Atos 28

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ceng ami pha boeih awhtaw, cawhkaw tuilak cung ce Malta tuilak cung ti uhy, tice sim unyng.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ce a tuilak awh ak awmkhqi boeih ing kaimih ce ni toek ni teng khqi uhy. Kaimih aham mai tih law unawh aawm unyng, khaw a nawh khaw ding hy.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Paul ing thikkohkhqi ce boem nawh mai awh a tih awh ak chy ak ngan khqui ce maih hlawk ang zaak awh ce cawn law hy, Paul ce a kut awh cuk nawh bat hy.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Ce a tuilak cung awh ak awmkhqi ing Paul a kut awhkaw khqui ak bat ce ami huh awh, “Ve ak thlang ve thlang ak him vani hy voei, tui awhkawng taw loet hawh hlai hy, amak thym phu suinaak ing a hqing am ngaih nawh ni ve,” ti uhy.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Cehlai Paul ing khqui ce mai awh phum nawh a tlawh am za qoe hy.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Thlangkhqi ingtaw a kut ce hling kaw, tlu law kawmsaw thik tlang kaw tinawh poek uhy, cehlai ami qeh khing awh awm Paul taw ikawmyihna awm am awm hy, cawhtaw amik kaw ce thaw unawh anih ve khawsa va ni hy voei tinawh poek uhy.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ce a tuilak cung awh boei na ak awm Publiu a dum ce ce a venawh awm hy. Anih ing kaimih ce nik khy khqi nawh a im awh khaw thum voei ani awm sak khqi awh ak leek cana ni toek ni teng khqi hy.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 A pa ce tlo nawh zaih hy, a sa tlo nawh tumthe awm tlo hy. Paul ing anih a venna cet hy, cykcahnaak taak pe nawh ak khan awh a kut a tloeng peek awh qoei hy.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Cawhkaw ik-oeih ce ami huh awh, ce tuilak cung awh amik awm thlak chang boeih awm law unawh qoeinaak hu uhy.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 A mingmih ing kaimih ce nim kyihcah khqi uhy, cet hlah u sih ka mi ti awh kaimih a ngoengaihnaakkhqi boeih ce toen law uhy.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Hla thum a di coeng awhtaw, ang ming phir, Alexandria khaw awhkaw lawng, chikca awhkawng tuilak cungawh ak awm hawh, ce a lawng ing cet unyng.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Sirakuse khaw na thoeng unyng saw, cawh ce khaw thum voei awm unyng.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ce a khaw awhkawng cet tlaih bai unyng saw Rhegium khaw pha bai unyng. A khawngawi nyn awh kham benna kaw khaw ce hli law nawh cawhkaw a khawngawi nyn bai awh Puteoli khaw ce pha unyng.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ce a khaw awh koeinaakhqi thlang vang ce awm uhy, a mingmih ing khaw khqih nyn awm pyi aham kaimih ce nik khy khqi uhy. Cawhkawng ce Rom khaw na cet unyng.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Cawhkaw amik awm koeinaakhqi ing kaimih law hy ti aming zaak cawh, Appia hun awhkaw ik-oeih zawihnaak ingkaw savang im pakthum a awmnaak hun dyna kaimih ce ni do khqi uhy. Cawhkaw thlangkhqi ce Paul ing a huh awh Khawsa venawh zeelnaak awi kqawn nawh ang ngaih qep hy.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Rom khaw ka mi pha awh, Paul taw qalkap pynoet ing doen nawh amah poek awh awm thainaak ce pe uhy.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Khaw thum voei a awm coengawh Paul ing Juda thlang sawikungkhqi ce khy hy. Cekkhqi boeih ce ami law awh, Paul ing cekkhqi venawh: “Koeinaakhqi, nik thlangkhqi ing ami nu pa a phung ak kalh na ikaw awm am sai hlai nyng, Jerusalem khaw awh nim tu unawh Romkhqi kut awh ni pe uhy.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Cekkhqi ing awi a mini deng awh thihnaak khoek na thawlhnaak ikaw am ka sai dawngawh hlah aham ni ngaih uhy.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Cehlai Judakhqi ing am ngaih unawh, Kaisara a ven pha aham kai ing thoeh nyng. Kak thlangkhqi ak khan awh thawlh puk aham amni.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Vawh nangmih mi hu qu unawh awi kqawn aham nik khy khqi nyng. Israelkhqi ang ngaih-unaak awh ni kai ve thiqui ing khih na ka awm,” tina hy.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Cekkhqi ing, Nang akawng awh ce Judah nakawng capat am hu unyng, cekcoengawh ce nakawng amik law koeinaa u ingawm nang a seetnaak ikaw ap kqawn hlan uhy.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Cehlai nang a huhnaak ikawmyihna a awmnaak tice zaak aham ngaih unyng, a hun hoei awhkaw thlangkhqi ingtaw vawhkaw thlangboel ak thai na ak awm ve ak che ngai na kqawn uhy,” tina uhy.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Khaw hypoet awh Paul ing hqum aham awi amik kqawn awh, Paul a awmnaak im awh thlang khawzah ce law uhy. Mymcang awhkawng khawmy dy na cekkhqi venawh Khawsa qam awithang leek ce ak kqawn peek awh Mosi a anaa awi ingkaw tawnghakhqi ak cauk awhkawng Jesu akawng ce aming zaksimnaak aham kqawn pek khqi hy.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ak awihkqawn awhkawng thlang a vang ingtaw am cang na uhy.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 A mimah ce oelh qu unawh, a hukhit na Paul ing vawhkaw awi ve ak kqawn awhtaw voei uhy: “Ciim Myihla ing nami pakdamkhqi venawh Isaiah hawnaak ing awitak ce vemyihna anak kqawn hy:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Cedawngawh Gentelkhqi venawh Khawsa a hulnaak ce pha hawh nawh, a mingmih ing ngai kawm uh, tice nami sim aham ngaih nyng,” tinak khqi hy.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Ve ak awi ak kqawn awh, Judakhqi ce a mimah ingkaw a mimah aming oelh qu doena cet uhy.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Khaw kum hih khui cawh ce Paul ing im vat nawh awm hy. A venna ak law thlangkhqi boeih ce ak nep cana do hy.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Qaal leeknaak ing ak kangkung a awm kaana Khawsa qam a kawng ce ak kqawn awh Jesu Khrih akawng ce cawngpyi hy.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.