Lucas 20

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 — ausente —
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 — ausente —
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 — ausente —
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ba nori e hiarangrangata poutsur me poier, “Aha te gi poei ra? Te gi poe meni ra, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tere Sunahan,’ be Iesu te poe nou i tarara, ‘Ga taraha tsiponi tu ma hamana memi limiu e Jon?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Na ra e namos poe hasera, ‘E Jon e ka mei a nitsunono tara katun.’ Te gi kato u ra teka, bu katun hoboto te titi hatu rariou ra, taraha nori e hamana koruer e Jon a toa propet tere Sunahan.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Ba nori e ranga paliser e Iesu, “Alam e ma atei silemi ime te lama a nitsunono tere Jon.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Be Iesu e poieto i taren, “Na lia has e ma tatei hatei ragi limiu esi te hale moi lia a nitsunono ba lia te katoegu a man toukui teka.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Be Iesu e ranga mera nei u katun u haharoei teka, “A toa katun e lebei a kuin gerep, ba nonei e hataratara kap tun rena u palair u katun a kuin gerep teka me hakuin moni nanen, ba hapalana moni e la uato tara katun terena kui. Ba nonei e la uato tara toa han i lehana me na ke iena a poata a ngahangaha koru.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Bi murimuri ba poatan tangoho tara kui e butu hakapato, ba nonei e hala mena nei a toa katunun kui i tanen tara barebana ti kuiia tara kuin gerep. Nonei e ngilin lu a pal hua i tanen. Kaba barebanan kui tara kui teka i atunge ien me tsuge ren ba nonei e lala puku poutsuna.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ba nonei a katun terena kui e hale iena a taina katunun kui i tanen, bu katunun taratarakap tara kui e atung lel hase ren, me kato hamatsingole ren, ba nori e hala pukpuku poutse ren.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Ba nonei e hala lel nena a helapisana katunun kui, bu katunun taratarakap e kato hakamits hase ren, ba nori e tsuga ba naren.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Ba katun terena kuin gerep e poieto, ‘Aha te go kati lia? Alia e hala negou a pien tson a tsomi i tar. Nori toum e tatei hapane roen.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Ba poata ti tare ien u katunun taratarakap ba nori e hiararangar me poier, ‘A pien tara katun terena kui teka te lue nou romana a kuin gerep. Ara gi atung hamatien, ba kuin gerep i tanen te ka uanou i tarara!’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ba nori i lapo ba naten tara kui me atung hamatie ren.” Be Iesu e rangatato, “Ga katun terena kuin gerep e ga kato aha turu katun u omi teka?
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Nonei e la nama romana ba te mi atung hamate rena u katun teka, ba nonei te hala mena nei romana a kuin gerep teka turu katunun taratarakap u niga.” Ba poata ti hengo nia u katun a ka teka ba nori e poier, “U katun e gi ma tatei kato homi uai teka!”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Be Iesu e ruto uana i taren me poiena, “Ga limiu go hakats niam u ranga turu Buk u Goagono te kato here nanei lia a hatu. E kato uana,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 U katun hoboto te tsia roa tara hatu teka e taptapeko riou romana. Kaba te konena romana a hatu teka ta katun, ba nonei te kono bulbul here nanoien u koahu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Bu tson hihatuts turu Lo nu pris pan e ngilin pile kap hamanasa ner e Iesu, taraha nori i atei sil e Iesu e saka merien u haharoei teka, kaba nori i matoutir u katun.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Ba nori i tara kap naten. Ba nori e hol rer u katun u gamogamo me hala rari men te gi mi tara kakap menien. U katun teka i gamo ba te katoer u rangrangata u para tere Iesu. Nori i ngil e Iesu e ga kato tu ranga tu omi te gi kot meien na te gi hala menien tara nitagala tere Gamman.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ba nori i rangatse ten me poier, “Tson Hihatuts, alam e atei silem alö a katun a mana. Alö e roron hihatuts hamana nem a maroro tere Sunahan, taraha alö e mamala hakats silemi a nikapan turu katun.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Alö go ranga mera molam, e niga hasina turu Lo i tarara te gi takis u ra tere Gamman Pan e Sisa, tsi e moa?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 — ausente —
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 — ausente —
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Be Iesu e poieto, “Bara, halemi e Sisa a man ka i tanen, ba te hala hasemi e Sunahan a man ka i tanen.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Nori i ma antunan kot mei e Iesu tu toa tu ranga tu omi teka i matar u katun, ba nori e hahalongolor me asingoto ner te ranga palis haniga uen.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Bu palair u Sadiusi i la uamato tere Iesu. Nori a pal katun ti poei e moa ta tou taktakei pouts tara tou mate.
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 Ba nori i poieto tere Iesu, “Tson Hihatuts, e Moses e koloto meni a lo teka i manasa: ‘Te ga mate ba meni a tson a tahol i tanen ba te moana ta pien, e toulanen e tatei tölena a amoba ba nori te hatuhaner ta pien te ngö rari romana a solona tson te mate.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Bara. Tara toa poata a elahit u mun toulana i ka. Ba hamua e hitöluna, me matena ba te moana ta pien.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Ba hatut e töleto a tahol a amoba me na mate hasina ba te moana ta pien.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Te kato has uen i iesana tara helapisa na turu munmun toulana hoboto teka. Nori i mate hoboto ba te moar ta pien.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ba i murimuri ba tahol te mate hasina.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Ga tara poata te takei pouts ria romana u katun tara tou mate i taren ba te luer a tuanreiren, ga tahol teka e tahol uana romana teresi? Taraha, a elahit hoboto ti töle ien.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Be Iesu e ranga palis ranen, “A pal tson na tohaliou e hitölur tara poata i tarara i romana.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Kaba pal tson na tohaliou te rangeir e Sunahan te tatei takei poutsur romana ba te ka mer u tuanrei tara poata i murimuri, nori e ma tatei hitölri.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Nori e hereri romana u angelo ne ma tatei mate lelri. Nori a galapien tere Sunahan, taraha nori e hatakei raria romana tara tou mate.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ne Moses e haruto haniga korun te takei pouts uar u katun ti mate ba te toatoar. Turu ranga turu Buk u Goagono te hatei nena a tsi roei te kulupu, e Moses e rangein a Tsunono me ngö neien, ‘A Sunahan tere Abraham, na Sunahan tere Aisak, na Sunahan tere Jekop.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 A ka teka e ranga nena nonei a Sunahan turu katun te toatoar. E ma Sunahan uanei turu katun u mate. Taraha, i matane Sunahan, u katun hoboto e toatoa noar.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Bu palair u tson hihatuts turu Lo e ranga palisir me poier, “U raranga palis u niga, o Tson Hihatuts!”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Nori i ranga u teka, taraha nori i raman rangata leli e Iesu tu rangrangata.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Be Iesu e poieto i taren, “Taraha te poe mena nei u Buk u Goagono e Mesaia a hatutubunei romana tere Devit a King?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 E Devit e ngöei a katun teka ‘A Tsunono.’ Gime te mar hatubuna uana e Mesaia tere Devit?” Kaba e moa ta katun te ga ranga palis.
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 — ausente —
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 — ausente —
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Nori e roron katoer u singon lotu u ngahangaha turu rung tun, ba te lu tsipon beri a peisaren a man ka turu amoba. Ba nori te luer romana a nihahuna a omi koru.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.