Atos 22
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NAA
1 Oe bolies: „Bhaai-bahien aur baap log, soeno ab ham apane ke kaise batjaabe.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Tab djab oesab soenies kie oe Israel ke bhaasa me batia hai, tab oelog ekdam se tjoeppaai gail.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Tab oe bolies: „Ham ek Israel ke aadmie baatie. Ham Sieliesia des Taarsas sahar me paida bhailie aur ie sahar me posailie. Ham Gaamaaliejel ke ekgo tjela baatie. Oe hamme phor-phorke siekhaais hai kaise hamlogke baap-daada log ke kaanoen par tjale ke tjaahie. Ham apane djaan me Parmeswar khaatien bahoet kausies karat rahielie djaise toelogan bhie kare hai.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ham to aurat aur mardaana log ke maut talak satailie djaun Prabhoe Jiesoe ke rasta par tjalat raha. Ham oelogke baanhke djahal me dharwailie rahielie.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Sab se barka agwa aur bhie Israel ke barkwan gawaahie dei sake hai kie ham oelogke hoekoem se ie kaam karat rahielie. Oesab to hamme tjietthie deis raha Daamaskas sahar ke Israel ke bhaai log khaatien. Ese ham hoewa ke iesaai log ke baanhke Jeroesaalem me ledjaai sakat rahielie oelogke sadja dewe khaatien.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Bas ek biesaal tjiedj bhail. Djab ham Daamaskas sahar nagtjailie, tab dien doepahare etana djotie kaske oeppar se tjamke lagal kie bahoet andjor hoi gail.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Tab ham nietje gier gailie aur ek aawaadj soenlie. Koi hamse bolies kie: ‘Saul, Saul! Toe kaahe ke hamme sataawe hai?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tab ham bollie: ‘Prabhoe, toe ke baate?’ Tab oe bolies: ‘Ham Naasaaret sahar ke Jiesoe baatie aur toe hamme sataawe hai.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Hamaar saathie log djotie dekhies, bakie aawaadj na soenies.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Tab ham bollie: ‘Prabhoe, hamke ka kare ke tjaahie?’ Tab oe bolies kie: ‘Thara how aur Daamaskas me dja. Hoewa par koi tose bataaiga kie toke kaun tjiedj kare ke parie.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Bakie oe tjatak tjamkal djotie se ham andha hoi gailie rahielie. Ohie se hamaar saathie log hamaar haath pakarke hamke Daamaskas me legail.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tab ekgo Aanaaniaas naam ke aadmie hamare lage aail. Oe Parmeswar ke kaanoen ke rasta par tjalat raha. Aur sab Daamaskas sahar ke Israel log okar bahoet maan djaan karat raha.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Oe aaike bolies: ‘Saul bhaai, taak!’ Ham toerante dekhe lagalie aur oke taklie.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Oe bolies: ‘Hamlogke baap-daada log ke Parmeswar toke tjoenies raha djanaawe ke kie oe ka maange hai, aur bhie toke aapan sattja Waala Jiesoe ke dekhaawe ke aur okar aawaadj soene ke.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Toke tjaahie okare biese me gawaahie dewe ke aur sab koi se bataawe ke toe ka dekhle aur soenle hai.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ab kaahe ke agore hai? Oethke dja aur Jiesoe ke naam bolaaike apane ke dopoe karwaaw aur aapan kharaab tjalaawa niekaswaaw.’ Tab ham apane ke dopoe karwailie.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Tab djab ham koetjh dien baad Jeroesaalem me lautke gailie aur Parmeswar ke mahal ke angana me oke poedjat rahielie, tab ham djaise ek sapana me koetjh dekhlie.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Prabhoe phieno hamme dekhaail aur bolies: ‘Haalie se Jeroesaalem se tjal dja. Djab toe hia ke manai log se hamare biese me bataihe, tab oesab na maangie soene.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Bakie ham bollie: ‘Prabhoe, oesab to thiek se djaane hai kie ham tor bieswaasie log ke pakarwaaike aur partjaar ke ghar me ledjaaike pietwailie aur djahal me band kar dewat rahielie.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Aur djab tor gawaahia Stefaanas ke khoen bahaawal gail, tab ham hoewa bhie rahielie. Ie hamaar kahana raha aur ham okar djaanmarwan ke kapra ke rakhaawat rahielie. Oesab djaroer hamaar baat soeniega.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Bakie Prabhoe bolies: ‘Dja, ham toke doer des ke be-bieswaasie logan lage pathaabe.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Bas djab manai log ie baat soenies, tab oesab na sahie paais aur tjiellaaike bolies: „Aisan aadmie ke dhartie par se hataai de! Oke tjaahie mare ke!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Tab goessa me oelog ie baat gohoraaike aapan kapra oetaarke oeraawe lagal, aur bhie soeroe karies dhoer oeraawe ke.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Tab thaana ke barkwa hoekoem deis kie: „Oke thaana me ledja, aur oke tjhatkoen se maarke poetjh kie kaahe khaatien manai log etana oedhoem kare hai.”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tab djab oelog oke piete khaat baanh tjoekal raha, tab Paulas barkwa se djaun oke baanhies raha, ose bolies kie: „Bhaai, soen, hamke Roma ke djaatie ke hak hai. Toke hoekoem hai hamme maare ke biena dekhe ke kie hamke kasoer hai kie na?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tab barkwa djab ie baat soenies, tab oe thaana ke barkwa lage gail aur bolies: „Ab toe ka kariehe? Ie aadmie ke to Roma djaat ke hak hai.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Tab thaana ke barkwa Paulas lage gail aur poetjhies: „Toke Roma djaat ke hak hai?” Tab oe bolies: „Ha, hamke hai.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Tab barkwa bolies: „Ham ie hak dher paisa bhare se pailie.” Tab oe bolies: „Aur ham paidaais se pailie hai.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Bas oesab oke toerante tjhor deis. Aur thaana ke barkwa djab sotjies kie oe aisan aadmie ke banhwaais raha, tab deraai lagal sadja paawe khaatien.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tabbo oe maangat raha thiek se djaane kie Israel ke aadmie log kaun kaaran se Paulas ke kasoer dewat raha. Ohie se biehaan bhaile oe Israel djaatie ke barka agwan aur oesabke barkwan ke ek lage bolwaais. Tab oe Paulas ke biena ketie se thaana me se oesabke aage legail.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.