Lucas 24

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tara bongbong koru turu Sandei ba tohaliou e la uar tara kiou me soater a man ka man soka haniga ti hamatskö mame ien.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 — ausente —
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 — ausente —
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ba nori i tuolta tara kiou me hakats koru ner a ka teka, ba elasolana katun e songots tuol ria i rehiren, u hasobu i taren e alesala koru.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 A tohaliou i matout koru, ba nori e turu puta uar i puta, ba elasolana katun e poier i taren, “Aha te sake sile milimiu a katun a toatoa i gusur u katun u mate?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Nonei e ma ka neia teka. Nonei e takei hakapa. Hakats niam a ka te ranga nien i tamilimiu tara poata te ka ien i Galili.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Nonei e poei, ‘Alia tu butun katunuma e gi hala meni turu katun u omi, ba nori te tapala nariou romana lia tara koruse, ba lia te takei pouts megu romana u hatopisana u lan.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 — ausente —
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 — ausente —
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 A tohaliou teka ere Maria Matalina ne Joana, ne Maria e tsinane Jemis. Nori nu palair a tohaliou ti ka gono meren i ranga mera tei u aposol a man ka teka.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Kaba u aposol i hakats me poier a tohaliou i kato u ranga pinopino. Ba nori i ma hamane tei u ranga i taren.*
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Kaba e Pita e takei me pieta uana tara kiou, ba nonei e turuna me tara uana i iogana me tarena u labalaba u lamelame tun ne moa ta tan ta ka. Ba nonei e la pouts uana i han me hakats koru nena a ka te butu.*
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Nonei noa has turu lan ba elasolana katun tere Iesu e la uar tara toa han a solonen i Emeas, e ka halehana ban i Jerusalem e popona tara 11 kilomita.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ba nori e hiararanga ner a man ka hoboto te hagou butu.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nori i hiararangaia tara poata ti la ien i maroro, be Iesu noa has e la hasusukuna me la gono mera nen i maroro.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ba nori i tare ten, kaba e Sunahan e kato hatutu a mataren ba nori i ma marei sabie tei nonei e Iesu.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Be Iesu e poieto i taren, “Aha te hiararanga nami limiu te la uami limiu i maroro?” Ba nori e tuolur me ruto hatatagir.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ba toa i taren a solonen e Kliopas e ranga palise nen, “Alö a toa puku a katununa i Jerusalem te ma atei silemi a man ka te butuia tara man lan te la hakapa?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ba nonei e rangatato, “A saha man ka?” Ba nori e ranga palisir, “A man ka te butuia tere Iesu ni Nasaret. A katun teka a propet, na nonei e kato a man ranga man tagala nu mirakul has, ne Sunahan nu katun hoboto i hapan hobote ien.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 U pris u kapan nu tsunono i tarara i hala menien te gi kato hamate menien, ba nori e hatapala narien tara koruse.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Kaba i manasa alam u mar hamana u teka: ‘Nonei a katun teka te sakahis pouts rena romana a barebanar i Israel.’ Aa, na u lan i romana u hatopisana u lan has i murina te butuia a man ka teka.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ba palai tara pala i tamulam i la uato tara kiou me na sabe hamatsköer ti mar ranga u a tohaliou, kaba nori i ma rutei e Iesu.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu e ma hakhakats hanigami. U hakhakats i tamilimiu e mokomoko koruna te go hamana mena milimiu a mamana ka ti rangein u propet i manasa!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 E matskö has te ga sagoho meni e Mesaia a kamits teka ba nonei te toan luena a nikapan i tanen.”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Be Iesu e hatarare rane ien u mamanu ranga turu Buk u Goagono te hatei nen, a man buk te kolotein e Moses nu ranga ti kolotein u propet hoboto.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ba nori e la rima i rehina han ti la uen, be Iesu e tatatiena te ga la karasa uen.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Kaba nori i ranga hapiu nen me poier, “Ka gono bume rio lam. U lan e la hakapa na ka e lan kuhilina.” Ba nonei e tasuna me na ka gono mera nen.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ba nonei e gum gono mera nen tara kannou me luena a beret, me haniga uana tere Sunahan. Ba nonei e posiena a beret me hala rane ien.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ba mataren e alesalata ba nori e mareie ren, kaba nonei e songote taia.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Ba nori a elasolana e hiararanga poutsur, “U mana, a torirara e sagohe nama te mana uana u ranga i tanen, tara poata te ranga namen i maroro me hatuts ranei ra u Buk u Goagono.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ba nori e tutoa takeir me la pouts uar i Jerusalem, me sabe rer a 11 u katunun tsitsilo nu palai has ti ka gono mera ien.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Ba nori i poieto nori tara elasolana katun, “A Tsunono e takei hamana! Nonei e butuia tere Saimon!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ba elasolana e hatei rarien a ka te butuia i maroro, na ti mar marei menien e Iesu te pose menien a beret.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ba poata ti hatei rien a man ka teka, be Iesu noa has e tuolna i gusuren me poiena i taren, “Masalohana e tatei ka gono mera nolimiu.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Kaba nori i asingoto me matoutur, taraha nori i poei nori i tari a mate.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ba nonei e poieto i taren, “Aha te toku memi limiu? A torimilimiu e hula hakats mena ha?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Rute iam a man limar na man mour ba te mareiemiu a peisar, alia peisa. Salase molia ba limiu te atei mou, taraha alimiu e taremiu alia e ka megu u benö nu tsinö, kaba a mate e moa tu benö na tu tsinö.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Nonei e mar ranga u teka me haruto rane ien a man limanen na man mounen.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ba nori e ma hamana haniga noa hasiri, taraha nori i sasala koru ba te hula hakats hasir. Ba nonei e rangata ranen, “Ta kannou e kana?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 — ausente —
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ba nonei e poiena i taren, “Nonei koru a man ka teka tu ranga merai lia limiu tara poata tu ka gono noa meria lia alimiu: a mamana ka ti koloto nilia tara Buk tere Moses na tara buk turu propet na turu Sam e ga butu hamana koru.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 — ausente —
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 — ausente —
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Na ka teka i koloto hasin: u bulungana teka e gi rarareia turu hun katun hoboto i puta ba te taniana i Jerusalem — u katun te habirits ba ner u markato nu hakats u omi i taren ba te hamana uar tere Mesaia, e Sunahan e tatei lu ba nena u markato u omi i taren ba te tara pouts ranen.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Na limiu tu tara hakape iam a man ka teka e habulungana namoen turu katun.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Hengo iam. Nonei a ka te ranga hamanein e Tamar i manasa e ga hala meri limiu, nonei te hala ragi lia limiu romana. Kaba limiu go aloso bumia tara taun i Jerusalem teka e antunana te butu nama romana a nitagala i Kolö ba te kopo kap rano limiu.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ba nonei e halakasa ranen tara taun ba te na la hapopo ria i Betani, ba nonei te hasoa sei nena a limanen me kalala ranen.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ba tara poata te kalala noa rien u katun teka, ba nonei e la ba ranen me na lu sei menari i Kolö.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Ba nori e hatsunone ren me la poutsur i Jerusalem ba te ka mer a nisasala pan.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ba nori e ka nitoa ria i Luman Lotu Pan ba te haniga uar tere Sunahan.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.