Mateus 21

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Na te ranga nenoa ta toa ta katun ta ha, ba limiu te ranga memen, ‘A Tsunono e ngil rena men.’ Ba nonei te hala boroboro rena men romana.” E Iesu e ranga u teka.
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 A ka teka e butu mei te ga mana u u ranga te rangein a propet i manasa:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Alimiu go hatei rami u barebanar i Jerusalem te ngöeri i Saion,*
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Bu katunun tsitsilo i na katoeto a ka te rangein e Iesu.
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 Ba nori e mi piou ner a dongki na tuna, me lapo neria a man hasobu i taren turu dongki, be Iesu e osato.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Bu katun u para koru i haholaseto a man hasobu i taren tara kalana, ba palai e ngatser a man kalan roei me haholase rien tara kalana.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 U katun u para i laia i mam tere Iesu nu katun u para i la hasia i murimuri tere Iesu me kur me poier, “Hosana! Hala sei iam a Hatutubunei tere Devit! E Sunahan e kalalena a katun te la menama a nitsunono i tanen. Hala sei korue iam a solone Sunahan!”
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Tara poata te tukuia e Iesu i Jerusalem, bu katun hoboto tara taun e asingoto korur me poier, “Esi nonei a katun ili?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Bu katun ti la gono meien e poier, “Nonei e Iesu a propet ni Nasaret i Galili.”
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 E Iesu e la u tara Luman Lotu Pan me tsuga rena u katun ti hol na ti haholia tara makum tara Luman Lotu Pan. Ba nonei e halakopena u salolo turu katun ti hahapalis a moni na u gumgum turu katun ti haholin u kulu.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Ba nonei e poiena i taren, “U ranga tere Sunahan ti koloto nia turu Buk u Goagono e poiena, ‘A luma i tar e ngöeri romana a luman singo.’ Kaba limiu e kato here tsipon namien a kioun mous turu kopkop!”
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 U matakiau nu mou-omi i la uama i tanen tara Luman Lotu Pan ba nonei te kato haniga pouts ranen.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 Bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo e raharaha mer ti tara menien u mamana u mirakul te katoe ien, na ti kuia a galapien tara Luman Lotu Pan ba te poier, “Hosana! Hala sei iam a Hatutubunei tere Devit!”
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Ba nori e poier tere Iesu, “Alö e hengoem a ka te ranga ner a galapien? E ma niga nei.” Be Iesu e ranga palisina, “Alia e hengogu. Alimiu go mala rit hanige iam u ranga te poei tere Sunahan, ‘Alö e haniga rem a ma tsi galapien a ma tsi tetenei noa has te gi solo sei menien lö.’”
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 Be Iesu e la ba raten tara taun i Jerusalem me la uana tara han i Betani, te ke ien a toa bong.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Ba poata te la pouts uaien i Jerusalem tara bongbong, be Iesu e besuto.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 Ba nonei e tarena u toa u roein fik i rehina kalana ba nonei e la uato i tanen, ba nonei e lagi sakesakieto ta hua. Nonei e ka talasi mei a kala peisa. Ba nonei e poieto turu roei teka, “Alö e ma tatei hua lel moi!” Ba nonei puku tara poata te ranga ien bu roein fik e langona.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Bu katunun tsitsilo i tareto a ka teka me asingotor me poier, “Ime te mar lango boroboro ualala u roein fik teka?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Be Iesu e poieto i taren, “Hakhakats kapu niam a ka teka! Te hamana haniga mia limiu ba te ma hula torimi, alimiu e tatei mar kato uamiu te mar kato uagu lalia turu roein fik teka, na limiu e tatei mar ranga has uamiu teka turu pokus teka ba te poemiu, ‘Alö go takei ba lö te lapo ba pouts namia a peisamulö i tasi,’ ba nonei te kato has uana romana te ranga uamou limiu.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Te hamana mia limiu, ba limiu te lue mou romana ta saha ta ka te singo sile milimiu.”
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 Be Iesu e kopis poutsuna tara Luman Lotu Pan, ba poata te hihatuts ien, bu pris pan nu tsunono turu Jiu e la uarima i tanen me mi rangatar, “A saha nitsunono te ka memu lö te kato memi lö a man ka teka? Esi te halei lö a nitsunono?”
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Be Iesu e ranga palis ranen, “Alia e rangata has ragoi limiu u toa u harangata. Te hale moa limiu alia u ranga palis i tanen, ba lia te hatei has ragoi limiu esi te hale moi lia a nitsunono te go kato meni lia a man ka teka.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 Ime te lueia e Jon a nitsunono te ga baptais merien u katun? Tere Sunahan tsi tara katun tun?” Ba nori e hiarangrangata poutsur me poier, “Aha te poe rou ra? Te gi poe meni ra, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tere Sunahan,’ be Iesu te poe nou i tarara, ‘Ga taraha tsiponi ba limiu te ma hamanemi e Jon?’
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Na ra e namos poe hasera, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tara katun.’ Taraha, a barebana hoboto e poier e Jon a propet tere Sunahan. Na ra e matoutera te gi raharaha uen.”
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Ba nori e ranga paliser e Iesu, “Alam e ma ateimi.” Ba nonei e poiena i taren, “Na lia has e ma tatei hatei ragi limiu esi te hale moi lia a nitsunono ba lia te katoegu a man toukui teka.”
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 Be Iesu e ranga lelina me poiena, “Hakats neiam u ranga te katoe gou lia teka: A toa katun e ka mei a elasolana pien tson. Ba nonei e la uana tara pien a hamua me poiena, ‘A pien i tar, alö go na kuiia tara kui i romana.’
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 Ba pien e ranga palisito, ‘Alia e ramagu.’ Kaba i murinen ba nonei e habiritseto u hakhakats i tanen ba nonei e na kuina tara kui.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Be tamanen e lato me na katoena u toa u mar ranga tara pien tson a hatut. Ba pien e ranga palisito me poiena, ‘Aa, alia e la gou.’ Kaba nonei e ma lai.
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Na saha pien te kato a ka te ngil e tamanen?” Ba barebana e poier, “A pien a hamua.” Be Iesu e poieto i taren, “Ne kato has uana i iesana tara Nipepeito tere Sunahan. Alia e ranga hamana mera golimiu, u katun te lulu hagamoer a takis nu tohaliou u hahaloku e la mammam rariou limiu ba te na tasu ria romana i iahana Nipepeito tere Sunahan.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Taraha, e Jon a Tsonun Baptais e mi haruto rilimiu a maroro a matskö te go luam limiu, kaba limiu u ma hamane mien. Na pal tson u omi na tohaliou u omi i hamane ien. Na limiu u ruto hakape iam ti mar kato uen teka, kaba limiu u ma palisemi u hakhakats ba te hamane men.”
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 Be Iesu e hihatuts lel neto a ka teka me poiena, “Hengo iam turu tana u haharoei. A toa katun te ka mei a toa makumun tsikitsiki i tanen e na lebei a kuin gerep me kuiena a ololo i tanen, me kahoena a kiou te gitö pulpuleia u gerep ba te kuieri u ramun i tanen u wain. Ba nonei e kui lelena a toa luman pepeitokap a pia tara kuin gerep. Ba nonei e hataratara kap tun ranei u palabir u katun a kuin gerep teka me hakuin moni nanen, ba hapalana moni e la uato tara katun terena kui. Ba nonei e la uato tara toa han i lehana.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Bi murimuri ba poatan tangoho tara kui e butu hakapato, ba nonei e hala mera nei u katunun kui i tanen tara barebana ti kuiia tara kuin gerep. Nonei e ngilin lu a pal hua i tanen.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Bu katunun taratarakap tara kui e lu rer u katunun kui i tanen, me lahuser a toa, me atung hamatier a tai, ba nori e tieri a tai a hatu.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Ba katun terena kui e hala lele mato u tana u katunun kui i tanen, e para baler a pala mam, bu katunun taratarakap tara kui e mar kato lel mera rien i iesana.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Ba kapakapanen ba nonei e hala nena a pien tson i tanen, ba nonei e poiena, ‘Nori e hapane riou romana a pien tson i tar.’
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Kaba poata ti tare ien a pien tson teka ba nori e poier, ‘A pien tara katun terena kui teka te lue nou romana a kuin gerep. Ara gi atung hamatien, ba ra te lue rou a kui i tanen!’
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Ba nori i pile kap naten me las halakasa mena rien tara kuin gerep ba nori e atung hamatie ren.
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 “Bara, ba poata te lama a katun terena kuin gerep gaha te katoe noen turu katun u omi teka?” Te mar rangata u e Iesu.
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Ba pal kapan turu Jiu e poier, “Nonei e atung hamate koru ranou u katun u omi teka, ba nonei te hataratara kap ranoi u katun u niga a kuin gerep teka, ba nori te hala hamatsköe roien u hua i tanen tara poatan tangoho.”
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Be Iesu e ranga mera ten, “Alimiu go mala rit hanige iam u ranga turu Buk u Goagono te kato here nanei lia a hatu. E kato uana,
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 Be Iesu e poe lelena, “U ranga teka e ranga rano limiu. Na lia e hatei rago limiu, a Nipepeito tere Sunahan e lu ba rari romana limiu ba te hala rari romana u katun te katoer a toukui a niga.*
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 A katun te tsiana romana tara hatu teka e tapekona romana. Kaba te konena romana a hatu teka ta katun, ba nonei te kono bulbul here nanoien u koahu.*”
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Bu pris pan nu Parisi e hengoer a man haharoei teka tere Iesu, ba nori i atei sileto e Iesu e ranga sil ren, ba nori e raharahar.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Ba nori e katsin pile kap naren, kaba nori i matoutir a barebana, taraha a barebana i poei e Iesu a toa propet.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.