Lucas 7
Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NTLH
1 Thlangkhqi ang zaak na ve ak awi ve Jesu ing ak kqawn boeih coengawh. Kaperanuam khaw na cet hy.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Qalkap zakhat ak ukkung thlang pynoet a tyihzawih, a boeipa ing a lungnaak soeih ce, tlo nawh thi tawm hy.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Cawhkaw qalkap zakhat ak ukkung ing Jesu akawng ce ang zaak awh Juda a hqamca thlang vang ce tyi nawh, a tyihzawih ce qoei sak ham doet sak hy.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Jesu a ven a mi pha awh qeennaak thoeh uhy, “Ve ak thlang vetaw a ni ngoenaak ce na sai peek aham tyng hy,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 anih ing ka mi ram a lungnaak awh sinakawk pynoet ni sak pek khqi hy,” tina uhy.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Cedawngawh Jesu a mi huawh ce nawh, im ami pha tawm ca awh qalkap zakhat ak ukkung ing a pyikhqi ce tyi nawh, “Bawipa, kyi kaa, ka ipkhui awh na law aham am kawih nyng.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ceamyihna awmsaw na venna law ham awm am tyng nyng ti nyng, awi doeng mah kqawn nawh, ka tyihzawih qoei bit kaw.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Kai awm ukknaak ak kai awh ak awm thlang pynoet na awm hlai nyng, kak kaiawh qalkap khawzah awm lawt hy. Thlang pynoet a venawh, 'Cet' ka tinaak awhtaw cet nawh; ak chang pynoet a venawh, 'Law', ka tinaak awhtaw law nawh, 'Ve sai,' ka tinaak awhtaw sai hy,” tina hy.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jesu ing anih ak awi ce ang zaak awh ak kawpoek na kyi nawh, a hu awh ak bat thlangkhqi benna hawi nawh, “,” tinak khqi hy.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Thlang a tyihkhqi ce im na hlat uhy, cawh tyihzoeih thlang ce sadip caana ana awm tlaih hy.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Cekcoengawh Jesu taw Nain a mi ti khaw na cet hy, a hubatkhqi mi thlang khawzah a hu awh bat uhy.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Khaw awhkaw vawng chawmkeng a mi pha tawm awh, nuhai ca ing a taak chyn a capa ce thih pe nawh a qawk ce kawt law uhy. Thlang khawzah nuhai a venawh awm uhy.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Bawipa ing cawhkaw nuhai ce a huh awh, qeen soeih nawh a venawh, “,” tina hy.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Cekcoengawh cet nawh qeep ce bi nawh, cawh qeep ak kawtkhqi awm dyi uhy. “,” tina hy.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Cawh ak thi ce tho nawh awi pau hy. Jesu ing a nu venawh pe tlaih hy.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Cawhkaw amik awmkhqi boeih ing kqih unawh Khawsa ce kyihcah unawh, “Ni venna tawngha ak boeimang soeih dang law hawh pai hy,” ti unawh, “Khawsa ing ak thlangkhqi hqip lawk khqi hy,” ti bai uhy.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Jesu akawng taw Judah qam ingkaw a kengsam qam boeih awh thang khawnghak hy.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Johan a hubatkhqi ing vawhkaw ik-oeihkhqi boeih ve a venawh kqawn pe uhy. A hubat thlang pakhih ce khy nawh,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Bawipa ce doet aham tyi hy, “Nang ve ak law hly kawi ce hawh nu, am awhtaw thlak chang kamik qeh hly hyn nu? tinawh doet sak hy.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Cawhkaw thlangkhqi ce Jesu a venna cet unawh, “Baptisma ak pekung Johan ing nang a venawh awi doet aham kaimih ve ni tyi khqi hy, 'Nang ve ak law hly kawi ce hawh nu, am awhtaw thlak chang kamik qeh hly hyn nu? tinawh ni doet sak khqi hy,” tina uhy.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Cawh Jesu ing tlawhnat soepkep ak takhqi, thlak tlokhqi ce qoei sak nawh, qaaichekhqi ce hqek hy, mikhypkhqi ce mik dang sak hy.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Cedawngawh ami venawh, “
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 ,” tinak khqi hy.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Johan ak thlang tyihkhqi a ming hlat coengawh, thlang kqeng a venawh Jesu ing Johan akawng kqawn pek khqi hy: “
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 — ausente —
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 — ausente —
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 — ausente —
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 ,” tinak khqi hy.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 (Thlang boeih ingkaw mangmu ak cawikungkhqi ing za Jesu ak awi ce a ming zaak awh, a mingmih ce Johan ing baptisma a na peek khqi hawh a dawngawh, Khawsa lam taw dyng hy tice dyih pyi uhy.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Cehlai Farasikhqi ingkaw anaa awi ak simkhqi ingtaw a mimah ak poek awh Khawsa ang cainaak ce oelh uhy, Johan a baptisma awm am hu uhy.)
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jesu ing, “
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 — ausente —
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 — ausente —
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 — ausente —
34 O
35 ,” tinak khqi hy.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Farasi thlang pynoet ing Jesu ce buh veel pyi aham khy hy, cedawngawh cawhkaw Farasi a im na cet nawh my buh veel pyi hy.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ce a khawk khui awhkaw ak awm thlak thawlh nu pynoet ing Farasi a im awh Jesu ing buh pan hy tice ang zaak awh, alabaster bawktui pynoet ce haw law nawh law hy.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Jesu a hu benna a khawkung awh ce dyi nawh kqang hy, a mikphli tui ing a khaw sui nawh, a lusam ing huih hy, a khaw ce mawk nawh, bawktui ing syp bai hy.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Buh ai na ak khykung Farasi thlang ing a huh awh, “Ve ak thlang ve tawngha mantaw, anih ak bikung ce a u nu, tice sim hlai voei, anih ve thlak thawlh hlai ni,” tinawh ak kawlung khuiawh poek hy.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jesu ing a venawh, “” tina hy.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Cawh Jesu ing, “
41 Jesus disse:
42 ” tina hy.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Simon ing, “Tangka khawzah bet ak pu peek thlang ing lungna khqoet kaw, tinawh poek nyng,” tina hy. Jesu ing, “,” tina hy.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Cekcoengawh nu benna ce mang nawh Simon a venawh, “
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 — ausente —
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 — ausente —
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 ,” tina hy.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Cekcoengawh Jesu ing nu a venawh, “,” tina hy.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Cawh buh ak vel pyikhqi ing, “Thlang a thawlh qeenkhaw ak ngai ve u nu?” ti uhy.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Jesu ing nu a venawh, “,” tina hy.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.