Mateus 25
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 Be Iesu e poe lelena turu katunun tsitsilo i tanen, “Poata te butu nama romana nonei u lanin takopis tara Tsunono, ba Nipepeito tere Sunahan te here namei romana a maloto a tahol a kukubei ti lu a lam i taren ba te lar te gi na hitupali menien a tsonun tölo.
1 Jesus disse:
2 Na elalima tahol ti tutu na tana elalima tahol ti hakats haniga.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 A tohaliou u tutu i lui a lam i taren, kaba i ma lui tu karasin tu para.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Ba tohaliou ti hakats haniga i lueto a man botolo karasin a man saputu na lam i taren.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Na tsonun tölo e ma la boroboro mei, ba nori hoboto e topir me sohor.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 “Ba tara gusuna bong ba toa katun e kuna me poiena, ‘A tsonun tölo e la hamanasa nama. Alimiu go la uamuma i tanen.’
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Bu tohaliou u kukubei hoboto e takeir ba te pilits hapan pouts ner a lam i taren.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Ba pal tohaliou u tutu e poier tara pal tohaliou ti hakats haniga, ‘Alimiu go hala ramu mei lam ta tsi karasin i tamilimiu, taraha a lam i tamulam e katsin osor.’
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Kaba a pal tohaliou ti hakats haniga i ranga palis me poier, ‘E moa. U karasin e ma antuna nei i tamilimiu na i tamulam has. Alimiu go la uam i stoa ba te na hol peisemiu u karasin i tamilimiu.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Ba pal tohaliou u tutu e na holer u karasin. Ba poata ti tia noa men, ba tsonun tölo te tukuna. Ba pala ti redi e tasu gono mer a tsonun tölo tara kannouna tara hitöl, ba tamana e pilier.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Ba i murimuri ba palair u tohaliou u kukubei e la pouts rima me poier, ‘O tsunono, o tsunono, kalats a tamana ba lam te tasu mou.’
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Kaba a tsonun tölo e ranga palisima me poiena, ‘Alia e ma haniga ragi limiu.’”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Be Iesu e poiena, “Alimiu go hanei tala iam, taraha alimiu e ma atei silemi u lan tsi a aua te butu nama romana a Tsunono i tamilimiu.”
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Be Iesu e poieto, “A Nipepeito tere Sunahan e here hase nei romana a katun te katsin la ba nena a han i tanen ba te his uana i lehana. Ba nonei e ngö gugono rena u tson pepeitokap i tanen me hataratara kap rane ien a mamana ka i tanen.
14 Jesus continuou:
15 Ba nonei e mar hala toa toa hapopo mera neien a moni turu nikukuin hantuna i taren a man toa toa. Nonei e halei a toa katun a tolima talen, a mar moni teka te karasana tara 5,000 kina. Ba nonei e hala nei a tai a huol a talen moni, na tai i halei a toa talen. Ba nonei e la uato tara tou lala i tanen.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Ba tson pepeitokap te lui u tolima u talen moni e lato me na hakui nena a moni teka ba nonei e lueto u tana u tolima u talen.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Na tara toa has a markato ba tson pepeitokap te lui u huol u talen moni e na lueto u taina u huol u talen.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ba tson pepeitokap te lui u toa u talen moni e lato, me na kaho hamous nena a moni tara katun pan i tanen.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Bi murina a poata a lehana, ba katun pan turu tson pepeitokap teka e la pouts mato me mi tanian ase gono mera neien u moni.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Ba tson pepeitokap te lui u tolima u talen e la mato me mi hala nena a moni i tanen me hala gono mene ien u tana u tolima u talen i tanen me poiena, ‘O tsunono, alö u halei lia u tolima u talen i tamulö. Ruto! U tana u tolima u talen has teka tu lui lia.’
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Ba katun pan i tanen e poieto, ‘E niga nitoana, alö a tson pepeitokap hamana na lö u kato hanigei a toukui i tamulö. Alö u tara kap haniga korun a tsi ka a tsi tetenei, na lia e hake gia lö tara tou taratara kap tara man ka man kapan. Mi lu talei a makum a niga i tamulö, ba ra te sasala hobotora!’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Ba tana tson pepeitokap ti halei u huol u talen e la mato me poiena, ‘O tsunono, alö u halei lia u huol u talen i tamulö. Ruto! U tana u huol u talen has tu lui lia teka.’
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Ba katun pan i tanen e poieto, ‘E niga nitoana, alö a tson pepeitokap hamana na lö u kato hanigei a toukui i tamulö. Alö u tara kap haniga korun a tsi ka a tsi tetenei, na lia e hake gia lö tara tou taratarakap tara man ka man kapan. Mi lu talei a makum a niga i tamulö, ba ra te sasala hobotora!’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Ba tson pepeitokap te lui u toa u talen e la mato me poiena, ‘O tsunono, alia e atei silegu alö a katunun hakhakui hatagala. Alö e ma kuimi, kaba lö e roron lu noa hasem a hihol tara toukui tara tana katun.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Alia u matout ba lia e na hamouse gia a moni i tamulö turu tsiktsiki. Ruto! A moni i tamulö i teka.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Ba katun pan i tanen e poieto, ‘Alö a tson pepeitokap a omi na karous! Alö e poiem alia e ma kuigi kaba lia e roron luegu a hihol tara toukui tara tana katun?
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Ga lö go mala hakeia a moni i tar tara beng, ba lia te tatei lu pouts gono megien ta taina ta moni tara poata te go kopis pouts malia.’
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Ba nonei e poieto tara palair u katunun kui i tanen, ‘Lu ba nemi a moni ba te halemi a katun te ka mena u maloto u talen moni.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Taraha, a katun te ka mena a huhua tara toukui i tanen e hala hase roi a maroro te ga kui meni a huhua lel, ba nonei te ka mena romana a man ka man para. Kaba katun te moa ta huhua tara toukui i tanen e lu ba neroi a ma tsi ka pinopino noa has te ka menen.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ba tson pepeitokap a omi teka e go tsuga mena milimiu i ielesala turu kuhil. Tara makum teka te tabe hohomi koru ria romana u katun ba te har tun hasir.’” E Iesu e ranga u teka.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Be Iesu e poe lelena, “Alia tu butun katunuma e la guma romana ba te heregi a king, bu angelo hoboto e la gono has meri mou romana lia. Na nonei a poata teka, alia e gum goa romana turu gumgum u goagono i tar.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Bu pal katun hoboto e gono hoboto ria romana i matar. Ba lia te lu kakata ragen romana te kato uana a katunun taratarakap te lu kakata rena u sipsip nu meme.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Ba lia te haka ragia romana u sipsip tara pal matou i tar nu meme tara pal keruka i tar.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Ba lia te poiegu romana tara barebana tara pal matou i tar, ‘A barebana te kato hasasala rena e Tamar, la muma ba limiu te mi lue mou a Nipepeito te kato hamatskö beri limiu i iomin noa te habutia e Sunahan a mamana ka.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Taraha, alia u bes ba limiu e hale milia a tsi kannou. Na lia u maka has ba limiu e haue molia. Na lia a katununa tara tana han ba limiu e las mena milia i luma i tamilimiu.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Alia u moa tu hasobu ba limiu e hale moi lia u hasobu. Alia u ka mei a nimate ba limiu e taguhe molia. Alia u kaia tara karabus ba limiu e mi tare molia.’
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Ba barebana te matskör e poier romana i tar, ‘O Tsunono, i hangisa tu tareia lam tu bes u lö ba lam e hale moi lö a tsi kannou? I hangisa tu tareia lam tu maka u lö ba lam e haue molö?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Tara saha poata tu tareia lam alö a katununa tara tana han ba lam e las mena milö i luma i tamulam? Tara saha poata tu tareia lam alö u moa tu hasobu ba lam e hale moi lö u hasobu?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 I hangisa tu tareia lam tu ka meni lö a nimate tsi tu kaia lö tara karabus ba lam e na tare molö?’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Ba lia te ranga palis uagu romana i taren ba te poiegu, ‘Alia e hatei hamana rago limiu, a poata tu katoe mia limiu a ka teka tara toa tara man hahatoulana i tar te katun papala koruna, alimiu u heremi u katobe hase mien lia.’
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 “Ba lia te poiegu romana tara barebana tara pal keruka i tar, ‘A barebana te ranga hamalir e Sunahan, la ba nemo lia ba limiu te la uamiu turu tula te ka nitoana, ti kato hahaloso bei e Satan nu angelo i tanen.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Taraha, alia u bes ba limiu e ma hale milia ta tsi kannou. Na lia u maka has ba limiu e ma haue milia ta tsi ramun.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Na lia a katununa tara tana han, kaba limiu u ma las mena milia i luma i tamilimiu. Alia u moa tu hasobu ba limiu e ma hale milia tu hasobu. Alia u ka mei a nimate na lia u ka hasia tara karabus, kaba limiu u ma na tare milia.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Ba nori has te poe uaser romana i tar, ‘O Tsunono, i hangisa tu tareia lam tu bes u lö na tu maka u lö na tu katununa u lö tara tana han ba lam e ma taguhe moi lö? Tara saha poata tu tareia lam tu moa meni lö tu hasobu na tu ka meni lö a nimate na tu kaia lö tara karabus ba lam e ma taguhu hase moi lö?’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 Ba lia te ranga palis uagu romana i taren ba te poiegu, ‘Alia e hatei hamana rago limiu, a poata tu raman katoe mia limiu a ka teka tara toa tara man hahatoulana i tar te katun papala koruna, alimiu u heremi u raman katobe hase mien lia.’
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 E kato uana teka bu katun teka te na lue riou romana a nihahuna te ka nitoana, bu katun u matskö te na lue riou romana a nitoatoa te ka nitoana.”
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.