Atos 12
Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs VC
1 Oe same par raadja Herodes hoekoem deis koetjh iesaai samaadj waalan ke sataawe ke.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Oe Johaanas ke bhaai Jaakobas ke moerie talwaar se katwaai deis.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Aur djab oe dekhies kie ie kaam Israel ke barkwan ke bahoet attjha lage hai, tab oe Petras ke bhie pakarwaai leis. Ie Paasan ke tiewhaar ke tem me bhail.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Oe maangat raha tiewhaar ke baad Petras ke djanta ke aage laawe okare biese me faisala kare khaatien. Ohie se oe oke djahal me kar deis aur sora soerdjaatie okar rakhwaala karat raha. Ie sora tjaar bhaag me baatal raha.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Aisane Petras djahal me raha, aur iesaai samaadj logan okar khaat Parmeswar se praatna karat raha.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Tab djaun rodj Petras raadja ke aage laawal djaat, okar ek raat pahiele oe doei soerdjaatie ke bietj me soetal raha. Oe ketie se oe doeno ke sanghe baanhal raha, aur dwaarie par bhie soerdjaatie rakhwaala karat raha.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Bas Parmeswar ke ekgo parie djahal me aaike Petras lage khara bhail aur kothrie me djotie aail. Tab oe Petras ke padjarie me thelke bolies: „Petras, haalie se oeth!” Aur djab oe khara bhail, tab toerante ketie okar haath par se gier gail.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Tab parie bolies: „Aapan tjamotie lagaaw aur djoeta pahien.” Ie sab djab hoi gail, tab bolies: „Aapan djhoel orh le aur hamaar saathe tjal.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Petras okar paatjhe tjalal aur etana bhie na djaanat raha kie satj hai kie na. Oe sotjat raha kie oe sapana dekhe hai.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Oelog pahiela soerdjaatie log lage se paas bhail aur doesara waalan lage se bhie. Tab oesab djahal ke loha ke kamaarie lage pahoetjal. Bas kamaarie apane se khoel gail. Tab djab bahare aaike oesab koetjh doer tjalal, tab parie alop hoi gail.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Tab Petras ke jaad bhail aur oe apane me sotjies kie: „Ab ham djaan gailie kie Parmeswar aapan parie ke pathaais hai hamme raadja Herodes aur Israel ke barkwan ke haath me se batjaawe khaatien.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ie sab tjiedj thiek se sotj-bietjaar karke oe Johaanas ke maai ke ghare gail. Ie Johaanas ke doesara naam Markas raha. Hoewa dher iesaai ekattha raha bientie kare khaatien.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Tab djab Petras kamaarie par khoet-khoetaais, tab ekgo Rode naam ke naukaraanie aail dekhe kie ke hai.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Bas Petras ke aawaadj pahietjaanke oe khoesiaalie ke maare bhoelaai gail kamaarie khole aur dhaurke gail bataawe kie: „Petras dwaar par khara hai!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Tab ekwan bolies: „Hat oedhar, tor moer na thiek hai.” Bakie Rode bolies: „Aaw tjal dekh, ie satj hai.” Tab ekwan bolies: „Saait okar aatma kie to parie hoi.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Abbe Petras khoet-khoetaite raha. Tab djab oesab kamaarie kholies, tab dekhies kie sattje ke ohie hai. Aur sab koi ghabaraai gail.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Tab oe sabke haath se sankiaais tjoep howe ke aur bataawe lagal Parmeswar kaise oke djahal me se niekarwaais hai. Djab oe bataai tjoekal, tab bolies kie: „Ie sab baat Jaakobas aur doesar bieswaasie bhaai log ke bhie djanaai deihe.” Tab oe hoewa se kahie ante gail.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Biehaan bhaile soerdjaatie ke bietj me bahoet haltjal bhail. Oesab khaalie sotjat raha kie Petras se ka bhail hoi.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herodes oke bhie khodjwaais, bakie djab na paais tab soerdjaatie log ke pakarwaais marwaai dhaare khaatien. Baad me Petras Joedea diehaat tjhorke Sesaarea sahar gail aur hoewa par koetjh dien talak rahie gail.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herodes Tieras aur Siedon sahar ke manai log ke oeppar bahoet goessaail raha. Bakie oelogke raadja ke des ke daana-paanie bahoet djaroerat raha. Ohie se oesab ek man hoike okar paas gail. Oelog okar mantrie Blastas ke apane alang kar leis aur okar sahaaita se raadja se maafie maangies.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Tab baithak lagaawe waala dien par raadja pausaal pahienke aur aapan gaddie par baithke bhaasjan deis.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Tab okar aawaadj soenke djanta log khoesie se tjiellaaike bolies kie: „Ie na iensaan ke aawaadj hai, bakie ek bhagwaan ke!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Bas toerante Prabhoe ke ekgo parie raadja ke ek kharaab kierwa ke bemaarie deis, aur oe mar gail. Oe to Parmeswar ke aadar na karies raha.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Etane me Prabhoe ke baat sagaro phailat gail.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Oe same par Baarnaabaas aur Saulas aapan kaam poera karke Jeroesaalem se phien Antiokia sahar laut gail. Aur oesab Johaanas Markas ke legail.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.