Marcos 11
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Te rangata noa ta katun, ‘Aha te katoe milimiu a ka teka?’ ba limiu te hateie men, ‘A Tsunono e ngile namen ba nonei te mi toan hala pouts nanoen i teka.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 — ausente —
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ba nori i hatei rate ien te ranga uama e Iesu. Bu katun i hanigato.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Ba nori e las menari a dongki tere Iesu me haholaser a hasobu a ngahangaha i taren tara dongki, be Iesu e osato i tanen.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Bu katun u para i haholaseto a hasobu a ngahangaha i taren tara kalana, bu palai e ngatse rima a man kalan roei i rehina kalana ba te haholase rien tara kalana.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 A barebana ti laia i pal mam na barebana has ti lama i pal murimuri i tanian ku hoboto,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 E Sunahan e kalalena a katun te mar pepeito kap uana romana te mar pepeito kap u e tuburara e Devit i iomin.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Be Iesu e na tukuta i Jerusalem me na tasuna i Luman Lotu Pan me hula tara uana tara mamana ka. Ba ka e lahi hakapana ba nonei e lakasa merena a 12 a katunun tsitsilo ba nori e takopis uar i Betani.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ba turu tana u lan, poata ti la pouts men i Betani, be Iesu e besuna.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Ba nonei e tareto u toa u roein fik te kaia i pal lehana ba te ka mena a kala hulung. Ba nonei e na tare nen te go ka menien ta hua. Kaba poata te tukuia e Iesu turu roei teka, ba nonei e tarena a kala puku, taraha a poata turu fik e ma butu noa nei.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Be Iesu e poieto turu roein fik, “E moa koru ta katun te go tatei nou leli romana a hua i tamulö.”
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Poata ti tuku ien i Jerusalem be Iesu e la uana tara Luman Lotu Pan ba te tanian tsuga rena u katun ti hihol na ti haholia i Luman Lotu Pan. Ba nonei e lapo ba neto u tebol turu katun ti palpalis a moni na e lapo ba hasin u gumgum turu katun ti haholin u kulu.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Na nonei e hapiu hasir u katun ti katsin sila meia a ma tsi ka i taren tara makum i rehina Luman Lotu Pan.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ba nonei e hatuts reto a barebana me poiena, “U Buk u Goagono e ka mena u ranga tere Sunahan te poiena, ‘A luma i tar a luma te tatei gono ria romana u pal barebana hoboto ba te singo uar i tar.’ Kaba alimiu e kato hakapa here tsipon namien a kioun mous turu kopkop.”
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo i hengo neto a ka teka ba te tanian sake ner ta maroro te gi atung hamate menien e Iesu. Kaba nori i matoutse ien, taraha a barebana hoboto i asingotoein a man ka te hihatuts nen.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ba tara lahibong be Iesu nu katunun tsitsilo e la ba ner a taun.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Na tara bongbong koru, poata ti la lel ien i kalana, ba nori e tarer nonei u roein fik e lango hakapa me na noana i polosonen.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Be Pita e hakats sabe nena a ka te butuia i tanen ba te poiena tere Iesu, “Tson Hihatuts, tara. U roei tu ranga hapiun lö e lango hakapa.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Be Iesu e poiena i taren, “Alimiu go hamana mia tere Sunahan.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Alia e hatei hamana ragoi limiu, te ranga mena a toa katun u pokus teka ba te poiena, ‘Alö go takei ba lö te lapo ba nem a peisamulö i tasi,’ ba ka teka te butu hamana benoen. Kaba a ka teka e butu talasi noa romana i tanen te go ma hula hakats uaien. Nonei e go hamana u tara ka te ranga nanen e butu hamana nou romana.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Na poata te singo uami limiu tere Sunahan ba te singo silemiu a toa ka, alimiu go hamana iam te go lu mena mien, ba limiu te lu hamane moen romana.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Te raharahe mia limiu a tana katun, alimiu go solopale iam a ka a omi te katoen ba te tara poutse men tara poata te tuol mia limiu ba te singo uamiu tere Sunahan. Te go mar kato uam limiu teka, be Tamamilimiu te kana i Kolö te lu ba has nanou u markato u omi i tamilimiu ba te tara pouts rano limiu.*
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Kaba te ma solopale moi limiu u markato u omi tara tana katun, be Tamamilimiu te kana i Kolö te ma lu ba has nanoi u markato u omi i tamilimiu.*”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Nori i tuku poutsia i Jerusalem. Ba poata te lalaia e Iesu i iahana Luman Lotu Pan bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo na pal kapan i la uamato i tanen.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Ba nori i rangatse ten, “Esi te hanigein te go kato meni lö a man ka teka? Alö e kato memi a man ka teka a nitsunono teresi?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Be Iesu e poieto i taren, “Alia e rangata has ragoi limiu u toa u harangata. Te ranga palis moa limiu i tar, ba lia te toan hatei ragoi limiu esi te hale moi lia a nitsunono te go kato meni lia a man ka teka.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Poata te baptais ria e Jon a barebana, nonei e ka mei a nitsunono tere Sunahan tsi tara katun tun? Ranga palis uamuma i tar.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Ba nori e hihirangatsir me poier, “Aha te poe rou ra? Te gi poe meni ra, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tere Sunahan,’ be Iesu te poie nou, ‘Gaha tsiponi te ma hamana memi limiu e Jon?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Na ra e namos poe hasera, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tara katun tun.’” Nori i matoutir a barebana, taraha u katun hoboto i poei e Jon a propet hamana tere Sunahan.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ba nori i ranga palisito tere Iesu, “Ara e ma atei rei.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.