Atos 23
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NTLH
1 Tab Paulas barkwan ke taakke bolies: „Bhaai log, ham Parmeswar ke aage safa sotj-bietjaar se aapan djiewan bietailie hai aur aadj talak bietaaila.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Tab sab se barka agwa okar bagale ke aadmie log ke hoekoem deis okar moeh par maare ke.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Tab Paulas ose bolies: „Toke Parmeswar sadja deiga, toe bhaktie khele waala! Toe hia par baithke kaanoen se hamaar kasoer dekhaawe maange hai? Tab kaanoen toerke koi ke sahie dewe hai hamme maare ke!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Tab koetjh manai log bolies: „Ka, toe Parmeswar ke sab se barka agwa ke bedjatie kare hai?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Tab oe bolies: „Bhaai log, ham na djaanat rahielie kie ie sab se barka agwa hai, nahie to ham na boltie. Kaanoen me to liekhal hai kie: ‘Toelogke djaatie ke barkwan ke biese me kharaabie na batiaihe!’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Oe djaanat raha kie sabha me Sadoesie aur bhie Fariesie log raha. Ohie se oe djor se bolies kie: „Bhaai log, ham Fariesie ke palwaar me se hai aur bhie Fariesie baatie. Ham bieswaas kariela kie maral logan djie oethiega. Ohie se ham aadj toelogke aage thara baatie.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tab djaise oe ie baat bol tjoekal raha, taise Fariesie aur Sadoesie log apane me takaraar kare lagal, aur sabha doei bhaag me bat gail.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Sadoesie log to bole hai kie maral logan na djie oeth sake hai aur bhie kie parie aur doesar aatma na hai. Bakie Fariesie log ie doeno tjiedj me bieswaas kare hai aur siekhaawe hai.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tab etane me sabha ke manai log bahoet djor se tjiellaai lagal aur koetjh Fariesie log ke dal me ke parhal waalan karaai se bolies: „Hamlogke djaan me oe aadmie koetjh kharaabie na karies hai! Saait ek Parmeswar ke parie kie to doesar swarag waala ose batiaais hai!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Aur ie takaraar etana doer pahoetj gail kie doeno bagal se oelog oke ghietje lagal. Tab thaana ke barkwa deraai gail. Oe sotjies kie: „Oelog oke ab toekkara toekkara tjier dei.” Tab oe aapan soerdjaatie ke bolwaaike bolies kie: „Oke thaana me ledja.” Oelog aisane karies.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Tab oe raat ke Prabhoe Paulas ke lage aail aur bolies: „Paulas, hiemmat baanhe rahiehe! Djaise toe Jeroesaalem me hamare biese me gawaahie deile hai, oisane toke Roma sahar me bhie dewe ke parie.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tab djab saber bhail, tab koetjh Israel log ek lage aail aur sallaah karke kasam khaais kie: „Hamlog biena koetjh khaai pieje se pahiele Paulas ke maar dhaare k'hoi.”
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Tjaalies aadmie se djaada ie kharaab bietjaar karke kasam khaais.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Tab oelog gail agwan aur djaatie ke barkwan ke lage aur bolies kie: „Hamlog kasam khaaike sallaah karlie hai koetjh na khaai pieje ke djab talak hamlog Paulas ke na maar dhaarab.”
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Aur bhie bolies: „Toelog thaana ke barkwa se bienaai karke bol de kie oke Paulas ke phieno barkwan ke aage ledjaai. Toelog kariehe djaise okar kaar-baar auro thiek se maange hai khodj kare. Hamlog tajaar baatie oke hia pahoetje se pahiele maar dhaare ke.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Etane me Paulas ke bahien ke betwa oesabke kharaab bietjaar ke biese me soenies. Tab oe thaana me gail aur Paulas se bol deis.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tab Paulas soenke hoewa ke ek soerdjaatie ke barkwa ke bolaaike bolies: „Ie naudjawaan ke thaana ke barkwa lage ledja. Oe maange hai ose koetjh bataawe.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Barkwa oke leike gail thaana ke barkwa lage aur bolies: „Paulas djahalia hamse bataais kie ie naudjawaan maange hai tose koetjh bataawe.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tab thaana ke barkwa okar haath pakarke oke alag legail aur poetjhies: „Toe kaun tjiedj hamse maange hai bataawe?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Tab naudjawaan bolies: „Soeno, djie. Israel log apane me sallaah karies hai tose poetjhe ke Paulas ke barkwan ke aage phieno ledjaai ke. Oesab kariega djaise maange hai okare biese me auro thiek se khodj kare.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Bakie oelogke na bieswaas kariehe. Tjaalies mardaana se djaada loekaaike agore hai oke maar dhaare ke. Oelog kasam khaais hai na khaai pieje ke djab talak oe djienda rahiega. Oesabhan tajaar hai aur aap ke hoekoem agore hai.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Tab barkwa bolies: „Toe koi se na bataihe kie toe hamse ie sab baat bolle hai,” aur oke pathaai deis.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Tab oe doeigo aapan soerdjaatie ke barkwa ke bolaaike bolies kie: „Aadj nau badje raat ke doei sau soerdjaatie ke tajaar kar Sesaarea djaai ke. Aur sattargo ghora tjalaawe waalan, aur doei saugo tjhoerie ke danda se laraai kare waalan bhie.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Aur Paulas khaatien ekaatgo ghora tajaar kariehe oke barhia se laat Feleks lage ledjaai ke.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Tab oe ek tjietthie liekhies. Oman liekhal raha kie:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Laat Feleks djie, ham Klaudias Liesias baatie. Aap kaise baato?
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ham ie aadmie ke aapke khaatien pathaaila. Oe Jeroesaalem sahar me Israel log dwaara pakaraail raha. Bakie ham soenlie kie oke Roma djaat ke hak hai. Ohie se djab Israel logan maangat raha okar djaan lewe, tab ham aapan soerdjaatie leike gailie oke batjaawe.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Tab ham oke oesabke barkwan ke sabha ke aage legailie. Ham maangat rahielie djaane kie oelog oke kaahe khaatien kasoer dewat raha.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Tab hoewa ham pata pailie kie oesab oke kasoer deis khaalie oesabke kaanoen ke kaaran se. Bakie oe koetjh na karies hai maut kie to djahal ke sadja paawe khaatien.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Tab djab ham soenlie kie koetjh Israel ke manai kasam khaaike sallaah karies hai oke maar dhaare ke, tab ham toerante faisala karlie oke tore lage pathaawe ke. Aur ham okar kasoer dewe waalan ke hoekoem deilie aapse bataawe ke kaun tjiedj ke biese me oelog oke naalies maange hai kare. Hia talak hamaar tjietthie hai. Aap barhia se rahieho!
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Tab oe raat ke soerdjaatie log Paulas ke Antiepaatres sahar legail.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Aur djab saber bhail, tab oelog ghora tjalaawe waalan ke okare sanghe Sesaarea pathaai deis aur apane log thaana me laut gail.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tab djab ghora tjalaawe waalan Sesaarea me pahoetjal, tab oesab laat ke tjietthie deis aur Paulas ke okar aage legail.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Tab laat tjietthie parhies aur Paulas se poetjhies: „Toe kaaha ke baate?” Tab oe bolies: „Sieliesia des ke.”
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Tab laat bolies: „Attjha, djab tor kasoer dewe waalan hia par aai djaai, tab ham tor biese me khodj karabe.” Aur oe hoekoem deis oke Herodes ke mahal me band kare ke.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.