Marcos 4

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 E Iesu e tanian hihatuts lelia i rehina Ramun a Perperere i Galili. Bu barebana ti gonogono hahise ien i para koru, ba nonei e osana tara tsi tolala me gumuna. A tolala e agaia i ramun bu barebana te tuol ria i monsingmou.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 — ausente —
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 — ausente —
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nonei e tsihasa nen ba palain u ngal te pururuku ria i maroro bu apena te la rima ba te mi nou hakape ren.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Ba palain u ngal e pururuku ria turu tsikitsiki te ka mei u lapo ba nonei te pusuku boroborona, taraha e moa tu tsikitsiki tu kapan.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ba poata te pirina a pitala, bu kan leba te magmagolona ba te langona, taraha e moa ta makum te ga silaia a poloso.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ba palain u ngal e pururuku ria turu tsikitsiki te ka mei a kolits a hihitoka, bu kolits e panina ba te kato homiena a man kan leba teka, ba nonei te ma hua nei.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ba palain u ngal e pururuku ria turu tsikitsiki u niga ba te panir ba te hua hobotor. Palabi i hua kaba a hua e ma parai. Na palabi i hua hapara, na palabi i hua hapara koru.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Be Iesu e poiena, “A katun te atein hengona e ga hengo haniga.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Tara poata te ka pepeisaia e Iesu, ba palair u katun ti roron la gono meien na 12 a katunun tsitsilo i la uato i tanen me na rangatse rien te go ranga hatarare menien u haharoei.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ba nonei e ranga palis ranen me poiena, “E Sunahan e haruto ranei limiu a ka te ma haruto rien a barebana i manasa. Alimiu e atei sil talemiu ime te mar pepeito kap uanen. Kaba u katun te ma atei sileri ime te mar pepeito kap uana e Sunahan, nori e hengo talaser u haharoei tun.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 E Aisaia a propet tere Sunahan e kolotein a ka teka i manasa me poiena,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 E Iesu e rangata ren, “Te ma atei sile mia limiu u haharoei teka, ba ime te mar atei sil mena moi limiu a man taina man haharoei?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 A katun e tsihasa nena u ranga tere Sunahan.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 A maroro te pururukuia u ngal e here nei u katun te hengoer u ranga be Satan te la boroboro nama me mi gulena u ranga ti tsihasa nia i toriren.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 U tsikitsiki te ka mena u lapo e here nei a palabir u katun te hengoer u ranga tere Sunahan ba te haniga borobore ren ba te sasala meren.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Kaba u ranga e ma tsiruku haniga nei ba nori u katun teka te ke ier a tsitabubun poata puku. Ba poata te butu nama a poata a omi tsi a raharaha, te hamana mena rien u ranga tere Sunahan, ba nori te hapolasa boroborer u ranga.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 U tsikitsiki te ka mena a kolits a hihitoka e here nei a palabir u katun te hengoer u ranga.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Kaba nori e ka mer u hakats pan tara nitoatoa ni puta ba te ngiler e gi lu korui a moni pan ba te matesil koruer te gi lu meni ta palain ta ka. Na mamana ka teka e butu nama ba te piler u ranga tere Sunahan, bu ranga te ma habutse nei u markato u niga turu katun teka.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Bu tsikitsiki u niga te here nei a palabir u katun te hengoer u ranga tere Sunahan ba te pile kap naren, bu ranga te kato haniga rena u katun teka. Palabi u katun u niga, na palabi e niga korur, na palabi e niga bala korur.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Be Iesu e rangata ponina me poiena, “Aha te katoena a katun te tasu menama u lam? Nonei e mi kopo kap nane ien a tabeli, tsi e mi hakeie nen i kopina inana? E moa. Nonei e hakeie nen i iasa.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 E mar kato uana teka, ba mamana ka hoboto te mousuna turu haharoei i tar i romana e atei sile riou romana i murimuri. Nu mamanu ranga i tar te ma atei sileri a barebana i romana, nori e atei sile roen romana i murimuri.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 A katun te atein hengona e ga hengo haniga.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ba nonei e poe hasena i taren, “A man ka te hengoe milimiu alimiu go hengo hanige men. E Sunahan e hala hapopo nanoa romana a niatei i tamulö popona te go hengo haniga u lö, ba lö te lu lel has mou.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 A katun te ateina, e Sunahan e hala lele noien romana a niatei. Na katun te raman ateina, e Sunahan e lu ba nenou romana a tsitabubun niatei te ka menen.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 E Iesu e poe leli, “Uhaharoei teka e haruto ranei limiu te mar butu uana a Nipepeito tere Sunahan. A katun e na tsihasa nena u ngalin wit te here nei a rais.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Nonei e soho mena bong ba te kalata mena lan me kuina, ba te kato talasina. Ba nonei u ngalin wit e pusukuna me panina, kaba katun e ma atei sile nei te mar pusuku uanen.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 U tsikitsiki e habututena a kan leba ba te huana, a gohus e butu mamina ba holaka te toan butuna ba hua a tangoho te toan butuna.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Poata te tangoho hakapana a hua ba katun te kete mena u kilata u koela, taraha a poatan tangoho turu wit e butu hakapa.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 E Iesu e rangata me poiena, “Ara e tatei poiera a Nipepeito tere Sunahan e here nei a neha? Alia e haharoei hatarare nagou te mar pepeito kap uana e Sunahan.
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nonei e here nei u ngalin mastat te makosi koru ba nena u ngal hoboto. Ba katun te lue nen ba te na sapul nanen turu tsikitsiki.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ba nonei te pusukuna ba te pan sokuna turu kan leba hoboto. Ba nonei te taholakana ba te hikalan panina bu apena te mitö ria i tanen ba te kuier u suhana turu uoho i tanen. Na Nipepeito tere Sunahan e hatania hatetenei hasina ba te pan susuluna.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 E Iesu e rarare u ranga i tanen turu barebana me kato uana i iesana turu palainu haharoei u para. Nonei e haharoei hantunaia ti atei hapopo ien.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Nonei e ranga tun talasi merien u haharoei. Kaba te ka pepeisa gono meria e Iesu u katunun tsitsilo i tanen, ba nonei te ranga hatarare mera neien a mamana ka hoboto.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Turu toa u lan noa has tara lahibong be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Ara gi aroho u i hapalana ramun.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ba nori e la ba rer u pal barebana u para bu katunun tsitsilo e na osa ria tara tsi tolala te ka hakapaia e Iesu, ba nori e la gono meren. Ba palain a ma tsi tolala i ka has.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Bu ualupu pan e takeito bu ramun te posa hongona i iahana tolala ba tolala e katsin saputuna turu ramun.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 E Iesu e opuia i pal tou tara tolala ba te sohona turu uolana. Bu katunun tsitsilo i gulie ten me poier, “Tson Hihatuts, alö e ma tatagi rami lam? Ara e katsin taia talara.”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Be Iesu e takeito ba te haselohena a lomolomo me abisena u keikei, “Opu.” Ba lomolomo nu keikei e opu poutsuto me kapana ba maraha pan e bututo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Be Iesu e ranga mera nen me poiena, “Tara neha ba limiu te matout korumiu? Alimiu e ma hamanami?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ba nori i matout koruto me hihirangatsir, “A saha koru a mar katun teka? A lomolomo nu keikei e manietse ren.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.