Mateus 21
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 — ausente —
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Na te ranga nenoa ta toa ta katun ta ha, ba limiu te ranga memen, ‘A Tsunono e ngil rena men.’ Ba nonei te hala boroboro rena men romana.” E Iesu e ranga u teka.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 A ka teka e butu mei te ga mana u u ranga te rangein a propet i manasa:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Alimiu go hatei rami u barebanar i Jerusalem te ngöeri i Saion,*
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Bu katunun tsitsilo i na katoeto a ka te rangein e Iesu.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Ba nori e mi piou ner a dongki na tuna, me lapo neria a man hasobu i taren turu dongki, be Iesu e osato.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Bu katun u para koru i haholaseto a man hasobu i taren tara kalana, ba palai e ngatser a man kalan roei me haholase rien tara kalana.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 U katun u para i laia i mam tere Iesu nu katun u para i la hasia i murimuri tere Iesu me kur me poier, “Hosana! Hala sei iam a Hatutubunei tere Devit! E Sunahan e kalalena a katun te la menama a nitsunono i tanen. Hala sei korue iam a solone Sunahan!”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Tara poata te tukuia e Iesu i Jerusalem, bu katun hoboto tara taun e asingoto korur me poier, “Esi nonei a katun ili?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Bu katun ti la gono meien e poier, “Nonei e Iesu a propet ni Nasaret i Galili.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 E Iesu e la u tara Luman Lotu Pan me tsuga rena u katun ti hol na ti haholia tara makum tara Luman Lotu Pan. Ba nonei e halakopena u salolo turu katun ti hahapalis a moni na u gumgum turu katun ti haholin u kulu.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ba nonei e poiena i taren, “U ranga tere Sunahan ti koloto nia turu Buk u Goagono e poiena, ‘A luma i tar e ngöeri romana a luman singo.’ Kaba limiu e kato here tsipon namien a kioun mous turu kopkop!”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 U matakiau nu mou-omi i la uama i tanen tara Luman Lotu Pan ba nonei te kato haniga pouts ranen.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo e raharaha mer ti tara menien u mamana u mirakul te katoe ien, na ti kuia a galapien tara Luman Lotu Pan ba te poier, “Hosana! Hala sei iam a Hatutubunei tere Devit!”
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ba nori e poier tere Iesu, “Alö e hengoem a ka te ranga ner a galapien? E ma niga nei.” Be Iesu e ranga palisina, “Alia e hengogu. Alimiu go mala rit hanige iam u ranga te poei tere Sunahan, ‘Alö e haniga rem a ma tsi galapien a ma tsi tetenei noa has te gi solo sei menien lö.’”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Be Iesu e la ba raten tara taun i Jerusalem me la uana tara han i Betani, te ke ien a toa bong.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ba poata te la pouts uaien i Jerusalem tara bongbong, be Iesu e besuto.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ba nonei e tarena u toa u roein fik i rehina kalana ba nonei e la uato i tanen, ba nonei e lagi sakesakieto ta hua. Nonei e ka talasi mei a kala peisa. Ba nonei e poieto turu roei teka, “Alö e ma tatei hua lel moi!” Ba nonei puku tara poata te ranga ien bu roein fik e langona.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Bu katunun tsitsilo i tareto a ka teka me asingotor me poier, “Ime te mar lango boroboro ualala u roein fik teka?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Be Iesu e poieto i taren, “Hakhakats kapu niam a ka teka! Te hamana haniga mia limiu ba te ma hula torimi, alimiu e tatei mar kato uamiu te mar kato uagu lalia turu roein fik teka, na limiu e tatei mar ranga has uamiu teka turu pokus teka ba te poemiu, ‘Alö go takei ba lö te lapo ba pouts namia a peisamulö i tasi,’ ba nonei te kato has uana romana te ranga uamou limiu.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Te hamana mia limiu, ba limiu te lue mou romana ta saha ta ka te singo sile milimiu.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Be Iesu e kopis poutsuna tara Luman Lotu Pan, ba poata te hihatuts ien, bu pris pan nu tsunono turu Jiu e la uarima i tanen me mi rangatar, “A saha nitsunono te ka memu lö te kato memi lö a man ka teka? Esi te halei lö a nitsunono?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Be Iesu e ranga palis ranen, “Alia e rangata has ragoi limiu u toa u harangata. Te hale moa limiu alia u ranga palis i tanen, ba lia te hatei has ragoi limiu esi te hale moi lia a nitsunono te go kato meni lia a man ka teka.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ime te lueia e Jon a nitsunono te ga baptais merien u katun? Tere Sunahan tsi tara katun tun?” Ba nori e hiarangrangata poutsur me poier, “Aha te poe rou ra? Te gi poe meni ra, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tere Sunahan,’ be Iesu te poe nou i tarara, ‘Ga taraha tsiponi ba limiu te ma hamanemi e Jon?’
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Na ra e namos poe hasera, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tara katun.’ Taraha, a barebana hoboto e poier e Jon a propet tere Sunahan. Na ra e matoutera te gi raharaha uen.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ba nori e ranga paliser e Iesu, “Alam e ma ateimi.” Ba nonei e poiena i taren, “Na lia has e ma tatei hatei ragi limiu esi te hale moi lia a nitsunono ba lia te katoegu a man toukui teka.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Be Iesu e ranga lelina me poiena, “Hakats neiam u ranga te katoe gou lia teka: A toa katun e ka mei a elasolana pien tson. Ba nonei e la uana tara pien a hamua me poiena, ‘A pien i tar, alö go na kuiia tara kui i romana.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ba pien e ranga palisito, ‘Alia e ramagu.’ Kaba i murinen ba nonei e habiritseto u hakhakats i tanen ba nonei e na kuina tara kui.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Be tamanen e lato me na katoena u toa u mar ranga tara pien tson a hatut. Ba pien e ranga palisito me poiena, ‘Aa, alia e la gou.’ Kaba nonei e ma lai.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Na saha pien te kato a ka te ngil e tamanen?” Ba barebana e poier, “A pien a hamua.” Be Iesu e poieto i taren, “Ne kato has uana i iesana tara Nipepeito tere Sunahan. Alia e ranga hamana mera golimiu, u katun te lulu hagamoer a takis nu tohaliou u hahaloku e la mammam rariou limiu ba te na tasu ria romana i iahana Nipepeito tere Sunahan.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Taraha, e Jon a Tsonun Baptais e mi haruto rilimiu a maroro a matskö te go luam limiu, kaba limiu u ma hamane mien. Na pal tson u omi na tohaliou u omi i hamane ien. Na limiu u ruto hakape iam ti mar kato uen teka, kaba limiu u ma palisemi u hakhakats ba te hamane men.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Be Iesu e hihatuts lel neto a ka teka me poiena, “Hengo iam turu tana u haharoei. A toa katun te ka mei a toa makumun tsikitsiki i tanen e na lebei a kuin gerep me kuiena a ololo i tanen, me kahoena a kiou te gitö pulpuleia u gerep ba te kuieri u ramun i tanen u wain. Ba nonei e kui lelena a toa luman pepeitokap a pia tara kuin gerep. Ba nonei e hataratara kap tun ranei u palabir u katun a kuin gerep teka me hakuin moni nanen, ba hapalana moni e la uato tara katun terena kui. Ba nonei e la uato tara toa han i lehana.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Bi murimuri ba poatan tangoho tara kui e butu hakapato, ba nonei e hala mera nei u katunun kui i tanen tara barebana ti kuiia tara kuin gerep. Nonei e ngilin lu a pal hua i tanen.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Bu katunun taratarakap tara kui e lu rer u katunun kui i tanen, me lahuser a toa, me atung hamatier a tai, ba nori e tieri a tai a hatu.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ba katun terena kui e hala lele mato u tana u katunun kui i tanen, e para baler a pala mam, bu katunun taratarakap tara kui e mar kato lel mera rien i iesana.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ba kapakapanen ba nonei e hala nena a pien tson i tanen, ba nonei e poiena, ‘Nori e hapane riou romana a pien tson i tar.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Kaba poata ti tare ien a pien tson teka ba nori e poier, ‘A pien tara katun terena kui teka te lue nou romana a kuin gerep. Ara gi atung hamatien, ba ra te lue rou a kui i tanen!’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ba nori i pile kap naten me las halakasa mena rien tara kuin gerep ba nori e atung hamatie ren.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Bara, ba poata te lama a katun terena kuin gerep gaha te katoe noen turu katun u omi teka?” Te mar rangata u e Iesu.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ba pal kapan turu Jiu e poier, “Nonei e atung hamate koru ranou u katun u omi teka, ba nonei te hataratara kap ranoi u katun u niga a kuin gerep teka, ba nori te hala hamatsköe roien u hua i tanen tara poatan tangoho.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Be Iesu e ranga mera ten, “Alimiu go mala rit hanige iam u ranga turu Buk u Goagono te kato here nanei lia a hatu. E kato uana,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Be Iesu e poe lelena, “U ranga teka e ranga rano limiu. Na lia e hatei rago limiu, a Nipepeito tere Sunahan e lu ba rari romana limiu ba te hala rari romana u katun te katoer a toukui a niga.*
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 A katun te tsiana romana tara hatu teka e tapekona romana. Kaba te konena romana a hatu teka ta katun, ba nonei te kono bulbul here nanoien u koahu.*”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Bu pris pan nu Parisi e hengoer a man haharoei teka tere Iesu, ba nori i atei sileto e Iesu e ranga sil ren, ba nori e raharahar.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ba nori e katsin pile kap naren, kaba nori i matoutir a barebana, taraha a barebana i poei e Iesu a toa propet.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.