Marcos 5
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 Nori i tuku hakapaia i hapalana Ramun i Galili tara han ti kaia a pal barebana ti ngöri u Gerasin.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Be Iesu e toan kouluto tara tsi tolala ba nonei e hitupali mena a katun te butuma turu ngahongaho ti kuieia turu lapo.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 A mate a omi e sesei a katun teka ba nonei e roron kakata i ngahongaho. A barebana i ma antunai te gi kits lel menien a tsien.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Tara mamana poata a para nori i kits kakapi a man limanen a tsien na man mounen a aien, kaba nonei e roron kato pusin a tsien me singata pus nana a aien. Nonei e tagala koru na katun te go kato halene ien i ma antuna korui i tanen.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Tara mamana poata, a lan na bong, nonei e lala pinopinoia turu ngahongaho na tara pokus ba te ku hohomina ba te ngats bubutse nei a peisanen a hatu.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Nonei e ka noaia i lehana ba te tare nama e Iesu ba te pieta nama me mi hatukununa i matane Iesu.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ba nonei e ku hapanina me poiena, “O Iesu, a Pien Tson tere Sunahan i Iasa Koru, alö go haka ba nio lia. Alia e singo hatatagi koru gua i tamulö i matane Sunahan, alö go ma hahunei lia.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Nonei e kato u teka taraha e Iesu e ranga hakapa meien, “A mate a omi, alö go koul ban a katun teka.”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Be Iesu e rangate nen, “Esi a solomulö?” Ba katun e ranga palisina, “A solor e Ami, taraha alam e param.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ba nonei e singo hatagalana tere Iesu te go ma tsuga ba meri u mate u omi tara han teka.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 A toa heis poum pan i nouia i rehina u pokus te sukusuku.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Bu mate i singoia tere Iesu me poier, “Alö go hala meri lam turu poum ba lam te na sei mia i taren.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ba nonei e hanigato i taren. Bu mate u omi e koul ba ner a katun ba te na sei ria turu poum. Ba heis poum teka, te popoia turu 2000 tara poum, e hipipieta gala hobotor turu uarahana ba te na pasur tara ramun me mate hakapar.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Bu taratarakap turu poum i bus talato me na polase ria u ranga i taun na turu han. Ba barebana e mi katsin tarer a ka te butu hakapa.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ba nori e la uarima tere Iesu ba te mi rutser a katun ti seseibi u mate tara ami. Ba nonei e gumuna ba te haseiena u hasobu ba te hakats haniga poutsuna. Ba nori e matoutur.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Bu katun ti tarei a ka teka e hatei rer a barebana a ka te butuia tara popoloana na turu poum.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ba nori e tahuler e Iesu te go la ba menien a han i taren.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 E Iesu e osa poutsia tara tsi tolala ba katun te popoloana e singo hatagalana tere Iesu, “Alia go la gono meio lö.”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Kaba e Iesu e ma hanigai. Ba nonei e poieto i tanen, “Alö go la pouts u i han i tamulö ba lö te na rarare berami a pala i tamulö a ka a niga te kato bena moi lö a Tsunono, na te tatagi has mena name ien lö.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ba katun teka e lato turu han i iahana provins i Dikapolis (a solo teka e poiena a Maloto a Taun). Ba nonei e habulungana nena a ka te kato beien e Iesu. Ba barebana hoboto e asingoto korur.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 E Iesu nu katun i tanen i aroho pouts u i hapalana a ramun. Poata ti sung pouts ien i mounsingmou, bu katun u para koru i gono hahise ten.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ba toa tsonun pepeito tara luman lotu e la nama, a solonen e Jairas. Ba poata te tare ien e Iesu ba nonei te hatukununa me turuna i matane Iesu.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Ba nonei e singo hatatagi koru uana i tanen me poiena, “A tsi pien tahol i tar e katsin matena. Alö go na hatakopo a limamulö i tanen ba nonei te toan niga pouts nou ba te toatoana.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Be Iesu e la gono menen. Ba barebana u para koru i la gono meten ba te hipasasir i tanen.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 A toa tahol e kaia i gusuren e posa nitoan u rahatsing antunaia tara 12 u hiningal.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Nonei e la hakapa u turu dokta hoboto ba te lapo hakapa nena a moni hoboto i tanen, kaba a nimate i tanen e ma kapai. E pan susul hasoala.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Nonei e hengoin e Iesu ba nonei te mi kukutie nen i gusuna barebana ti la gono meien.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ba nonei e hakats tununa, “Alia go hasebeleia turu hasobu tun i tanen ba lia te niga pouts gou.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ba nonei e la hasukusukuna ba te na hasebelena turu hasobu tere Iesu bu rahatsing e kapa pouts boroboro koruna. Ba nonei a tahol e hasagoho talena a nimate i tanen e kapa.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ba i teka puku be Iesu te hasagohona i peisanen te la ba menien a nitagala. Ba nonei e habiritsina i gusuna a barebana me poiena, “Esi te sebele lala turu hasobu i tar?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Bu katunun tsitsilo i tanen e poier, “Alö e tarem a barebana e hiasusongor i tamulö. Tara naha te rangata memi lö esi te sebele lala turu hasobu i tamulö?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Be Iesu e hula tara sakesake nena esi te kato.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Na nonei a tahol e atei sil a ka te butuia i tanen ba nonei e tololo mena nimatout. Ba nonei e na hatukununa me turuna i matane Iesu ba te hateie nen a man ka hoboto.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Be Iesu e poieto i tanen, “A tsi tahol, a nihamana i tamulö e kato haniga poutse lala a nimate i tamulö. La talala, na torimulö e tatei husa poutsuna. A nimate i tamulö e kapa nitoa tala.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Poata te ranga noaia e Iesu, bu katunun tatala e la rima i luma tere Jairas me mi hateie ren, “A pien tahol i tamulö e mate hakapa lala. Alö go ma hakui leli a Tson Hihatuts.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Be Iesu e tupena a talinganen turu ranga i taren ba nonei te poiena tere Jairas, “Alö go ma matouti. Alö go hamana noa talasi.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ba nonei e hapiu rena a barebana hoboto te gi ma la lel gono menien. Kaba ere Pita mere Jemis ne toulanen e Jon nori talasi ti la gono meien.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ba nori e tuku hakapa ria i luma tara tson pepeito tara luman lotu, be Iesu e tarena a barebana ti keta ba te tabe hobotor.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Ba nonei e tasuna me poiena i taren, “Aha te keta sile milimiu? Alimiu e tabiemiu aha? A pien e ma mate nei. Nonei e soho tununa.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ba nori e gol hahamana naren ba nonei e tsuga halakasa ranen. Be Iesu e lu rena e tamana pien ne tsinanen na elapisa katunun tsitsilo i tanen me la mera nen i iahana makum te opuia a pien.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ba nonei e luena a limanen me poiena i tanen, “Talita kumi.” U ranga teka e poiena, “A tsi pien, alia e ranga mego lö, takei.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ba nonei e hakalatsena a matanen me takei hamanasana me tanian hula lana. Nonei e ka mei u 12 u hiningal i tanen. Ba nori e asingoto hapan korur.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Be Iesu e ranga hatagala mera nen e gi ma hatei korui ta toa ta katun. Ba nonei e poiena, “Halei ta ka ga nouen.”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.