Lucas 18
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ
1 Be Iesu e hatei ratei u katunun tsitsilo u haharoei teka, te ga hatuts ren te gi singo hiton uen ba te ma sökanari ba te hakapar.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ba nonei e ranga mera ten, “Tara toa taun, a toa tsonun hamou turu ranga e ka. A katun teka e ma tatei matoutei e Sunahan na nonei e ma tatei hapan hasri u katun.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Na tara taun teka a toa amoba e roron lala u i tanen ba te poiena, ‘A katun te paköe nolia e ngilin homie nolia. Alö go taguhe molia turu kot.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Tara poata lehana a katun pan teka e mamala hengoi, kaba i murimuri ba nonei e poiena i tanen pouts, ‘Alia e ma matoutegi e Sunahan, na lia e ma hapan has ragi u katun.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Kaba tahol a amoba teka e roron ranga haparana ba te hala nena a toukui pan i tar. Bara, alia e taguhe goen turu kot. Taraha, nonei e namos la hiton nama ba peisar te soso koru mena u ranga i tanen.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Be Iesu a Tsunono e ranga noana me poiena, “Alimiu go hengoe iam u ranga te kati a tson hamou a omi teka.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Te kato uen teka ba limiu te mar hakats uamiu ime tere Sunahan? Ge ma taguhu ranei romana u katun hamatskö i tanen te singo nitoa uar i tanen tara lan na tara bong? E moa. Nonei e taguhu koru ranoen ba te ma aloso nei.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Alia e ranga mera golimiu, nonei e hamou hanige ienou u ranga i taren ba te kato borobore nen. Kaba poata te la pouts guma romana lia i puta, alia tu butun katunuma, ga lahisa katun te sabie golia ba te hamana korur?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 E Iesu e hatei hasin u haharoei teka turu katun ti roron hanigei a peisaren me poier nori te maktskör ba te sigala homi koru rer a palair u katun.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ba nonei e poiena, “A elasolana katun i sei u tara Luman Lotu Pan me na singor. A toa nonei a katun turu Parisi, na tai a katunun lulu takis.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 A Parisi e tuol pepeisa me singona, ‘O Sunahan, alia e haniga uagu i tamulö, taraha alia e namala kato hohomigi te kato uar a palair u katun hoboto. Alia e ma kopkopgi, na lia e ma gamogamogi, na lia e ma tsiktsikologi. Na lia e ma kato hohomigi te kato uana a tsonun lulu takis i tium.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Turu huol u lan i iahana mamanu wik alia e roron agono negu a kannou, na lia e roron lu katsegu u moni i tar tara maloto a makum ba te hala negu a toa makum i tamulö.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Kaba katunun lulu takis e tuolma i lehana me ma hala sei mena nei a polenen i Kolö, taraha e matsingolo. Ba nonei e mukmuketo a lumlumanen te tatagi uen me poiena, ‘O Sunahan, alia a katun a omi koru, kaba lö go tatagi namo lia.’”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Be Iesu e poiena, “Alia e ranga mera golimiu, a katun hahuol teka te maksköna i matane Sunahan tara poata te la pouts uanen i han, na katun mam e moa. Ba katun te solosei peise iena a peisanen, a solonen e na la putana romana. Kaba katun te solo pute iena a peisanen, nonei e na luena romana a solo pan.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 U katun e mi piou ria a ma tsi goama tere Iesu te go sebele merien e Iesu. Bu katunun tsitsilo e tarer a ka teka me ranga hapiu raren.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Kaba e Iesu e ngö meri a galapien i tanen me poiena turu katunun tsitsilo, “Haka riam a galapien e gi la uama i tar. E moa te go hapiu mera mien limiu. Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e ka gono merana romana u mar katun te kato uar teka.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Alia e hatei hamana rago limiu, a katun te ma hengo hanige nei u ranga tere Sunahan te mar hengo haniga uana a pien, a katun teka e ma tatei tasu koru nei tara Nipepeito tere Sunahan.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Ba toa katun a kapan turu Jiu e rangatena e Iesu, “O Tson Hihatuts a niga, aha te go kati lia ba te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Be Iesu e ranga palisito i tanen, “Taraha ba lö te ngöe milia a katun a niga? E moa ta katun te ga niga. E Sunahan talasi.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Alö e atei silem a man masaka tere Sunahan. Hena teka: ‘Alö go ma tsikoloi. Alö go ma hipulii. Alö go ma kopui. Alö go ma gamogamoi. Alö go hapan e tamamulö ne tsinamulö.’”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ba katun e rangato, “E popona tu hitotsia lia ba te noana i romana, alia u hengo korui a man lo teka.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Poata te hengoeia e Iesu a ka teka, ba nonei e poieto i tanen, “A toa patu a ka te go kato lö. Alö go haholin a man ka hoboto i tamulö ba te molamola remi u katun ti moa ta moni. Ba lö te ka mem romana a mamana ka a niga i Kolö. Ba lö te tatei la muma ba te kukutie mumo lia.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Kaba poata te hengo nia a katun a ka teka ba nonei e mataloho koruna, taraha nonei e ka mei a moni a para koru.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 E Iesu e tari te tatagi uen me poiena, “U katununa tara moni e ka mer romana a toukui pan te gi tahongo uen tara Nipepeito tere Sunahan!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 E tutu koruna te ga la u a katunun moni tara Nipepeito tere Sunahan, te mar tutu has uana a kamel te katsin sipina tara tsi tabutu tara salum.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Bu katun ti hengoen e rangatar, “Gesi tsiponi te antunan ka hanigana?”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Be Iesu e ranga palisina, “A ka teka e ma antunan kato nanei a katun tun, kaba e Sunahan e antunan kato nanen.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Be Pita e poiena, “Ruto! Alam u la ba nema a han i tamulam me kukutie mumo lö.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Be Iesu e lu halhal rena a 12 a katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Hengo iam! Ara e la uara i Jerusalem, na mamana ka ti kolotein u propet te ga butuia i tar e butu hamana noa nonei tara han.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Taraha, alia e hala naria romana turu katun te ma Jiuri, ba nori te hahakos ria romana i tar ba te kato hohomi ria i tar ba te kahus has nario lia.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Nori e lahuse rio romana lia ba te atung hamate rio lia. Kaba turu hatopisana u lan ba lia te takei poutsugu romana.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Kaba u katunun tsitsilo i ma atei silei a man ka teka. A mouna u ranga teka i hamous ba rien, ba nori e ma atei sileri a ka te rangein e Iesu.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Be Iesu e la hasusuku uama tara taun i Jeriko, na toa katun a matakiau e gumia i rehina maroro ba te singo lanena ta moni.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Poata te hengoe ien ti la karasa u u katun u para me rangatana, “Aha teka?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ba barebana e ranga uar i tanen, “E Iesu ni Nasaret te la karasana.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ba nonei e kuto, “Iesu! A Hatutubunei tere Devit! Alö go tatagi namo lia!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Bu katun ti mam i raharahe ten me poier, “Alö go kokomoto!” Kaba nonei e ku hapan koru lel, “Hatutubunei tere Devit! Alö go tatagi namo lia!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 — ausente —
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 — ausente —
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Be Iesu e poieto i tanen, “Bara, alö go tara pouts! U nihamana i tamulö te kato haniga poutse nolö.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ba i teka puku nonei e tara poutsuna, me kukutiena e Iesu me haniga uana tere Sunahan. Ba poata ti tareia u katun a ka teka, ba nori e hapaner e Sunahan.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.