Mateus 13

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na nonei has turu lan be Iesu e la ba neto a luma me na gumuna i rehina Ramun a Perperere i Galili, me hihatutsina.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 U katun ti gono uama i tanen i para koru, ba nonei e na osato tara tsi toa tsi tolala me gumna i tanen. Na barebana i tuolia i monsingmou.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Nonei e hatuts rane ien a ka para turu haharoei. Na toa haharoei e kato u teka: “A katun e na hula tsihasein a ngalina kannou.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Tara poata te tsihasa nien a ngal tara kui, ba palainu ngal te pururuku ria i maroro, bu apena e la rima me mi nou hakape ren.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Na palai i pururukuia turu tsikitsiki te ka mei u lapo, ba te ka mena a tsitabubun tsikitsiki koru. Bu ngal e pusuku boroborona, taraha u tsikitsiki e ma lai i iogana.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ba poata te la seima a pitala me piri halangoe nen, taraha a poloso e ma la uai i iogana, ba man kan leba teka e lango boroborona.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Na palair u ngal i pururukuia turu tsikitsiki te ka mei u kolits u hihitoka, bu kolits e panir me kato homier a man kan leba teka.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ba palainu ngal e pururuku ria turu tsikitsiki u niga, me panina me ka mena a hua. A palabi i ka mei a hua a para koru, na palabi i ka mei a hua te molo para, na palabi i ka mei a hua te ma para balai.”
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Be Iesu e poiena, “A katun te atein hengona e ga hengo haniga.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Bu katunun tsitsilo e la uarima tere Iesu me rangatse ren, “Taraha ba lö te ranga nem u haharoei poata te ranga mia lö i taren?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Be Iesu e poiena, “E Sunahan e haruto ranei limiu a ka te ma haruto rien u barebana i manasa. Alimiu e atei sil talemiu ime te mar pepeito kap uanen. Kaba barebana teka e ma ateiri.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Taraha, a katun te ateina, e Sunahan e hala lele noien romana a niatei, ba nonei te ka mena romana a niatei a niga. Kaba a katun te raman ateina, e Sunahan e lu ba nenou romana a tsitabubun niatei te ka menen.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Nonei a ka te ranga megi lia u haharoei tara barebana teka, taraha nori e tarar kaba e ma tara hamanari, na nori e hahengor kaba e ma hengo hamanari, ne ma atei hasri.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 U ranga tere Aisaia a propet i manasa e butu hamana sila tala nama turu katun teka. E Aisaia e kolotein u ranga te hala meni e Sunahan turu Jiu me kato uana:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Ne Sunahan e poei tere Aisaia,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Kaba limiu e tatei sasalamiu. Taraha, a matamilimiu e tarana, na talingamilimiu e hengona.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Hakhakats niam a ka teka! U propet u para nu katun u para tere Sunahan i manasa i ngilin tara koru a man ka te tare milimiu, kaba nori i ma antunai. Na nori i ngilin hengo koru a man ka te hengoe milimiu, kaba nori i ma antuna hasi.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Be Iesu e poiena, “Hengo tala iam, ba te atei silemiu u haharoei tara katun te tsihasein u ngal.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 U ngal e here nei u ranga tere Sunahan. A maroro te pururukuia u ngal e here nei u katun te hengoer u raranga ba te ma atei sile rien. Be Satan te la nama ba te gul ba nena u ranga te gamon kaia i toriren.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Nu tsikitsiki te ka mena u lapo e here nei a palabir u katun te hengoer u raranga ba te haniga borobore ren ba te sasala meren.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Kaba u raranga e ma tsiruku koru uanei i iogana i taren, na nori u katun e ke ier a tsitabubun poata puku. Ba poata te omi mera rien u katun te hamana mena rien u ranga tere Sunahan ba barebana te kato hatiamer u hakhakats i taren, ba nori te hapolasa boroborer u ranga.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Nu tsikitsiki te ka mena a kolits a hihitoka e here nei u katun te hengoer u raranga, kaba nori e ka mer u hakhakats pan tara nitoatoa i puta ba te ngiler te gi lu koru meni a moni pan. Na man ka teka e here nei e piler u raranga tere Sunahan bu raranga e ma habutse nei u markato u niga turu katun teka.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Nu tsikitsiki u niga e here nei u katun te hengoer u raranga ba te atei sile ren. Bu raranga te kato hanige iena a markato turu katun teka: palabi e niga korur, na palabi e molo nigar na palabi e niga hatsitabubur.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Be Iesu e ranga mera nei a barebana u taina u haharoei me poiena, “A Nipepeito tere Sunahan tsi a markato te mar pepeito kap mera nei e Sunahan u katun e kato uana teka: A toa katun e na tsihasein a ngalin wit a niga tara kui i tanen.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Kaba tara toa bong, tara poata ti soho hakapaia u katun ba pakö i tanen e la nama me mi tsihasa nena a huanu pulung u omi te tara here nei u wit i gusuna kuin wit, me lana.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Ba poata te pusukuia u ngalin wit ba bakuren e katsin huana, bu katun e tara sabier u pulung u omi u para e ka has.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Bu katunun kui e la uar tara tamana kui me poier, ‘O tsunono, alö u tsihasein u ngalin wit u niga tara kui i tamulö, kaba ime te butuma u pulung u omi u para?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ba nonei e poiena, ‘A pakö te kato a ka teka.’ Ba nori e rangatse ren, ‘Alö e ngilem alam e go na pate ban u pulung?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Ba nonei e poiena, ‘E moa. Taraha, alimiu e namos pate ba nemiu u wit te sohalana turu pulung te go na pate ba mena milimiu u pulung u omi.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Hake iam u wit nu pulung e gi pan hoboto popona te ga tangohoia u wit. Ba lia te ranga meregu romana u katun te na gone riou romana a kannou a tangoho, ‘Pate mam iam u pulung ba te kitse men a man kits te gi lapo nia turu tula. Ba limiu te toa gone miu u wit ba te haka ramien tara luman haputu te kana a kannou i tar.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 — ausente —
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 — ausente —
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Be Iesu e ranga mera neien u taina u haharoei me poiena, “A Nipepeito tere Sunahan e here nei a yis te luena a tahol ba te sohale neien a toa taram palaua, bi murinen ba palaua hoboto te la seina.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 E Iesu e hatuts rai a barebana a man ka hoboto teka u haharoei. Nonei e ma tatei rangani ta ka i taren te go ma ranga menien u haharoei.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Nonei e kato mei a man ka teka te ga mana u u ranga te rangein a propet te kato u:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Be Iesu e la ba reto u katun me tasuna tara luma. Bu katunun tsitsilo i tanen e la uarima i tanen ba toa i taren e poiena, “Hatei ramei lam aha te poiena u haharoei turu pulung te kana tara kui.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Be Iesu e ranga palis ranen me poiena, “A katun te tsihasein u ngal u niga e here nei alia tu butun katunuma.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Na kui e here nei u han hoboto i puta. Nu ngal u niga e here nei u katunur tara Nipepeito tere Sunahan. Nu pulung u omi e here nei u katun tere Satan.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Na pakö te tsihasein u pulung tara kui nonei e Satan. Na poata te gone ria a kannou a tangoho e here nei a nikapakapana poata turu han i puta. Nu katun te gone ria a kannou a tangoho tara kui, nori u angelo.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Na te gono menari u pulung ba te hats raria turu tula, e mar kato uana te mar kato uar romana tara poata te kapana romana a han.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Alia tu butun katunuma e hala reguma romana u angelo i tar, ba nori te mi luer romana a mamana katun te roron kato homir nu katun hoboto has te amus rer u palai ba te kato homir, ba te lu ba rarien romana tara Nipepeito i tar.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Ba nori te lapo ba merari romana turu tula u kapan. Ba nori te tabe hohomi ria romana nonei turu tula teka ba te har tun hasir.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Bu katun u matskö te alesala koru hereri romana a pitala tara Nipepeito tere Tamaren. A katun te atein hengona e ga hengo haniga!”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Be Iesu e poiena, “A Nipepeito tere Sunahan e here nei a moni pan te hamouse ria tara kui. Ba toa katun te sabie nen ba te hamous lele nen. Ba nonei te sasala koruna, ba te na hahol nena a mamana ka hoboto i tanen, ba te mi toan hol benei a peisanen nonei a kui.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Be Iesu e poe lelena, “Na Nipepeito tere Sunahan e here hase nei a katunun hahol te roron sakiena a man kabono a man niga.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ba poata te sabie nen u toa u kabono u niga koru ba te hol sei koruna, ba nonei te na hahol hakapa koru nena a mamana ka hoboto te ka menen, ba te holena u kabono teka.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 E Iesu e ranga lel me poiena, “Na Nipepeito tere Sunahan e here hase nei a abe te lapo naria i tasi ba te luena a mamana mar iena.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Poata te saputu nen, bu katun te hagalar te las mena rien i singmou ba te gum mier te arena menari a iena. U iena u niga te honge ria turu bona i taren, ba pala a omi te ba rer.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 — ausente —
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 — ausente —
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 E Iesu e ranga u turu katun ti hengoen me poiena, “Alimiu e atei sile miu a man ranga te katoe gula lia?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ba nonei e poiena i taren, “U tson hihatuts hoboto turu Lo te katunun tsitsilo has uar i tar tara Nipepeito tere Sunahan e hereri a katun terena luma a niga te lue nama a man ka a man tsimus na man ka man toutounei tara makumun haputu i tanen. Nori e atei siler u ranga u mana ni manasa nu ranga u mana u tsimus has.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 E Iesu e ranga hakapein a man haharoei teka, me la ba nena nonei a han teka.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Ba nonei e la pouts uana tara han i tanen i Nasaret. Ba nonei e hihatutsna tara luman lotu turu Jiu. Ba barebana ti hengoe ien i asingoto koruto me poier, “Ime te luema a katun teka a mar niatei te kato uana teka? Gime te mar kato mena neien a man mirakul te hengo nera ra?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Nonei banei a pien tara kapenta e Josep, ne tsinanen e Maria. Ara e atei silera u munmun toulana i tanen ere Jemis mere Josep ne Saimon ne Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Nu hahinanen e ka hasir. Gime te lue men a mar nitsunono teka?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Ba nori i raharahe ten.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Na nonei e ma katoei tu mirakul tu para i han i tanen, taraha u katun i hahamana.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.