Lucas 24

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tara bongbong koru turu Sandei ba tohaliou e la uar tara kiou me soater a man ka man soka haniga ti hamatskö mame ien.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 — ausente —
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 — ausente —
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ba nori i tuolta tara kiou me hakats koru ner a ka teka, ba elasolana katun e songots tuol ria i rehiren, u hasobu i taren e alesala koru.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 A tohaliou i matout koru, ba nori e turu puta uar i puta, ba elasolana katun e poier i taren, “Aha te sake sile milimiu a katun a toatoa i gusur u katun u mate?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Nonei e ma ka neia teka. Nonei e takei hakapa. Hakats niam a ka te ranga nien i tamilimiu tara poata te ka ien i Galili.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Nonei e poei, ‘Alia tu butun katunuma e gi hala meni turu katun u omi, ba nori te tapala nariou romana lia tara koruse, ba lia te takei pouts megu romana u hatopisana u lan.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 — ausente —
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 — ausente —
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 A tohaliou teka ere Maria Matalina ne Joana, ne Maria e tsinane Jemis. Nori nu palair a tohaliou ti ka gono meren i ranga mera tei u aposol a man ka teka.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Kaba u aposol i hakats me poier a tohaliou i kato u ranga pinopino. Ba nori i ma hamane tei u ranga i taren.*
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Kaba e Pita e takei me pieta uana tara kiou, ba nonei e turuna me tara uana i iogana me tarena u labalaba u lamelame tun ne moa ta tan ta ka. Ba nonei e la pouts uana i han me hakats koru nena a ka te butu.*
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Nonei noa has turu lan ba elasolana katun tere Iesu e la uar tara toa han a solonen i Emeas, e ka halehana ban i Jerusalem e popona tara 11 kilomita.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ba nori e hiararanga ner a man ka hoboto te hagou butu.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nori i hiararangaia tara poata ti la ien i maroro, be Iesu noa has e la hasusukuna me la gono mera nen i maroro.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ba nori i tare ten, kaba e Sunahan e kato hatutu a mataren ba nori i ma marei sabie tei nonei e Iesu.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Be Iesu e poieto i taren, “Aha te hiararanga nami limiu te la uami limiu i maroro?” Ba nori e tuolur me ruto hatatagir.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ba toa i taren a solonen e Kliopas e ranga palise nen, “Alö a toa puku a katununa i Jerusalem te ma atei silemi a man ka te butuia tara man lan te la hakapa?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ba nonei e rangatato, “A saha man ka?” Ba nori e ranga palisir, “A man ka te butuia tere Iesu ni Nasaret. A katun teka a propet, na nonei e kato a man ranga man tagala nu mirakul has, ne Sunahan nu katun hoboto i hapan hobote ien.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 U pris u kapan nu tsunono i tarara i hala menien te gi kato hamate menien, ba nori e hatapala narien tara koruse.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Kaba i manasa alam u mar hamana u teka: ‘Nonei a katun teka te sakahis pouts rena romana a barebanar i Israel.’ Aa, na u lan i romana u hatopisana u lan has i murina te butuia a man ka teka.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ba palai tara pala i tamulam i la uato tara kiou me na sabe hamatsköer ti mar ranga u a tohaliou, kaba nori i ma rutei e Iesu.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu e ma hakhakats hanigami. U hakhakats i tamilimiu e mokomoko koruna te go hamana mena milimiu a mamana ka ti rangein u propet i manasa!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 E matskö has te ga sagoho meni e Mesaia a kamits teka ba nonei te toan luena a nikapan i tanen.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Be Iesu e hatarare rane ien u mamanu ranga turu Buk u Goagono te hatei nen, a man buk te kolotein e Moses nu ranga ti kolotein u propet hoboto.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ba nori e la rima i rehina han ti la uen, be Iesu e tatatiena te ga la karasa uen.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kaba nori i ranga hapiu nen me poier, “Ka gono bume rio lam. U lan e la hakapa na ka e lan kuhilina.” Ba nonei e tasuna me na ka gono mera nen.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ba nonei e gum gono mera nen tara kannou me luena a beret, me haniga uana tere Sunahan. Ba nonei e posiena a beret me hala rane ien.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ba mataren e alesalata ba nori e mareie ren, kaba nonei e songote taia.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ba nori a elasolana e hiararanga poutsur, “U mana, a torirara e sagohe nama te mana uana u ranga i tanen, tara poata te ranga namen i maroro me hatuts ranei ra u Buk u Goagono.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ba nori e tutoa takeir me la pouts uar i Jerusalem, me sabe rer a 11 u katunun tsitsilo nu palai has ti ka gono mera ien.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ba nori i poieto nori tara elasolana katun, “A Tsunono e takei hamana! Nonei e butuia tere Saimon!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ba elasolana e hatei rarien a ka te butuia i maroro, na ti mar marei menien e Iesu te pose menien a beret.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ba poata ti hatei rien a man ka teka, be Iesu noa has e tuolna i gusuren me poiena i taren, “Masalohana e tatei ka gono mera nolimiu.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Kaba nori i asingoto me matoutur, taraha nori i poei nori i tari a mate.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ba nonei e poieto i taren, “Aha te toku memi limiu? A torimilimiu e hula hakats mena ha?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Rute iam a man limar na man mour ba te mareiemiu a peisar, alia peisa. Salase molia ba limiu te atei mou, taraha alimiu e taremiu alia e ka megu u benö nu tsinö, kaba a mate e moa tu benö na tu tsinö.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nonei e mar ranga u teka me haruto rane ien a man limanen na man mounen.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ba nori e ma hamana haniga noa hasiri, taraha nori i sasala koru ba te hula hakats hasir. Ba nonei e rangata ranen, “Ta kannou e kana?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 — ausente —
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 — ausente —
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ba nonei e poiena i taren, “Nonei koru a man ka teka tu ranga merai lia limiu tara poata tu ka gono noa meria lia alimiu: a mamana ka ti koloto nilia tara Buk tere Moses na tara buk turu propet na turu Sam e ga butu hamana koru.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 — ausente —
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 — ausente —
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Na ka teka i koloto hasin: u bulungana teka e gi rarareia turu hun katun hoboto i puta ba te taniana i Jerusalem — u katun te habirits ba ner u markato nu hakats u omi i taren ba te hamana uar tere Mesaia, e Sunahan e tatei lu ba nena u markato u omi i taren ba te tara pouts ranen.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Na limiu tu tara hakape iam a man ka teka e habulungana namoen turu katun.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Hengo iam. Nonei a ka te ranga hamanein e Tamar i manasa e ga hala meri limiu, nonei te hala ragi lia limiu romana. Kaba limiu go aloso bumia tara taun i Jerusalem teka e antunana te butu nama romana a nitagala i Kolö ba te kopo kap rano limiu.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ba nonei e halakasa ranen tara taun ba te na la hapopo ria i Betani, ba nonei te hasoa sei nena a limanen me kalala ranen.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ba tara poata te kalala noa rien u katun teka, ba nonei e la ba ranen me na lu sei menari i Kolö.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ba nori e hatsunone ren me la poutsur i Jerusalem ba te ka mer a nisasala pan.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ba nori e ka nitoa ria i Luman Lotu Pan ba te haniga uar tere Sunahan.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.