Romanos 4

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gaha te tatei ranga nera ra tere Abraham e tuburara? Nonei e mar matskö u ime i matane Sunahan?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Sanena e Abraham te butun matsköia i matane Sunahan te ga kato haniga tun uen, nonei sane tatei ranga sesein a peisanen. Kaba e ma kato uai teka. E moa.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Taraha, u Buk u Goagono e poiena, “E Abraham e hamani e Sunahan be Sunahan e ngöe teien a katun a matskö i matanen.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Hena, a katun te kuina e hole rien a moni. Na hihol i tanen e ma here nei a kan hahalapuku. E moa. Nonei e kui sile ien.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Kaba a katun te ma hakats hapara nanei a toukui a niga na markato a niga i tanen ba te hamana tunena e Sunahan, be Sunahan te tarena a nihamana i tanen ba te toan ngöe neien a katun a matskö i matanen ba te moana ta hihol. Taraha, nonei e hamana uana tere Sunahan te poiena a katun a omi e tatei matskö noa hasina i matanen.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 E Devit a King e poe hasi i manasa a katun e tatei sasalana te ngö mena neien e Sunahan a katun a matskö i matanen ba te ma hakats nanei a markato a niga i tanen.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 E kato u teka:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 A katun e ga sasala te ma kot mena nei e Sunahan u markato u omi i tanen.”
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 A nisasala teka e la las uana turu Jiu, te ka mer a hatoatongo tere Sunahan? E moa. E la has uana turu katun te halhal ria turu Jiu te ma ka meri a hatoatongo tere Sunahan. Taraha, alia e poe hakape gula e Abraham e hamani e Sunahan be Sunahan e ngöe teien a katun a matskö.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ga i hangisa te butuia a ka teka? I murina te hapö nien a hatoatongo tere Sunahan i pikpikönen? E moa. E Sunahan e ngö noei e Abraham a katun a matskö i matanen i mam te hapö nien a hatoatongo tere Sunahan.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 E Abraham e hapö hamurimurin a hatoatongo tere Sunahan, ba te haruto nena e Sunahan e ngöe ien a katun a matskö te hamana uen, i mam te hapö nien a hatoatongo tere Sunahan. E Sunahan e kato sili a ka teka te gi ngö meni e Abraham a tubur u katun hoboto te hamaner e Sunahan be Sunahan te ngö rane ien u katun u matskö i matanen, noahasina te ma ka merien nonei a hatoatongo tere Sunahan.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Be Abraham has a tubur u Jiu te hapö ner a hatoatongo tere Sunahan ba te kukute haser a markato tara nihamana i tanen te ka meien i mam te hapö nien a hatoatongo tere Sunahan.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 E Sunahan e halan u ranga hamana i tanen tere Abraham na tara pala i tanen i murinen te gi tatei lu menien u han i puta teka. U ranga hamana teka e ma la sila meia tara markato turu Lo tere Moses. E moa. E la silama tara markato tara nihamana te kato hamatskö rena u katun i matane Sunahan.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Sanena te tatei luer u katun peisa te kukutier u Lo u han i puta, ba ra sane mastei hamana talara, bu ranga hamana tere Sunahan te ma taguhu ranei a pala te hamanar. Kaba e moa tala.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Taraha, a markato turu Lo e kato silena te ga hahuna meri u katun te pekoer u Lo. Te ga moa u tu Lo, nonei lasi a poata te ma antunan pekoe neia a katun u Lo.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Nonei te hala sila nia e Sunahan u ranga hamana teka i tanen turu katun te hamanar. A nihitaguhu peisa tere Sunahan te habutu hamane nou u ranga hamana i tanen. E kato uana teka bu ranga hamana i tanen e la uana turu katun hoboto tere Abraham. E la hoboto uana i tarara u katun te hamanara, u Jiu nu katun has te ma Jiuri, te gi hamana u ra te hamana u e Abraham. Taraha, e Abraham e here nei a tuburara hoboto u katun te hamanara.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Na te ranga has uana u Buk u Goagono, “Alia e Sunahan te taguhe golö ba lö te hatubuna moa tara katun a para.” E Abraham e hamana u tere Sunahan te hatoatoa poutsena a katun a mate na te ranga tununa ba man ka te butu peisana.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 E Abraham e hamana sil te ga butu hamana u romana u ranga hamana tere Sunahan, noahasina te ma antuna koru neia a katun tun tara ka teka te rangein e Sunahan. Ba i murinen be Abraham e hatubuna nena a katun a para. Te ranga has menai e Sunahan e Abraham, “A pala i tamulö e para koru riou romana.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Poata te hateia e Sunahan e Abraham e hatuhane nou a pien, u hiningal tere Abraham e sukusukuia tara toa osono (100). Kaba nonei e hamana hatagalein u ranga tere Sunahan, noahasina te hakats menien te tsonpan koru u a tuanreinen, na te hakats has menien a tahol i tanen e Sera te ma antunan posei ta pien. Nonei e hamana noa.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Nonei e ma hahamanai ba te hula hakats nena u ranga tere Sunahan. E moa. A nihamana i tanen e butu hatagala koru, ba nonei te soloseiena e Sunahan.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Nonei e hamana hatagala ba te atei silena e Sunahan e antunan habutsena a ka te ranga hamana nen.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nonei koru a ka teka te ngö sil memei e Sunahan e Abraham a katun a matskö, taraha nonei e mar hamana u teka.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kaba u ranga te poiena, “E Sunahan e ngöe ien a katun a matskö,” u ranga teka i ma koloto peisa meni tere Abraham. E moa.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 I koloto has meni i tarara. E Sunahan e ngö has ranei ra u katun u matskö te hamana ria ra i tanen, nonei te hatakei poutsi e Iesu a Tsunono i tarara tara tou mate.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 E Iesu e mate sil u markato u omi i tarara me takei pouts silena te ga kato hamatskö merien ra i matane Sunahan.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.