Lucas 19

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 E Iesu e laia i iahana taun i Jeriko me ngilin la sokuna i hapala.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Na toa katun a solonen e Sakias e ka. Nonei a toa katunun lulu takis a kapan, na e ka hasi mei a moni a para.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Nonei e ngilin tari e Iesu, kaba nonei e makmakum koru me ma antunan tare nei e Iesu, taraha a katun e gono.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ba nonei e pieta mamuna turu katun me na seina turu roein fik u kapan te ga tara menien e Iesu. Nonei e atei sil a makum teka te ga silaia e Iesu.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Poata te laia e Iesu tara makum teka ba nonei e tara seina me poiena tere Sakias, “O Sakias, koul boroboro, taraha alia e na ka goa tara luma i tamulö i romana.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Be Sakias e koul boroborona me na las hagumena e Iesu i luma i tanen me sasala koruna.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Bu katun ti tari a ka teka e tanian ranga haraharaha hobotor, “A katun teka e na kana tara luma tara katun a omi!”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Be Sakias e tuoluto me poiena tara Tsunono, “Hengo, o Tsunono! Alia e lu katse gou a man ka i tar tara huol a makum ba te hala ragoi u katun pinopino a toa makum. Na tu gamoeia lia ta toa ta katun ba te kopegu ta ka i tanen, alia e palis poutse goen popona tara tohats a poata.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Be Iesu e poieto i tanen, “I romana e Sunahan e lu pouts hakapa relala u katun tara luma teka. Alö a toa Jiu tu taia.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Na lia tu butun katunuma u la silema e go mi sake ne go mi lu poutsir u katun ti taia.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Bu barebana i hengo noa uato tere Iesu. Be Iesu e ranga nena u haharoei teka, taraha nonei e susuku hakapaia i Jerusalem, na nori i hakats me poier a Nipepeito tere Sunahan e katsin butu hamanasa.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ba nonei e poiena, “A toa katun pan e katsin la u tara han i lehana te gi na haking menien ba te la pouts nama i han.
12 Por isso, Jesus disse:
13 I mam te katsin la ien, ba nonei e ngö gugono rena a maloto a katunun kui i tanen me hala rane ien a maloto a maina moni. A toa maina e antunaia tara hihol tara topisa tsihau. Ba nonei e ranga mera nen, ‘Alimiu e kui memiu a moni teka e popona te la pouts guma lia.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Kaba u katun tara toa han i tanen i tori homi koru nen, ba nori e hakukutie lila u katunun raranga i murinen te gi na poe meni, ‘Alam e rama nem a katun teka e ga king raio lam.’ Kaba nonei e na king noa has.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ba katun pan teka ti na hakingema e kopis nama. Poata te tuku ien ba nonei e hangö gugono rena u katunun kui i tanen te hala rien a moni te gi butu hoboto uen i matanen ba te sakiena a lahisa moni ti luen.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Ba katunun kui tutun e la mato me poiena, ‘O tsunono, alö u halei lia a toa maina moni i tamulö, na lia u lu leli a tana maloto a maina moni tara moni tu halei lö alia.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö u kato haniga. Alö a katunun kui a niga! Alö u tara kap haniga korur a man ka man tetenei. Kato uana teka ba lia e hale goi lö a nitsunono ba lö te tara kap nem a maloto a taun.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Ba helasolanana katunun kui e la nama me poiena, ‘Tsunono, alia u lu leli a tana tolima maina moni tara moni tu hala nilö.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö e tsunono nem romana a tolima taun.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Ba tana katunun kui e la mato me poiena, ‘Tsunono, a maina moni i tamulö teka. U haka hamouseia lia tara makumun labalaba.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Alia u matouteio lö, taraha alö a katunun hakhakui hatagala. Alö e ma kuimi, kaba lö e roron lu noa hasem a hihol tara toukui tara tana katun.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ba katun pan e poieto i tanen, ‘Alö a katunun kui a omi! Alia e kot megoi lö a man ranga pouts i tamulö! Alö e atei silem alia a katunun hakhakui hatagala, na lia e ma kuigi kaba lia e roron lu noa hasegu a hihol tara toukui tara tana katun.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Aa, gaha tu ma haka nilö a moni i tar tara luman moni, ba lia te tatei lu pouts gono megien ta tana ta moni tara poata te go kopis malia?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ba katun pan e poiena tara pala ti tuol hasukusuku, ‘Lu ba nami a maina moni a katun teka ba te halemi a katunun kui te ka mena a maloto a maina moni.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ba nori e poier i tanen, ‘Tsunono, nonei e ka hakapa mena a maloto a maina moni!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ba nonei e ranga palisina, ‘Alia e ranga mera golimiu, a katun te ka mena a huhua tara toukui i tanen e hala hase roi a maroro te ga kui meni a huhua lel. Kaba katun te moa ta huhua tara toukui i tanen e lu ba naroi a ma tsi ka pinopino noa has te ka menen.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Na nori u pakö i tar te rama ner te go king merien lia, lu mera mumei teka ba te atung hamate ramien i matar!’” U haharoei tere Iesu e kapana teka.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 E Iesu e ranga u teka ba te gamon mam rena u katun i tanen ba nonei e kete uana i Jerusalem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Nonei e la hasukusukuia tara ma tsi han i Betpasi na i Betani ti kaia i rehina u Pokus tara Roein Olip, ba nonei e katsin hamam rena a elasolana katunun tsitsilo.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Ba nonei e poiena i taren, “Alimiu go la mula tara tsi han te ka nama ili, ba poata te na tuku moa limiu i han ba limiu te na sabie mou a toa tunan dongki te kitse lilei a lohiana na te mamala osa noeri u katun. Ba limiu te puresie mumen ba te la mena mume ien teka.
30 dizendo-lhes:
31 Te rangata noa ta katun, ‘Aha te purese sile mien limiu?’ ba limiu te poemiu i tanen, ‘A Tsunono e ngile namen.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Ba elasolana katun e lar me na sabier a man ka te mar ka u te ranga uala e Iesu.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Na tara poata ti purese ien a dongki bu katun tere ra dongki e poier i taren, “Aha te purese sile milimiu a tunan dongki?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ba nori e poier, “A Tsunono e ngile namen.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ba nori e mi piou naria a tunan dongki tere Iesu me haholase rime ien a man hasobu a man ngahangaha i taren ba nori e hose ier e Iesu i tanen.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Nonei e gumia i ieluna a dongki ba te lana, ba barebana e haholase ier a man hasobu a man ngahangaha i taren i kalana.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ba poata te tuku ien tara pal kalana te la puta u turu Pokus tara Roein Olip te kaia i rehina i Jerusalem, bu katun u para koru i tanen e tanian köma hapan ria tere Sunahan ba te solosei merien u man mirakul pan u para ti tare ien.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Ba nori e poier:
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Ba palair u Parisi i gusur u barebana i poieto tere Iesu, “O Tson Hihatuts, alö go hakokomoteir u katunun tsitsilo i tamulö.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Be Iesu e ranga palisito me poiena, “Alia e hatei ragi limiu, te kokomoto roa a barebana teka bu hatu tun te ku riou.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 E Iesu e la hasukusuku u tara taun i Jerusalem, ba poata te rutse ien a taun ba nonei e tabe sile nen.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ba nonei e poiena tara taun teka, “Sanena alimiu tu atei sile iam a ka te habutsena a masalohana, i romana noa has, alia sane sasalagu. Kaba a ka teka e mous ba tala rano limiu ba limiu te ma antunan rutse mien.
42 dizendo:
43 A poata te la nama, bu katun te pakö rario limiu te mi gono hahis beri romana a ololo tara taun i tamilimiu a ma tsi pokusun hiatatung ba nori te mi hatukap rariou romana limiu.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Ba nori te hela haruse riou romana a han i tamilimiu ba te kato hohomi has rariou romana limiu na galapien has i tamilimiu te ka ria i iahana taun. Na e moa ta tan ta hatu tara ololo te go kaia romana i ieluna tabi. Taraha, alimiu u ma atei silemi a poata te torohanan taguhu ria limiu e Sunahan!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 — ausente —
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes:
47 E Iesu e hihatutsia i Luman Lotu Pan turu mamanu lan. Bu pris pan nu tson hihatuts turu Lo nu pal kapan turu Jiu e ngilin atung hamate naren.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Kaba nori i ma sabiei ta maroro te gi mar kato menien, taraha u katun hoboto i roron hengo nitoaia turu ranga i tanen.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.