Romanos 8

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E moa tala ta nihahuna turu katun te ka uar tere Iesu Kristo.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Taraha, a lo turu Namnamei tere Sunahan, te hala ranei ra a nitoatoa tere Iesu Kristo, e purese hakapa rio ra. Ara i herei u katun ti kitsir na ti roron ka putaia tara lo tara markato a omi na tara tou mate. Kaba e moa lel tala.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 E Sunahan e kato a toa ka a niga, nu Lo tere Moses e ma antunan katoei a ka a niga teka, taraha u ngilina i puta e lagi kutekutiena u Lo teka. E Sunahan e hale iema a Pien Tson i tanen peisa me mi lue iena u tuanrei te kato uana turu tuanrei i tarara me mate silena a markato a omi. Ne Sunahan e lu ban a nitagala tara markato a omi te kana turu tuanrei i tarara.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 E Sunahan e kato sili a ka teka te gi matskö koru u ra turu Lo. Taraha, u ngilina i puta e ma hakui lel ranei ra. E moa. U Namnamei tere Sunahan te hakui tala rena ra.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 — ausente —
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 — ausente —
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Tara poata te hakuiena u ngilina i puta u hakats tara katun, ba katun teka te pakö uana tere Sunahan. Nonei e raman hengoena e Sunahan. Na nonei e ma antunan kato has nanei u Lo tere Sunahan.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 A katun te kukute lasena u ngilina i puta e ma antunan kato nanei u ngil tere Sunahan.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Kaba u ngilina i puta e ma hakui ranei limiu. U Namnamei tere Sunahan te hakui rano limiu, te go ka u u Namnamei tere Sunahan i torimilimiu. Esi te ma ka menei u Namnamei tere Kristo e ma katun uanei i tanen.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 A tuanreimilimiu e mate nou romana, taraha a markato a omi e kato homien. Kaba te kana e Kristo i tamilimiu, ba namnameimilimiu te ka mena a nitoatoa tere Sunahan, taraha e Sunahan e kato hamatskö riu limiu i matanen.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 E Sunahan e hatakei poutsi e Iesu Kristo tara tou mate i tanen. Na te kana u Namnamei tere Sunahan i tamilimiu, ba nonei te hatoatoa pouts hase nou romana a tuanreimilimiu te mate nou romana.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Na ma tsi hatoulana, u ngilina i puta e ma tatei tagala sile nei te gi kukute lel meni ra a markato ni puta. E moa. U ngilina i puta e ma tatei hakui tala ranei ra.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Te kukutie mia limiu u ngilina i puta ba limiu te mate mou. Kaba te taguhu rena u Namnamei alimiu, ba limiu te kato hamatiemiu a markato a omi turu ngilina i puta, ba limiu te toatoa mou.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 U barebana hoboto te peigi rena u Namnamei tere Sunahan nori e pien uar tere Sunahan.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 U Namnamei te halari e Sunahan alimiu e ma kato pouts ranei limiu u katunun kui te matoutur. E moa. Nonei u Namnamei te hahahu rano limiu ba limiu te pien uamiu tere Sunahan. U Namnamei e taguhu rano ra ba ra te tatei ngö tale rei e Sunahan “O Tamar, o Tamar.”
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 U Namnamei tere Sunahan na u namnamei i tarara has e hatei hoboto rena ra ara a galapien tere Sunahan.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Na te pien uara ra i tanen, ba ra te lue rou romana a man ka man niga i tanen, te kato uana tara pien te luena a man ka tere tamanen. Ne Sunahan e hala nanou romana i tarara a man ka te hala has nanoen romana tere Kristo. Kaba te na lu gono meroen romana ra a man ka man niga i tanen, ara gi lu hasi a mar kamits te lue men i puta.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Alia e poiegu a kamits i tarara i romana e tetenei balana tara man ka man niga man kapan te na haruto ranoi romana ra e Sunahan.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 A mamana ka hoboto te kui e Sunahan e hahanei sil nitoa nena a poata te haruto nanoa romana e Sunahan te pien uara ra i tanen.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Taraha, a mamana ka te kui e Sunahan e ka putana tara tou mate. A tou mate e ma butui turu ngil i taren. E moa. E butuia turu ngil tere Sunahan. Kaba e Sunahan e hopu kapin a poata te kapana romana a markatona tara tou mate.
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 A mamana ka te kui e Sunahan e na tapurese nitoa ria romana tara tou mate na tara mamana ka a omi, te kato has uar romana a galapien tere Sunahan.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Ara e atei silera a ka teka: tara poata i manasa ba te noana i romana, a mamana ka hoboto te kui e Sunahan e ka hoboto mer a kamits, te here nei a tahol te katsin posana ba te harina.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 E ma nori pepeisari. Ara has, te ka mera u Namnamei tere Sunahan te mamna tara palain a man ka man niga te na ka merou ra i murimuri. Ara noa has te harra i peisarara ba te hahaloso silera a poata te na hahahu nitoa ranoa ra e Sunahan, ba ra te pien hoboto uarou romana i tanen — a tuanreirara na namnamei has i tarara.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 E Sunahan e lu poutsi rira ti hamana u ra i tanen. Na te tare rara a ka te hamana sile rara, ba ra te ma hamana sil lele reien. Taraha, a katun e ma hamana sil lele nei a ka te ka menen.
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Kaba te hamana sile rara a ka te tabuna tareie rara, ba ra te hahaloso sile ren ba te ma sökana rei.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Bu Namnamei tere Sunahan te taguhu has rano ra tara poata te ma tagala reia ra. Taraha, ara e ma atei sile rei ime te gi mar singo hamatskö u ra tere Sunahan tsi aha te gi singo sili ra, kaba u Namnamei te ateina. Nonei e singo hatatagi bera nora tere Sunahan, na nonei e mar ranga uana te ma antunan ranga uanei a katun.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Be Sunahan, te atei silena a ka te kana i torina katun, e atei sil hasena u hakats turu Namnamei, taraha u Namnamei e kukutiena u ngil tere Sunahan tara poata te singo bera nien u katun tere Sunahan.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Na ra e ateira e Sunahan e taguhena a mamana ka te gi kui hoboto uen ba te kato haniga rari u katun te ngile ren, u katun te ngö silri e Sunahan te gi kato uen turu ngil i tanen.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 E Sunahan e atei sil mam esi te katun uariou romana i tanen na nonei e hopu kap mam rien te gi here menien a Pien Tson i tanen, ba Pien Tson i tanen e here nei a pien a hamua te ka mena u toularen u para te murimuri ria i tanen.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Nonei e hopu kap mam ren ba te ngö has ranen. E ngö ren ba te kato hamatskö has ranen i matanen noa has. E kato hamatskö ren ba te hala sei has rena a soloren.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Poata te hakats nera ra a mamana ka a niga teka ba ra te poiera aha? E moa lel. Te ka gono mera nara e Sunahan, ba esi te tagala nama romana i tarara? E moa tala.
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 Nonei e ma peits hasni a Pien Tson i tanen, kaba nonei e hala sile meien i puta te go mi mate beme rien ra hoboto. Te katoe men a ka teka, ba nonei te hala koru has ranoi ra a mamana ka.
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 Ara u katun te hopu kap mamin e Sunahan. Gesi te kot mera nora romana i tanen? E moa tala. Taraha, e Sunahan noa has te kato hamatskö hakapa ria ra i matanen.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Esi te tatei hopu kap bera noi ra a nihahuna? E Iesu Kristo? E moa koru! Taraha, nonei noa has te mate hakapa sil rio ra. Na nonei e takei pouts tara tou mate i tanen ba nonei te ka talana tara pal matou tere Sunahan ba te singo hatatagi bera nora tere Sunahan.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 A saha ka te ga tatei lu ba mei ra turu ngil tere Kristo? A nomi tsi u tori-tiama? E moa. Tara poata te kato homi ria u katun i tarara te hamana uara ra tere Iesu, ba ka teka e poe hasena nonei e ma tatagi lel ranei ra? E moa. Tara poata te butuna a bes i tarara tsi te kakapuku ria ra na te butuna a poata a omi i tarara tsi a pula, ba man ka teka e poe hasena e Kristo e ma tatagi lel ranei ra? E moa has.
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 U Buk u Goagono e poe mami a man ka teka e butu hamanana romana i tarara e kato uana:
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Kaba e noahasina. E Kristo e hala ranei ra a nitagala te gi la sei koru u ra tara mamana ka hoboto teka, taraha nonei e tatagi koru rena ra.
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 — ausente —
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.