manai aail soene kie oe ekgo bot me gail. Aisahie oe bot me baithal raha aur manai log kienaare thara raha.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Oe matlab ke kaahaanie kaam me leike oesab ke dher tjiedj siekhaawe lagal.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 Aisane oe ie kaahaanie kahe lagal kie: „Thiek se soen. Ekgo khetiar raha. Ek rodj oe gail bia tjhiete.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Tjhietat me koetjh bia rasta par gier gail aur tjierai aaike khaai leis.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Tab koetjh bia gier paral djaaha thora se mattie aur nietje patthar raha. Hoewa par bia haldie se djam gail.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Bakie djab kara ghaam bhail, tab tjhota plansoe komalaaike mar gail. Oe plansoe ke sor to oeppare raha.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Koetjh bia gieral djaaha kaata waala djhalaasie ke bia bhie raha aur doeno sanghe djam gail. Tab kaata waala djhalaasie barhke ekwa ke dabaais. Aisane bhail kie barhia bia phal na deis.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Aur koetjh bia barhia djagaha par gieral aur djam gail, barka bhail aur phal deis. Kauno bia ties phal deis, kauno saathgo aur kauno saugo.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Oe bolies: „Dje ke kaan hai, oke tjaahie soene ke aur na tel daarke baithe ke.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Djab manai log tjal gail raha aur khaalie Jiesoe ke baara tjela aur ekaatgo doesar tjela batjal raha, tab sabhan ose poetjhies: „Ie kaahaanie ke matlab hamlog se bataai sakiehe?”
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Tab oe bolies: „Pahiele Parmeswar koi se na bataais raha kie oe kaise raadj tjalaawe hai, bakie ab oe toelogke djanaawe hai. Aur doesarkwan khaalie matlab ke kaahaanie soenie.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Ie rakam se oesab taakie bakie na dekh paai. Aur oesab soenat rahie, bakie tabbo hamaar baat na samadjh paai. Djab aise na rahat tab oesab aapan paap pastaaike tjhama paai sakat.”
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Oe bolies: „Djab toelog ie matlab ke kaahaanie na samadjh paawe hai, tab kaun waala samadjh paihe?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Attjha, ab ham toelogke samdjhaabe. Djaise ek khetiar aapan khet me bia tjhiete hai, oisane Parmeswar ke baat sagaro phailaawal dja hai.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Koetjh manai log ke diel djaise rasta hai djaun par bia gier gail. Djaise oesab khoes khabar soene hai, taise saitaan aaike baat me laat maare hai aur oesab khoes khabar ekdam se bhoelaai dja hai.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Koetjh doesar manai log ke diel djaise ek djagaha hai djaaha khaalie thora se mattie patthar par hai. Djab oesab Parmeswar ke khoes khabar soene hai, tab oesab toerant khoesiaalie se apanaai lewe hai.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Bakie oesabke bieswaas djaise ekgo oeppare djamal waala plansoe hai. Oesabke diel me baat ekdam se na samaail hai. Tab djab doesar log oesabke sataawe lagie aur oesabke doekh oethaawe ke parie, tab oesab halieje se aapan bieswaas tjhor dei.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 — ausente —
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Bakie koetjh manai log ke diel djaise barhia djagaha hai. Oesab Parmeswar ke khoes khabar soene hai, tab oesab aapan diel me lei lewe hai, tab oelogke tjaal-tjalan attjha, kie to barhia, kie to bahoet biesaal hoi dja hai.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Oe bhie bolies: „Djab raat ke ekgo tjieraag bariehe, tab oke thoro baltie se top deihe, kie to bedie ke nietje dhar deihe? Na, oke oeppar dhariehe.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Aisane ek dien sab tjhiepal kaam aur loekwaawal tjiedj dekhaai djaai.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Dje ke kaan hai, oke na tjaahie tel daarke baithe ke.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Oe bolies: „Hamaar baat par dhiaan lagaaw. Djetana toe Parmeswar ke baat soeniehe, oe toke ese djaada samdjhaaiga.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Dje hamaar baat koetjh samdjhe hai, oe aur dher samdjhiega. Bakie dje kausies na kare hai hamaar baat samdjhe ke, aur sotje hai kie oe Parmeswar ke biese me djaan gail hai, oe ek dien dekhie kie oe koetjh na djaane hai.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Oe auro siekhaais kie: „Djab Parmeswar soeroe kare hai raadj tjalaawe ke, tab ie djaise ekgo khetiar hai djaun aapan khet me bia tjhiete hai.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 — ausente —
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 — ausente —
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Tab djab phal pak djaaiga tab oe toerant hasoewa se katwaaiga.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Oe bolies: „Ham kaun rakam se toelog ke samdjhaai Parmeswar kaise raadj tjalaawe hai? Aur ham kaun kaahaanie kaam me laai?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Okar raadj me dja hai djaise ek sarso ke bia se howe hai. Oe sab se tjhota bia hai.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Bakie djab bowal dja hai, tab djame hai aur ek bahoet barka per howe hai. Aur barka daarhie howe hai kie tjierai oman khota lagaai sake hai.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jiesoe aisan kaahaanie kaam me laaike Parmeswar ke khoes khabar manai log se bataawat raha, djetana oesab samadjh paawat raha.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Oe khaalie kaahaanie se manai log ke Parmeswar ke baat siekhaawat raha. Bakie djab oe aapan tjela log ke saath akel rahat raha, tab oe sab kaahaanie ke matlab samdjhaawat raha.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Oe dien djab derie hoi gail, tab Jiesoe aapan tjela log se bolies: „Aaw tjalie samoendar ke habara.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Oe bot me raha. Tab oesab manai log ke tjhorke bot me djaaike okar sanghe tjal gail. Aur ekaatgo doesar bot bhie oelogke saath djaat raha.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Tab atjakke me aandhie-toefaan tjale lagal aur barka barka halfa maare lagal. Aur bot me etana dher paanie bhar gail kie doebe lagal.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Jiesoe paatjhe bot me ek takia par soetal raha. Tab sabhan oke djagaais aur bolies: „Maastar djie, dekh hamlogse ka howe hai. Toke na boedjha hai kie hamlog doebiela?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Tab djab oe djaagal tab aandhie-toefaan ke daaties aur halfa se bolies: „Tjoep! Roek dja!” Aur aandhie-toefaan roek gail aur paanie ekdam dhiera hoi gail.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Tab oe aapan tjela log se bolies: „Toelog kaahe etana deraat rahiele? Toelogke bieswaas kaaha hai?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tab tjela log ie sab dekhke bahoet ghabaraai gail, aur apane me batiaai lagal: „Ie kaun rakam aadmie hai? Dekh, aandhie-toefaan aur halfa okar baat soen leis!”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.