Lucas 19

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 E Iesu e laia i iahana taun i Jeriko me ngilin la sokuna i hapala.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Na toa katun a solonen e Sakias e ka. Nonei a toa katunun lulu takis a kapan, na e ka hasi mei a moni a para.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Nonei e ngilin tari e Iesu, kaba nonei e makmakum koru me ma antunan tare nei e Iesu, taraha a katun e gono.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ba nonei e pieta mamuna turu katun me na seina turu roein fik u kapan te ga tara menien e Iesu. Nonei e atei sil a makum teka te ga silaia e Iesu.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Poata te laia e Iesu tara makum teka ba nonei e tara seina me poiena tere Sakias, “O Sakias, koul boroboro, taraha alia e na ka goa tara luma i tamulö i romana.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Be Sakias e koul boroborona me na las hagumena e Iesu i luma i tanen me sasala koruna.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Bu katun ti tari a ka teka e tanian ranga haraharaha hobotor, “A katun teka e na kana tara luma tara katun a omi!”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Be Sakias e tuoluto me poiena tara Tsunono, “Hengo, o Tsunono! Alia e lu katse gou a man ka i tar tara huol a makum ba te hala ragoi u katun pinopino a toa makum. Na tu gamoeia lia ta toa ta katun ba te kopegu ta ka i tanen, alia e palis poutse goen popona tara tohats a poata.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Be Iesu e poieto i tanen, “I romana e Sunahan e lu pouts hakapa relala u katun tara luma teka. Alö a toa Jiu tu taia.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Na lia tu butun katunuma u la silema e go mi sake ne go mi lu poutsir u katun ti taia.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Bu barebana i hengo noa uato tere Iesu. Be Iesu e ranga nena u haharoei teka, taraha nonei e susuku hakapaia i Jerusalem, na nori i hakats me poier a Nipepeito tere Sunahan e katsin butu hamanasa.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Ba nonei e poiena, “A toa katun pan e katsin la u tara han i lehana te gi na haking menien ba te la pouts nama i han.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 I mam te katsin la ien, ba nonei e ngö gugono rena a maloto a katunun kui i tanen me hala rane ien a maloto a maina moni. A toa maina e antunaia tara hihol tara topisa tsihau. Ba nonei e ranga mera nen, ‘Alimiu e kui memiu a moni teka e popona te la pouts guma lia.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Kaba u katun tara toa han i tanen i tori homi koru nen, ba nori e hakukutie lila u katunun raranga i murinen te gi na poe meni, ‘Alam e rama nem a katun teka e ga king raio lam.’ Kaba nonei e na king noa has.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Ba katun pan teka ti na hakingema e kopis nama. Poata te tuku ien ba nonei e hangö gugono rena u katunun kui i tanen te hala rien a moni te gi butu hoboto uen i matanen ba te sakiena a lahisa moni ti luen.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Ba katunun kui tutun e la mato me poiena, ‘O tsunono, alö u halei lia a toa maina moni i tamulö, na lia u lu leli a tana maloto a maina moni tara moni tu halei lö alia.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö u kato haniga. Alö a katunun kui a niga! Alö u tara kap haniga korur a man ka man tetenei. Kato uana teka ba lia e hale goi lö a nitsunono ba lö te tara kap nem a maloto a taun.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Ba helasolanana katunun kui e la nama me poiena, ‘Tsunono, alia u lu leli a tana tolima maina moni tara moni tu hala nilö.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö e tsunono nem romana a tolima taun.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Ba tana katunun kui e la mato me poiena, ‘Tsunono, a maina moni i tamulö teka. U haka hamouseia lia tara makumun labalaba.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Alia u matouteio lö, taraha alö a katunun hakhakui hatagala. Alö e ma kuimi, kaba lö e roron lu noa hasem a hihol tara toukui tara tana katun.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö a katunun kui a omi! Alia e kot megoi lö a man ranga pouts i tamulö! Alö e atei silem alia a katunun hakhakui hatagala, na lia e ma kuigi kaba lia e roron lu noa hasegu a hihol tara toukui tara tana katun.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Aa, gaha tu ma haka nilö a moni i tar tara luman moni, ba lia te tatei lu pouts gono megien ta tana ta moni tara poata te go kopis malia?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Ba katun pan e poiena tara pala ti tuol hasukusuku, ‘Lu ba nami a maina moni a katun teka ba te halemi a katunun kui te ka mena a maloto a maina moni.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ba nori e poier i tanen, ‘Tsunono, nonei e ka hakapa mena a maloto a maina moni!’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ba nonei e ranga palisina, ‘Alia e ranga mera golimiu, a katun te ka mena a huhua tara toukui i tanen e hala hase roi a maroro te ga kui meni a huhua lel. Kaba katun te moa ta huhua tara toukui i tanen e lu ba naroi a ma tsi ka pinopino noa has te ka menen.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Na nori u pakö i tar te rama ner te go king merien lia, lu mera mumei teka ba te atung hamate ramien i matar!’” U haharoei tere Iesu e kapana teka.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 E Iesu e ranga u teka ba te gamon mam rena u katun i tanen ba nonei e kete uana i Jerusalem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Nonei e la hasukusukuia tara ma tsi han i Betpasi na i Betani ti kaia i rehina u Pokus tara Roein Olip, ba nonei e katsin hamam rena a elasolana katunun tsitsilo.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Ba nonei e poiena i taren, “Alimiu go la mula tara tsi han te ka nama ili, ba poata te na tuku moa limiu i han ba limiu te na sabie mou a toa tunan dongki te kitse lilei a lohiana na te mamala osa noeri u katun. Ba limiu te puresie mumen ba te la mena mume ien teka.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Te rangata noa ta katun, ‘Aha te purese sile mien limiu?’ ba limiu te poemiu i tanen, ‘A Tsunono e ngile namen.’”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Ba elasolana katun e lar me na sabier a man ka te mar ka u te ranga uala e Iesu.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Na tara poata ti purese ien a dongki bu katun tere ra dongki e poier i taren, “Aha te purese sile milimiu a tunan dongki?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ba nori e poier, “A Tsunono e ngile namen.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ba nori e mi piou naria a tunan dongki tere Iesu me haholase rime ien a man hasobu a man ngahangaha i taren ba nori e hose ier e Iesu i tanen.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Nonei e gumia i ieluna a dongki ba te lana, ba barebana e haholase ier a man hasobu a man ngahangaha i taren i kalana.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ba poata te tuku ien tara pal kalana te la puta u turu Pokus tara Roein Olip te kaia i rehina i Jerusalem, bu katun u para koru i tanen e tanian köma hapan ria tere Sunahan ba te solosei merien u man mirakul pan u para ti tare ien.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Ba nori e poier:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Ba palair u Parisi i gusur u barebana i poieto tere Iesu, “O Tson Hihatuts, alö go hakokomoteir u katunun tsitsilo i tamulö.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Be Iesu e ranga palisito me poiena, “Alia e hatei ragi limiu, te kokomoto roa a barebana teka bu hatu tun te ku riou.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 E Iesu e la hasukusuku u tara taun i Jerusalem, ba poata te rutse ien a taun ba nonei e tabe sile nen.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Ba nonei e poiena tara taun teka, “Sanena alimiu tu atei sile iam a ka te habutsena a masalohana, i romana noa has, alia sane sasalagu. Kaba a ka teka e mous ba tala rano limiu ba limiu te ma antunan rutse mien.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 A poata te la nama, bu katun te pakö rario limiu te mi gono hahis beri romana a ololo tara taun i tamilimiu a ma tsi pokusun hiatatung ba nori te mi hatukap rariou romana limiu.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ba nori te hela haruse riou romana a han i tamilimiu ba te kato hohomi has rariou romana limiu na galapien has i tamilimiu te ka ria i iahana taun. Na e moa ta tan ta hatu tara ololo te go kaia romana i ieluna tabi. Taraha, alimiu u ma atei silemi a poata te torohanan taguhu ria limiu e Sunahan!”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 — ausente —
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 — ausente —
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 E Iesu e hihatutsia i Luman Lotu Pan turu mamanu lan. Bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo nu pal kapan turu Jiu e ngilin atung hamate naren.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Kaba nori i ma sabiei ta maroro te gi mar kato menien, taraha u katun hoboto i roron hengo nitoaia turu ranga i tanen.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.