Lucas 18
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 Be Iesu e hatei ratei u katunun tsitsilo u haharoei teka, te ga hatuts ren te gi singo hiton uen ba te ma sökanari ba te hakapar.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ba nonei e ranga mera ten, “Tara toa taun, a toa tsonun hamou turu ranga e ka. A katun teka e ma tatei matoutei e Sunahan na nonei e ma tatei hapan hasri u katun.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Na tara taun teka a toa amoba e roron lala u i tanen ba te poiena, ‘A katun te paköe nolia e ngilin homie nolia. Alö go taguhe molia turu kot.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Tara poata lehana a katun pan teka e mamala hengoi, kaba i murimuri ba nonei e poiena i tanen pouts, ‘Alia e ma matoutegi e Sunahan, na lia e ma hapan has ragi u katun.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Kaba tahol a amoba teka e roron ranga haparana ba te hala nena a toukui pan i tar. Bara, alia e taguhe goen turu kot. Taraha, nonei e namos la hiton nama ba peisar te soso koru mena u ranga i tanen.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Be Iesu a Tsunono e ranga noana me poiena, “Alimiu go hengoe iam u ranga te kati a tson hamou a omi teka.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Te kato uen teka ba limiu te mar hakats uamiu ime tere Sunahan? Ge ma taguhu ranei romana u katun hamatskö i tanen te singo nitoa uar i tanen tara lan na tara bong? E moa. Nonei e taguhu koru ranoen ba te ma aloso nei.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Alia e ranga mera golimiu, nonei e hamou hanige ienou u ranga i taren ba te kato borobore nen. Kaba poata te la pouts guma romana lia i puta, alia tu butun katunuma, ga lahisa katun te sabie golia ba te hamana korur?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 E Iesu e hatei hasin u haharoei teka turu katun ti roron hanigei a peisaren me poier nori te maktskör ba te sigala homi koru rer a palair u katun.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ba nonei e poiena, “A elasolana katun i sei u tara Luman Lotu Pan me na singor. A toa nonei a katun turu Parisi, na tai a katunun lulu takis.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 A Parisi e tuol pepeisa me singona, ‘O Sunahan, alia e haniga uagu i tamulö, taraha alia e namala kato hohomigi te kato uar a palair u katun hoboto. Alia e ma kopkopgi, na lia e ma gamogamogi, na lia e ma tsiktsikologi. Na lia e ma kato hohomigi te kato uana a tsonun lulu takis i tium.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Turu huol u lan i iahana mamanu wik alia e roron agono negu a kannou, na lia e roron lu katsegu u moni i tar tara maloto a makum ba te hala negu a toa makum i tamulö.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Kaba katunun lulu takis e tuolma i lehana me ma hala sei mena nei a polenen i Kolö, taraha e matsingolo. Ba nonei e mukmuketo a lumlumanen te tatagi uen me poiena, ‘O Sunahan, alia a katun a omi koru, kaba lö go tatagi namo lia.’”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Be Iesu e poiena, “Alia e ranga mera golimiu, a katun hahuol teka te maksköna i matane Sunahan tara poata te la pouts uanen i han, na katun mam e moa. Ba katun te solosei peise iena a peisanen, a solonen e na la putana romana. Kaba katun te solo pute iena a peisanen, nonei e na luena romana a solo pan.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 U katun e mi piou ria a ma tsi goama tere Iesu te go sebele merien e Iesu. Bu katunun tsitsilo e tarer a ka teka me ranga hapiu raren.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Kaba e Iesu e ngö meri a galapien i tanen me poiena turu katunun tsitsilo, “Haka riam a galapien e gi la uama i tar. E moa te go hapiu mera mien limiu. Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e ka gono merana romana u mar katun te kato uar teka.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Alia e hatei hamana rago limiu, a katun te ma hengo hanige nei u ranga tere Sunahan te mar hengo haniga uana a pien, a katun teka e ma tatei tasu koru nei tara Nipepeito tere Sunahan.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ba toa katun a kapan turu Jiu e rangatena e Iesu, “O Tson Hihatuts a niga, aha te go kati lia ba te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Be Iesu e ranga palisito i tanen, “Taraha ba lö te ngöe milia a katun a niga? E moa ta katun te ga niga. E Sunahan talasi.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Alö e atei silem a man masaka tere Sunahan. Hena teka: ‘Alö go ma tsikoloi. Alö go ma hipulii. Alö go ma kopui. Alö go ma gamogamoi. Alö go hapan e tamamulö ne tsinamulö.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ba katun e rangato, “E popona tu hitotsia lia ba te noana i romana, alia u hengo korui a man lo teka.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Poata te hengoeia e Iesu a ka teka, ba nonei e poieto i tanen, “A toa patu a ka te go kato lö. Alö go haholin a man ka hoboto i tamulö ba te molamola remi u katun ti moa ta moni. Ba lö te ka mem romana a mamana ka a niga i Kolö. Ba lö te tatei la muma ba te kukutie mumo lia.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kaba poata te hengo nia a katun a ka teka ba nonei e mataloho koruna, taraha nonei e ka mei a moni a para koru.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 E Iesu e tari te tatagi uen me poiena, “U katununa tara moni e ka mer romana a toukui pan te gi tahongo uen tara Nipepeito tere Sunahan!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 E tutu koruna te ga la u a katunun moni tara Nipepeito tere Sunahan, te mar tutu has uana a kamel te katsin sipina tara tsi tabutu tara salum.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Bu katun ti hengoen e rangatar, “Gesi tsiponi te antunan ka hanigana?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Be Iesu e ranga palisina, “A ka teka e ma antunan kato nanei a katun tun, kaba e Sunahan e antunan kato nanen.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Be Pita e poiena, “Ruto! Alam u la ba nema a han i tamulam me kukutie mumo lö.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Be Iesu e lu halhal rena a 12 a katunun tsitsilo i tanen me poiena, “Hengo iam! Ara e la uara i Jerusalem, na mamana ka ti kolotein u propet te ga butuia i tar e butu hamana noa nonei tara han.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Taraha, alia e hala naria romana turu katun te ma Jiuri, ba nori te hahakos ria romana i tar ba te kato hohomi ria i tar ba te kahus has nario lia.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Nori e lahuse rio romana lia ba te atung hamate rio lia. Kaba turu hatopisana u lan ba lia te takei poutsugu romana.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kaba u katunun tsitsilo i ma atei silei a man ka teka. A mouna u ranga teka i hamous ba rien, ba nori e ma atei sileri a ka te rangein e Iesu.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Be Iesu e la hasusuku uama tara taun i Jeriko, na toa katun a matakiau e gumia i rehina maroro ba te singo lanena ta moni.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Poata te hengoe ien ti la karasa u u katun u para me rangatana, “Aha teka?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ba barebana e ranga uar i tanen, “E Iesu ni Nasaret te la karasana.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ba nonei e kuto, “Iesu! A Hatutubunei tere Devit! Alö go tatagi namo lia!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Bu katun ti mam i raharahe ten me poier, “Alö go kokomoto!” Kaba nonei e ku hapan koru lel, “Hatutubunei tere Devit! Alö go tatagi namo lia!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 — ausente —
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 — ausente —
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Be Iesu e poieto i tanen, “Bara, alö go tara pouts! U nihamana i tamulö te kato haniga poutse nolö.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ba i teka puku nonei e tara poutsuna, me kukutiena e Iesu me haniga uana tere Sunahan. Ba poata ti tareia u katun a ka teka, ba nori e hapaner e Sunahan.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.