Romanos 8

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E moa tala ta nihahuna turu katun te ka uar tere Iesu Kristo.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Taraha, a lo turu Namnamei tere Sunahan, te hala ranei ra a nitoatoa tere Iesu Kristo, e purese hakapa rio ra. Ara i herei u katun ti kitsir na ti roron ka putaia tara lo tara markato a omi na tara tou mate. Kaba e moa lel tala.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 E Sunahan e kato a toa ka a niga, nu Lo tere Moses e ma antunan katoei a ka a niga teka, taraha u ngilina i puta e lagi kutekutiena u Lo teka. E Sunahan e hale iema a Pien Tson i tanen peisa me mi lue iena u tuanrei te kato uana turu tuanrei i tarara me mate silena a markato a omi. Ne Sunahan e lu ban a nitagala tara markato a omi te kana turu tuanrei i tarara.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 E Sunahan e kato sili a ka teka te gi matskö koru u ra turu Lo. Taraha, u ngilina i puta e ma hakui lel ranei ra. E moa. U Namnamei tere Sunahan te hakui tala rena ra.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 — ausente —
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 — ausente —
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Tara poata te hakuiena u ngilina i puta u hakats tara katun, ba katun teka te pakö uana tere Sunahan. Nonei e raman hengoena e Sunahan. Na nonei e ma antunan kato has nanei u Lo tere Sunahan.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 A katun te kukute lasena u ngilina i puta e ma antunan kato nanei u ngil tere Sunahan.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Kaba u ngilina i puta e ma hakui ranei limiu. U Namnamei tere Sunahan te hakui rano limiu, te go ka u u Namnamei tere Sunahan i torimilimiu. Esi te ma ka menei u Namnamei tere Kristo e ma katun uanei i tanen.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 A tuanreimilimiu e mate nou romana, taraha a markato a omi e kato homien. Kaba te kana e Kristo i tamilimiu, ba namnameimilimiu te ka mena a nitoatoa tere Sunahan, taraha e Sunahan e kato hamatskö riu limiu i matanen.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 E Sunahan e hatakei poutsi e Iesu Kristo tara tou mate i tanen. Na te kana u Namnamei tere Sunahan i tamilimiu, ba nonei te hatoatoa pouts hase nou romana a tuanreimilimiu te mate nou romana.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Na ma tsi hatoulana, u ngilina i puta e ma tatei tagala sile nei te gi kukute lel meni ra a markato ni puta. E moa. U ngilina i puta e ma tatei hakui tala ranei ra.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Te kukutie mia limiu u ngilina i puta ba limiu te mate mou. Kaba te taguhu rena u Namnamei alimiu, ba limiu te kato hamatiemiu a markato a omi turu ngilina i puta, ba limiu te toatoa mou.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 U barebana hoboto te peigi rena u Namnamei tere Sunahan nori e pien uar tere Sunahan.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 U Namnamei te halari e Sunahan alimiu e ma kato pouts ranei limiu u katunun kui te matoutur. E moa. Nonei u Namnamei te hahahu rano limiu ba limiu te pien uamiu tere Sunahan. U Namnamei e taguhu rano ra ba ra te tatei ngö tale rei e Sunahan “O Tamar, o Tamar.”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 U Namnamei tere Sunahan na u namnamei i tarara has e hatei hoboto rena ra ara a galapien tere Sunahan.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Na te pien uara ra i tanen, ba ra te lue rou romana a man ka man niga i tanen, te kato uana tara pien te luena a man ka tere tamanen. Ne Sunahan e hala nanou romana i tarara a man ka te hala has nanoen romana tere Kristo. Kaba te na lu gono meroen romana ra a man ka man niga i tanen, ara gi lu hasi a mar kamits te lue men i puta.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Alia e poiegu a kamits i tarara i romana e tetenei balana tara man ka man niga man kapan te na haruto ranoi romana ra e Sunahan.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 A mamana ka hoboto te kui e Sunahan e hahanei sil nitoa nena a poata te haruto nanoa romana e Sunahan te pien uara ra i tanen.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Taraha, a mamana ka te kui e Sunahan e ka putana tara tou mate. A tou mate e ma butui turu ngil i taren. E moa. E butuia turu ngil tere Sunahan. Kaba e Sunahan e hopu kapin a poata te kapana romana a markatona tara tou mate.
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 A mamana ka te kui e Sunahan e na tapurese nitoa ria romana tara tou mate na tara mamana ka a omi, te kato has uar romana a galapien tere Sunahan.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Ara e atei silera a ka teka: tara poata i manasa ba te noana i romana, a mamana ka hoboto te kui e Sunahan e ka hoboto mer a kamits, te here nei a tahol te katsin posana ba te harina.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 E ma nori pepeisari. Ara has, te ka mera u Namnamei tere Sunahan te mamna tara palain a man ka man niga te na ka merou ra i murimuri. Ara noa has te harra i peisarara ba te hahaloso silera a poata te na hahahu nitoa ranoa ra e Sunahan, ba ra te pien hoboto uarou romana i tanen — a tuanreirara na namnamei has i tarara.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 E Sunahan e lu poutsi rira ti hamana u ra i tanen. Na te tare rara a ka te hamana sile rara, ba ra te ma hamana sil lele reien. Taraha, a katun e ma hamana sil lele nei a ka te ka menen.
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Kaba te hamana sile rara a ka te tabuna tareie rara, ba ra te hahaloso sile ren ba te ma sökana rei.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Bu Namnamei tere Sunahan te taguhu has rano ra tara poata te ma tagala reia ra. Taraha, ara e ma atei sile rei ime te gi mar singo hamatskö u ra tere Sunahan tsi aha te gi singo sili ra, kaba u Namnamei te ateina. Nonei e singo hatatagi bera nora tere Sunahan, na nonei e mar ranga uana te ma antunan ranga uanei a katun.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Be Sunahan, te atei silena a ka te kana i torina katun, e atei sil hasena u hakats turu Namnamei, taraha u Namnamei e kukutiena u ngil tere Sunahan tara poata te singo bera nien u katun tere Sunahan.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Na ra e ateira e Sunahan e taguhena a mamana ka te gi kui hoboto uen ba te kato haniga rari u katun te ngile ren, u katun te ngö silri e Sunahan te gi kato uen turu ngil i tanen.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 E Sunahan e atei sil mam esi te katun uariou romana i tanen na nonei e hopu kap mam rien te gi here menien a Pien Tson i tanen, ba Pien Tson i tanen e here nei a pien a hamua te ka mena u toularen u para te murimuri ria i tanen.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Nonei e hopu kap mam ren ba te ngö has ranen. E ngö ren ba te kato hamatskö has ranen i matanen noa has. E kato hamatskö ren ba te hala sei has rena a soloren.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Poata te hakats nera ra a mamana ka a niga teka ba ra te poiera aha? E moa lel. Te ka gono mera nara e Sunahan, ba esi te tagala nama romana i tarara? E moa tala.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Nonei e ma peits hasni a Pien Tson i tanen, kaba nonei e hala sile meien i puta te go mi mate beme rien ra hoboto. Te katoe men a ka teka, ba nonei te hala koru has ranoi ra a mamana ka.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Ara u katun te hopu kap mamin e Sunahan. Gesi te kot mera nora romana i tanen? E moa tala. Taraha, e Sunahan noa has te kato hamatskö hakapa ria ra i matanen.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Esi te tatei hopu kap bera noi ra a nihahuna? E Iesu Kristo? E moa koru! Taraha, nonei noa has te mate hakapa sil rio ra. Na nonei e takei pouts tara tou mate i tanen ba nonei te ka talana tara pal matou tere Sunahan ba te singo hatatagi bera nora tere Sunahan.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 A saha ka te ga tatei lu ba mei ra turu ngil tere Kristo? A nomi tsi u tori-tiama? E moa. Tara poata te kato homi ria u katun i tarara te hamana uara ra tere Iesu, ba ka teka e poe hasena nonei e ma tatagi lel ranei ra? E moa. Tara poata te butuna a bes i tarara tsi te kakapuku ria ra na te butuna a poata a omi i tarara tsi a pula, ba man ka teka e poe hasena e Kristo e ma tatagi lel ranei ra? E moa has.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 U Buk u Goagono e poe mami a man ka teka e butu hamanana romana i tarara e kato uana:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Kaba e noahasina. E Kristo e hala ranei ra a nitagala te gi la sei koru u ra tara mamana ka hoboto teka, taraha nonei e tatagi koru rena ra.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 — ausente —
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.