Marcos 5

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nori i tuku hakapaia i hapalana Ramun i Galili tara han ti kaia a pal barebana ti ngöri u Gerasin.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Be Iesu e toan kouluto tara tsi tolala ba nonei e hitupali mena a katun te butuma turu ngahongaho ti kuieia turu lapo.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 A mate a omi e sesei a katun teka ba nonei e roron kakata i ngahongaho. A barebana i ma antunai te gi kits lel menien a tsien.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Tara mamana poata a para nori i kits kakapi a man limanen a tsien na man mounen a aien, kaba nonei e roron kato pusin a tsien me singata pus nana a aien. Nonei e tagala koru na katun te go kato halene ien i ma antuna korui i tanen.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Tara mamana poata, a lan na bong, nonei e lala pinopinoia turu ngahongaho na tara pokus ba te ku hohomina ba te ngats bubutse nei a peisanen a hatu.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nonei e ka noaia i lehana ba te tare nama e Iesu ba te pieta nama me mi hatukununa i matane Iesu.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ba nonei e ku hapanina me poiena, “O Iesu, a Pien Tson tere Sunahan i Iasa Koru, alö go haka ba nio lia. Alia e singo hatatagi koru gua i tamulö i matane Sunahan, alö go ma hahunei lia.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Nonei e kato u teka taraha e Iesu e ranga hakapa meien, “A mate a omi, alö go koul ban a katun teka.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Be Iesu e rangate nen, “Esi a solomulö?” Ba katun e ranga palisina, “A solor e Ami, taraha alam e param.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ba nonei e singo hatagalana tere Iesu te go ma tsuga ba meri u mate u omi tara han teka.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 A toa heis poum pan i nouia i rehina u pokus te sukusuku.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Bu mate i singoia tere Iesu me poier, “Alö go hala meri lam turu poum ba lam te na sei mia i taren.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ba nonei e hanigato i taren. Bu mate u omi e koul ba ner a katun ba te na sei ria turu poum. Ba heis poum teka, te popoia turu 2000 tara poum, e hipipieta gala hobotor turu uarahana ba te na pasur tara ramun me mate hakapar.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Bu taratarakap turu poum i bus talato me na polase ria u ranga i taun na turu han. Ba barebana e mi katsin tarer a ka te butu hakapa.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ba nori e la uarima tere Iesu ba te mi rutser a katun ti seseibi u mate tara ami. Ba nonei e gumuna ba te haseiena u hasobu ba te hakats haniga poutsuna. Ba nori e matoutur.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Bu katun ti tarei a ka teka e hatei rer a barebana a ka te butuia tara popoloana na turu poum.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ba nori e tahuler e Iesu te go la ba menien a han i taren.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 E Iesu e osa poutsia tara tsi tolala ba katun te popoloana e singo hatagalana tere Iesu, “Alia go la gono meio lö.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Kaba e Iesu e ma hanigai. Ba nonei e poieto i tanen, “Alö go la pouts u i han i tamulö ba lö te na rarare berami a pala i tamulö a ka a niga te kato bena moi lö a Tsunono, na te tatagi has mena name ien lö.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Ba katun teka e lato turu han i iahana provins i Dikapolis (a solo teka e poiena a Maloto a Taun). Ba nonei e habulungana nena a ka te kato beien e Iesu. Ba barebana hoboto e asingoto korur.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 E Iesu nu katun i tanen i aroho pouts u i hapalana a ramun. Poata ti sung pouts ien i mounsingmou, bu katun u para koru i gono hahise ten.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ba toa tsonun pepeito tara luman lotu e la nama, a solonen e Jairas. Ba poata te tare ien e Iesu ba nonei te hatukununa me turuna i matane Iesu.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Ba nonei e singo hatatagi koru uana i tanen me poiena, “A tsi pien tahol i tar e katsin matena. Alö go na hatakopo a limamulö i tanen ba nonei te toan niga pouts nou ba te toatoana.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Be Iesu e la gono menen. Ba barebana u para koru i la gono meten ba te hipasasir i tanen.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 A toa tahol e kaia i gusuren e posa nitoan u rahatsing antunaia tara 12 u hiningal.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Nonei e la hakapa u turu dokta hoboto ba te lapo hakapa nena a moni hoboto i tanen, kaba a nimate i tanen e ma kapai. E pan susul hasoala.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Nonei e hengoin e Iesu ba nonei te mi kukutie nen i gusuna barebana ti la gono meien.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ba nonei e hakats tununa, “Alia go hasebeleia turu hasobu tun i tanen ba lia te niga pouts gou.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Ba nonei e la hasukusukuna ba te na hasebelena turu hasobu tere Iesu bu rahatsing e kapa pouts boroboro koruna. Ba nonei a tahol e hasagoho talena a nimate i tanen e kapa.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ba i teka puku be Iesu te hasagohona i peisanen te la ba menien a nitagala. Ba nonei e habiritsina i gusuna a barebana me poiena, “Esi te sebele lala turu hasobu i tar?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Bu katunun tsitsilo i tanen e poier, “Alö e tarem a barebana e hiasusongor i tamulö. Tara naha te rangata memi lö esi te sebele lala turu hasobu i tamulö?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Be Iesu e hula tara sakesake nena esi te kato.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Na nonei a tahol e atei sil a ka te butuia i tanen ba nonei e tololo mena nimatout. Ba nonei e na hatukununa me turuna i matane Iesu ba te hateie nen a man ka hoboto.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Be Iesu e poieto i tanen, “A tsi tahol, a nihamana i tamulö e kato haniga poutse lala a nimate i tamulö. La talala, na torimulö e tatei husa poutsuna. A nimate i tamulö e kapa nitoa tala.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Poata te ranga noaia e Iesu, bu katunun tatala e la rima i luma tere Jairas me mi hateie ren, “A pien tahol i tamulö e mate hakapa lala. Alö go ma hakui leli a Tson Hihatuts.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Be Iesu e tupena a talinganen turu ranga i taren ba nonei te poiena tere Jairas, “Alö go ma matouti. Alö go hamana noa talasi.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ba nonei e hapiu rena a barebana hoboto te gi ma la lel gono menien. Kaba ere Pita mere Jemis ne toulanen e Jon nori talasi ti la gono meien.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ba nori e tuku hakapa ria i luma tara tson pepeito tara luman lotu, be Iesu e tarena a barebana ti keta ba te tabe hobotor.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ba nonei e tasuna me poiena i taren, “Aha te keta sile milimiu? Alimiu e tabiemiu aha? A pien e ma mate nei. Nonei e soho tununa.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ba nori e gol hahamana naren ba nonei e tsuga halakasa ranen. Be Iesu e lu rena e tamana pien ne tsinanen na elapisa katunun tsitsilo i tanen me la mera nen i iahana makum te opuia a pien.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ba nonei e luena a limanen me poiena i tanen, “Talita kumi.” U ranga teka e poiena, “A tsi pien, alia e ranga mego lö, takei.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Ba nonei e hakalatsena a matanen me takei hamanasana me tanian hula lana. Nonei e ka mei u 12 u hiningal i tanen. Ba nori e asingoto hapan korur.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Be Iesu e ranga hatagala mera nen e gi ma hatei korui ta toa ta katun. Ba nonei e poiena, “Halei ta ka ga nouen.”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.