Lucas 9

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 E Iesu e ngö gugoner a 12 a aposol i tanen me hala rane ien a nitagala pan te gi tatei tsuga meien u mate u omi hoboto na te gi kato haniga pouts meri u katun te ka mer a man nimate has.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Ba nonei e hala mera neien te gi na hihatuts lame nien a Nipepeito tere Sunahan na te gi na kato haniga pouts merien u katun te ka mer a nimate.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ba nonei e poieto i taren, “Ma soatsemi ta ka te la uami limiu: e moa tu tukana na ta pora, na ta kannou na ta moni, ne moa has tu tana tu hasobu tu ngahangaha.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Te haniga ria a toa pal katun i tamilimiu, ba limiu te susoho mia tara toa luma popona te go la ba nemia limiu nonei a taun.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Te ma haniga raria limiu u katun, tohu ba neiam u koahu i pitpitan moumilimiu ba te la ba nemiu a taun i taren. A markato teka e haruto rano ien te raharaha mera neien e Sunahan, taraha nori e hipus ner u ranga i tanen.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Bu aposol e takeir me la sila ria i iahana man han, me hihatuts ner u Bulungana u Niga me kato haniga pouts rer u katun tara mamana han.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 E Herot a Kingina i Galili e hengoen a mamana ka te kato e Iesu ba nonei e tutu nena a ha koru te butu, taraha a barebana i rangein e Iesu me poier, “E Jon a Tsonun Baptais e takei poutsia tara tou mate i tanen!”
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Ba palai e poier, “E Ilaitsa e butu pouts,” ba palai e poier a tana propet ni manasa e toatoa pouts.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Be Herot e poiena, “Alia u hangats pagotein e Jon. Gesi nonei a katun te roron hengo negu lia?” Ba nonei e ngilin tara koru nena e Iesu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Bu aposol e kopis rima tara nilala i taren me hateieri e Iesu a mamana ka ti katoe men. Ba nonei e lu ranen me peigi ranen me la pepeisa uar tara taun ti ngöei i Betsaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Poata ti hengo nia a barebana a ka teka ba nori e kukutie ren. Ba nonei e haniga ranen me ranga mera neien a Nipepeito tere Sunahan, me kato haniga pouts rena a pala ti ka mei a nimate.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ba poata te tanian tsirukuia a pitala, ba 12 a katunun tsitsilo e la uarima i tanen me poier, “Alö go halar u katun ba nori te la uar turu han te sukusukur ba nori te na sakier ta makumun susoho na ta kannou. Taraha, e moa ta han teka.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Be Iesu e poieto i taren, “E moa, alimiu go hala ramien ta ka gi nouen.” Ba nori e ranga palisir, “A man ka te ka memu lam a tolima beret na solana iena puku. Alö e ngilem alam e go na hol ta kannou turu katun hoboto teka?”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Nori i ranga u teka taraha a pal tson peisa i antuna toumia tara 5,000. Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Hagum ramia u katun popona tara man 50 tara man hagum hoboto.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Bu katunun tsitsilo e kato has uar te ranga u e Iesu me hagum rer u katun hoboto.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Be Iesu e lueto a tolima beret na solana iena, me tara sei uana i Kolö, me hanigana tere Sunahan tara man ka teka, me pose ranen, me hala rane ien u katunun tsitsilo i tanen e gi molamola rien u katun.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ba nori hoboto e nour me masulur. Bu katunun tsitsilo e onger a 12 a kalobaka tara man ka ti nou ban u katun.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Tara toa poata te singo pepeisaia e Iesu, bu katunun tsitsilo e la uarima i tanen. Ba nonei e rangata ranen, “U katun e poier alia esi?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Ba nori i ranga palise ten, “A palai e poier alö e Jon a Tsonun Baptais te takei pouts. Na palai e poier alö e Ilaitsa, na palai e poier alö a tana propet ni manasa te toatoa poutsuna.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ba nonei e rangata ranen, “Gime te kato uami limiu? Alimiu e poiemiu alia esi?” Be Pita e ranga palisito, “Alö e Mesaia tu lama tere Sunahan!”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Be Iesu e hala rate ien u ranga u tagala koru e gi ma hateii ta toa ta katun te Mesaia uen.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ba nonei e ranga noana, “Alia tu butun katunuma e sagohe gou romana a kamits pan. Ba pal kapan nu pris pan nu tson hihatuts turu Lo e tori hasoala nariu romana lia. Alia te kato hamatie riou romana, ba turu hatopisanu lan ba lia te hatakei poutse riou.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ba nonei e poieto i taren hoboto, “Te ngilin la gono mena molia ta katun, e ga solopali a peisanen, ba te hanigana te ga sagoho menien u kamitsina te kukute mena neien lia turu mamanu lan te mar kato uana a katun te soatsena a korusena tara tou mate i tanen, ba te la gono mena molia.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Taraha, a katun te ka mena u hakats pan te go haka haniga meni a nitoatoa i tanen ba te peits nanen i tar, nonei e na hataia tun noa hase nen romana. Kaba a katun te hataia sile nei a nitoatoa i tanen te ngil koru mena neien lia, nonei e sabie nen romana.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Te ga lueia ta katun a man ka hoboto ni puta ba te toan taia ba nena a nitoatoa te ka nitoana, ga mamana ka teka e mar taguhu halona mena noien ime? E moa tala.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Na sanena a toa katun e ga matsingolo nio lia nu ranga i tar, ba lia tu butun katunuma te matsingolo has nagen romana tara poata te la meguma romana lia u ualesala i tar na tere Tamagulia na turu angelo u goagono.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Na lia e hatei hamana rago limiu, a palair u katun teka e ma materi romana e popona te gi na sabe menien a Nipepeito tere Sunahan.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Turu hatoalina toum u lan i murina te ranga nien a man ka teka, e Iesu e lui e Pita ne Jon ne Jemis me la sei uar i ieluna u pokus te na singo u.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Tara poata te singo ien, ba polenen e palisina, nu hasobu i tanen e butun hiaka koru me here nei u ualesala.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Tara poata teka e Pita na pala ti ka gono meien i topi koru me sohor. Kaba nori i tagule me ruter u ualesala tere Iesu na elasolana katun ti tuol gono meien.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 A elasolana katun i katsin la ban e Iesu, be Pita e poiena i tanen, “O Tsunono, e nigana te ka uaria ra teka. Alam go kui a topisa taluhu, a toa i tamulö, na toa tere Moses, na toa tere Ilaitsa.” Kaba e Pita e ma ateii a ka te ranga nen.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Tara poata te ranga noa ien, bu toa u koasi te butuna bu uoho i tanen e hoho ranen. Bu katunun tsitsilo e matoutur te kopo kap merien u koasi.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Bu toa u ranga e butu mata turu koasi me poiena, “Nonei a Pien Tson i tar teka, a katun tu hopu kapin lia. Alimiu go hengo mia i tanen!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Tara poata te hanoaia u ranga, be Iesu e ka pepeisana. A elasolana katun i la hakapa. Bu katunun tsitsilo e hahalongolo koru mer a ka teka, na nonei tara poata nori i ma hateii ta toa ta katun a ka ti tare ien.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Bu tana u lan ba nori e koul rima turu pokus, bu katun u para e hitupal mier e Iesu.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ba toa katun e kuta i gusur u barebana, “Tson Hihatuts, alia e ranga megu a nitatagi i tamulö, alö go na ruto tara pien tson i tar. Nonei a toa puku a pien tson i tar!
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 A toa mate a omi e roron pile kap nanen, ba te songots ku hapanina. Na mate teka e roron hula tula homi koru nanen, antunana te butuna u poeipoei i rungnen. Nonei e roron kato homi koruena a tuanreinen, ne mamala hapurese borobore neien.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Alia u tahul hatatagi korur u katunun tsitsilo i tamulö gi tsuge ien, kaba nori i ma antunai.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Be Iesu e ranga palisito, “Alimiu u katun u hahamana koru na limiu e ma matskömi! Alia e soso koru megu a nihahamana i tamilimiu!” Ba nonei e poieto tara katun, “Hala mena mei a pien tson i tamulö teka.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Tara poata te lama a pien, ba mate a omi e lapo ba nanen i puta me hula tula homi nanen. Be Iesu e tsuge ieto a mate, me kato haniga poutsena a pien, me hala poutse neien e tamanen.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Bu katun e asingoto hoboto koru ner a nitagala a kapan tere Sunahan.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 Ba nonei e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Hakats koru neiam u ranga teka: alia tu butun katunuma e sukusukun hala menari tara nitagala turu katun.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kaba nori i ma ate silei a mouna u ranga teka. A mounen i hamous rien e gi ma atei sile ien. Na nori i matoutun rangata neien u ranga teka.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 U katunun tsitsilo i hiarangrangatein esi i taren a kapan.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Ne Iesu e atei sil aha ti hakats nen, ba nonei e luena a toa pien, me hatuole nen i rehinen.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Me poiena i taren, “A katun te nigana tara pien teka te pien uanen i tar, e here nei e niga hase nolia. Na katun te nige nolia, e niga hasena e Sunahan te hale molia. A katun te teteneina i gusumilimiu hoboto nonei a kapan hamana.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Be Jon e poiena, “O Tsunono, alam u tari a katun e tsuga ban u mate u omi tara solomulö. Ba lam u ranga hapiu naten, taraha nonei e ma pala uanei i tarara.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Be Iesu e poieto i tanen na turu katunun tsitsilo, “Ma torohanan hapiu nami, taraha a katun te ma pal ranei limiu e haniga rano limiu.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 A poata e susuku hakapa te gi lu menai e Iesu i Kolö, ba nonei e hakhakats hakarapoto nena te ga la uen i Jerusalem me tanian lana.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Ba nonei e hala mam rena u katunun tatala, ba nori e na tuku ria tara toa han i iahana provins i Sameria te gi na hamatskö mam beien a man ka.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Kaba u katun tara han teka i ma ngili e Iesu, taraha nori i atei sil nonei e la uana turu lotu halhal i Jerusalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Poata te hengo sabeia e Jemis ne Jon a ka teka, nori i raharaha me poier, “Tsunono, alö e ngilem alam e go ngö hakoulema u tula i Kolö ba te mi kato homi rena u katun teka?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Be Iesu e habiritsito me ngena ranen.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Ba nori e la lelir tara tana han.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Tara poata ti la ien i maroro, ba toa katun e poieto tere Iesu, “Alia e la gono mego lö tara mamana han te lala uamou lö.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Be Iesu e poieto i tanen, “U muki u hie e ka mer u kiou i taren, nu apena e ka mer u suhana. Kaba lia tu butun katunuma, alia u moa ta makumun soho i tar.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ne Iesu e poei tara tai, “La gono memo lia.” Ba nonei e poieto, “O Tsunono, e ma pina noi be tamagulia te mate nou. Alö go haniga te go na ngaho mam menien lia, ba te toan lala gono mego lö.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ba nonei e poieto i tanen, “U katun te ma hengoeri e Sunahan ba te hereri i mate ban a nitoatoa i tanen, nori te tatei ngaho rer u mate i taren. Kaba lö go na habulunganein a Nipepeito tere Sunahan.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Ba tabi e poiena, “Alia e kukutie gou lö, O Tsunono. Kaba lö go hala buna molia ba lia te na ruto polasa buguma tara pala i tar.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Be Iesu e poieto i tanen, “A katun te tanian kukutie nolia ba te roron tara pouts uana tara nikaka mam i tanen, e ma antuna nei tara Nipepeito tere Sunahan.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.