Lucas 9
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARC
1 E Iesu e ngö gugoner a 12 a aposol i tanen me hala rane ien a nitagala pan te gi tatei tsuga meien u mate u omi hoboto na te gi kato haniga pouts meri u katun te ka mer a man nimate has.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Ba nonei e hala mera neien te gi na hihatuts lame nien a Nipepeito tere Sunahan na te gi na kato haniga pouts merien u katun te ka mer a nimate.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ba nonei e poieto i taren, “Ma soatsemi ta ka te la uami limiu: e moa tu tukana na ta pora, na ta kannou na ta moni, ne moa has tu tana tu hasobu tu ngahangaha.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Te haniga ria a toa pal katun i tamilimiu, ba limiu te susoho mia tara toa luma popona te go la ba nemia limiu nonei a taun.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Te ma haniga raria limiu u katun, tohu ba neiam u koahu i pitpitan moumilimiu ba te la ba nemiu a taun i taren. A markato teka e haruto rano ien te raharaha mera neien e Sunahan, taraha nori e hipus ner u ranga i tanen.”
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Bu aposol e takeir me la sila ria i iahana man han, me hihatuts ner u Bulungana u Niga me kato haniga pouts rer u katun tara mamana han.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 E Herot a Kingina i Galili e hengoen a mamana ka te kato e Iesu ba nonei e tutu nena a ha koru te butu, taraha a barebana i rangein e Iesu me poier, “E Jon a Tsonun Baptais e takei poutsia tara tou mate i tanen!”
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Ba palai e poier, “E Ilaitsa e butu pouts,” ba palai e poier a tana propet ni manasa e toatoa pouts.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Be Herot e poiena, “Alia u hangats pagotein e Jon. Gesi nonei a katun te roron hengo negu lia?” Ba nonei e ngilin tara koru nena e Iesu.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Bu aposol e kopis rima tara nilala i taren me hateieri e Iesu a mamana ka ti katoe men. Ba nonei e lu ranen me peigi ranen me la pepeisa uar tara taun ti ngöei i Betsaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Poata ti hengo nia a barebana a ka teka ba nori e kukutie ren. Ba nonei e haniga ranen me ranga mera neien a Nipepeito tere Sunahan, me kato haniga pouts rena a pala ti ka mei a nimate.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Ba poata te tanian tsirukuia a pitala, ba 12 a katunun tsitsilo e la uarima i tanen me poier, “Alö go halar u katun ba nori te la uar turu han te sukusukur ba nori te na sakier ta makumun susoho na ta kannou. Taraha, e moa ta han teka.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Be Iesu e poieto i taren, “E moa, alimiu go hala ramien ta ka gi nouen.” Ba nori e ranga palisir, “A man ka te ka memu lam a tolima beret na solana iena puku. Alö e ngilem alam e go na hol ta kannou turu katun hoboto teka?”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Nori i ranga u teka taraha a pal tson peisa i antuna toumia tara 5,000. Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Hagum ramia u katun popona tara man 50 tara man hagum hoboto.”
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Bu katunun tsitsilo e kato has uar te ranga u e Iesu me hagum rer u katun hoboto.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Be Iesu e lueto a tolima beret na solana iena, me tara sei uana i Kolö, me hanigana tere Sunahan tara man ka teka, me pose ranen, me hala rane ien u katunun tsitsilo i tanen e gi molamola rien u katun.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ba nori hoboto e nour me masulur. Bu katunun tsitsilo e onger a 12 a kalobaka tara man ka ti nou ban u katun.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Tara toa poata te singo pepeisaia e Iesu, bu katunun tsitsilo e la uarima i tanen. Ba nonei e rangata ranen, “U katun e poier alia esi?”
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Ba nori i ranga palise ten, “A palai e poier alö e Jon a Tsonun Baptais te takei pouts. Na palai e poier alö e Ilaitsa, na palai e poier alö a tana propet ni manasa te toatoa poutsuna.”
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ba nonei e rangata ranen, “Gime te kato uami limiu? Alimiu e poiemiu alia esi?” Be Pita e ranga palisito, “Alö e Mesaia tu lama tere Sunahan!”
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Be Iesu e hala rate ien u ranga u tagala koru e gi ma hateii ta toa ta katun te Mesaia uen.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ba nonei e ranga noana, “Alia tu butun katunuma e sagohe gou romana a kamits pan. Ba pal kapan nu pris pan nu tson hihatuts turu Lo e tori hasoala nariu romana lia. Alia te kato hamatie riou romana, ba turu hatopisanu lan ba lia te hatakei poutse riou.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Ba nonei e poieto i taren hoboto, “Te ngilin la gono mena molia ta katun, e ga solopali a peisanen, ba te hanigana te ga sagoho menien u kamitsina te kukute mena neien lia turu mamanu lan te mar kato uana a katun te soatsena a korusena tara tou mate i tanen, ba te la gono mena molia.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Taraha, a katun te ka mena u hakats pan te go haka haniga meni a nitoatoa i tanen ba te peits nanen i tar, nonei e na hataia tun noa hase nen romana. Kaba a katun te hataia sile nei a nitoatoa i tanen te ngil koru mena neien lia, nonei e sabie nen romana.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Te ga lueia ta katun a man ka hoboto ni puta ba te toan taia ba nena a nitoatoa te ka nitoana, ga mamana ka teka e mar taguhu halona mena noien ime? E moa tala.
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Na sanena a toa katun e ga matsingolo nio lia nu ranga i tar, ba lia tu butun katunuma te matsingolo has nagen romana tara poata te la meguma romana lia u ualesala i tar na tere Tamagulia na turu angelo u goagono.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Na lia e hatei hamana rago limiu, a palair u katun teka e ma materi romana e popona te gi na sabe menien a Nipepeito tere Sunahan.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Turu hatoalina toum u lan i murina te ranga nien a man ka teka, e Iesu e lui e Pita ne Jon ne Jemis me la sei uar i ieluna u pokus te na singo u.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Tara poata te singo ien, ba polenen e palisina, nu hasobu i tanen e butun hiaka koru me here nei u ualesala.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Tara poata teka e Pita na pala ti ka gono meien i topi koru me sohor. Kaba nori i tagule me ruter u ualesala tere Iesu na elasolana katun ti tuol gono meien.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 A elasolana katun i katsin la ban e Iesu, be Pita e poiena i tanen, “O Tsunono, e nigana te ka uaria ra teka. Alam go kui a topisa taluhu, a toa i tamulö, na toa tere Moses, na toa tere Ilaitsa.” Kaba e Pita e ma ateii a ka te ranga nen.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Tara poata te ranga noa ien, bu toa u koasi te butuna bu uoho i tanen e hoho ranen. Bu katunun tsitsilo e matoutur te kopo kap merien u koasi.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Bu toa u ranga e butu mata turu koasi me poiena, “Nonei a Pien Tson i tar teka, a katun tu hopu kapin lia. Alimiu go hengo mia i tanen!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Tara poata te hanoaia u ranga, be Iesu e ka pepeisana. A elasolana katun i la hakapa. Bu katunun tsitsilo e hahalongolo koru mer a ka teka, na nonei tara poata nori i ma hateii ta toa ta katun a ka ti tare ien.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Bu tana u lan ba nori e koul rima turu pokus, bu katun u para e hitupal mier e Iesu.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ba toa katun e kuta i gusur u barebana, “Tson Hihatuts, alia e ranga megu a nitatagi i tamulö, alö go na ruto tara pien tson i tar. Nonei a toa puku a pien tson i tar!
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 A toa mate a omi e roron pile kap nanen, ba te songots ku hapanina. Na mate teka e roron hula tula homi koru nanen, antunana te butuna u poeipoei i rungnen. Nonei e roron kato homi koruena a tuanreinen, ne mamala hapurese borobore neien.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Alia u tahul hatatagi korur u katunun tsitsilo i tamulö gi tsuge ien, kaba nori i ma antunai.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Be Iesu e ranga palisito, “Alimiu u katun u hahamana koru na limiu e ma matskömi! Alia e soso koru megu a nihahamana i tamilimiu!” Ba nonei e poieto tara katun, “Hala mena mei a pien tson i tamulö teka.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Tara poata te lama a pien, ba mate a omi e lapo ba nanen i puta me hula tula homi nanen. Be Iesu e tsuge ieto a mate, me kato haniga poutsena a pien, me hala poutse neien e tamanen.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Bu katun e asingoto hoboto koru ner a nitagala a kapan tere Sunahan.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 Ba nonei e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Hakats koru neiam u ranga teka: alia tu butun katunuma e sukusukun hala menari tara nitagala turu katun.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Kaba nori i ma ate silei a mouna u ranga teka. A mounen i hamous rien e gi ma atei sile ien. Na nori i matoutun rangata neien u ranga teka.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 U katunun tsitsilo i hiarangrangatein esi i taren a kapan.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ne Iesu e atei sil aha ti hakats nen, ba nonei e luena a toa pien, me hatuole nen i rehinen.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 Me poiena i taren, “A katun te nigana tara pien teka te pien uanen i tar, e here nei e niga hase nolia. Na katun te nige nolia, e niga hasena e Sunahan te hale molia. A katun te teteneina i gusumilimiu hoboto nonei a kapan hamana.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Be Jon e poiena, “O Tsunono, alam u tari a katun e tsuga ban u mate u omi tara solomulö. Ba lam u ranga hapiu naten, taraha nonei e ma pala uanei i tarara.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Be Iesu e poieto i tanen na turu katunun tsitsilo, “Ma torohanan hapiu nami, taraha a katun te ma pal ranei limiu e haniga rano limiu.”
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 A poata e susuku hakapa te gi lu menai e Iesu i Kolö, ba nonei e hakhakats hakarapoto nena te ga la uen i Jerusalem me tanian lana.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Ba nonei e hala mam rena u katunun tatala, ba nori e na tuku ria tara toa han i iahana provins i Sameria te gi na hamatskö mam beien a man ka.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Kaba u katun tara han teka i ma ngili e Iesu, taraha nori i atei sil nonei e la uana turu lotu halhal i Jerusalem.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Poata te hengo sabeia e Jemis ne Jon a ka teka, nori i raharaha me poier, “Tsunono, alö e ngilem alam e go ngö hakoulema u tula i Kolö ba te mi kato homi rena u katun teka?”
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Be Iesu e habiritsito me ngena ranen.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Ba nori e la lelir tara tana han.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Tara poata ti la ien i maroro, ba toa katun e poieto tere Iesu, “Alia e la gono mego lö tara mamana han te lala uamou lö.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Be Iesu e poieto i tanen, “U muki u hie e ka mer u kiou i taren, nu apena e ka mer u suhana. Kaba lia tu butun katunuma, alia u moa ta makumun soho i tar.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ne Iesu e poei tara tai, “La gono memo lia.” Ba nonei e poieto, “O Tsunono, e ma pina noi be tamagulia te mate nou. Alö go haniga te go na ngaho mam menien lia, ba te toan lala gono mego lö.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Ba nonei e poieto i tanen, “U katun te ma hengoeri e Sunahan ba te hereri i mate ban a nitoatoa i tanen, nori te tatei ngaho rer u mate i taren. Kaba lö go na habulunganein a Nipepeito tere Sunahan.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Ba tabi e poiena, “Alia e kukutie gou lö, O Tsunono. Kaba lö go hala buna molia ba lia te na ruto polasa buguma tara pala i tar.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Be Iesu e poieto i tanen, “A katun te tanian kukutie nolia ba te roron tara pouts uana tara nikaka mam i tanen, e ma antuna nei tara Nipepeito tere Sunahan.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.