Lucas 17
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA
1 E Iesu e poei turu katunun tsitsilo i tanen, “U hiamus e gono ba te roron las rena u katun ba te kato homir, kaba a nomi pan e butu noa romana tara katun te habute nen!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Te ga katsin amusia a katun teka a toa pien i gusur a galapien teka te hamana uar i tar ba pien te hapolasa ba nenou a nihamana i tanen, e niga balana te gi kits mam meni u katun a toa hatu pan i totongolona katun teka ba te na harukue rien i gusuna loul!
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Alimiu go tara kap haniga niam a peisamilimiu ba te ma katoemi a markato a omi teka. “Sanena te ga kato homia a hahatoulana i tamulö, alö go ranga hapiu nen. Na te ga habiritse ien a torinen, ba lö te solopalem a ka a omi i tanen ba te tara poutse men.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Te kato homi nen i tamulö tara tohit a poata turu toa u lan, ba nonei te la uanama i tamulö tara man poata hoboto teka ba te poiena, ‘Alia e habiritsegu a torir,’ ba lö te solopala noa hasem a man ka man omi te katoen ba te tara poutse men.”
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Bu Aposol e poier tara Tsunono, “Kato hapanema u nihamana i tamulam.”
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ba Tsunono e ranga poutsuna, “A ngalin mastet e makosi koruna kaba e habutena a kan leba te pan sokuna. Ne kato has uana i iesana, te tetenei hasina a nihamana i tamilimiu, alimiu e antunan kato noa hasemiu a man ka man kapan. Hena, alimiu e tatei poemiu turu roei teka, ‘Alö go pate sei a kopimulö ba lö te lam ba te na butu lel mia turu tasi!’ ba nonei te kukutiena romana u ranga i tamilimiu.”
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 E Iesu e ranga noa me poiena, “Sanena ta toa ta katun i tamilimiu e ga ka mei ta katunun kui ba te kuina tara kui tsi ba te taratara kap nena u sipsip, ba tara poata te ga la uamen i han ga lö go poe has i tanen, ‘Mi nou hamanasa tara kannou’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 E moa koru! Alö e tatei poiem i tanen, ‘Alö go nas a kannou i tar, ba te hake iem u labalaban kui ba te susoatsem a kannou tara poata te nou gia lia. I murinen ba lö te noum.’
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Na tsunono e namala poie nei, ‘Nigana,’ te kukute menien u ranga i tanen. E moa.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Ne kato has uana i iesana i tamilimiu. Tara poata te hakape mia limiu a man ka te ranga mei limiu e Sunahan te go katoe iam limiu, alimiu go ma ngilemi e Sunahan e ga hapan rio limiu. Taraha, alimiu u kato talase iam a toukui te hopu kap merien limiu.”
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Tara poata te la u e Iesu i Jerusalem, nonei e silaia tara maroro i gusuna provins i Sameria ni Galili.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 — ausente —
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 — ausente —
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Be Iesu e tara raten me poiena i taren, “La iam ba limiu te na hatara namiu a peisamilimiu turu pris.” Ba nori i tanian lato ba nori e butu haniga poutsur.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 A toa i taren e tara sabe ti kato haniga menien ba te la pouts nama me ranga hapanina me hatsunonena e Sunahan.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Ba nonei e tuhopu nena i mouna e Iesu me hanigana i tanen. A katun teka a katununa i Sameria.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Be Iesu e rangana, “Alia e kato haniga pouts regula a maloto a katun. Ime te ka ria a elasie?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 E moa ta tan ta katun te ga kopisima ba te soloseiena a solone Sunahan, a toa puku lasi a katun teka tara tana han.”
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Be Iesu e poiena i tanen, “Takei, ba te lam. A nihamana i tamulö te kato haniga poutse lalo lö.”
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 A palair u Parisi i rangatei e Iesu ta poata te ga butuma romana a Nipepeito tere Sunahan. Nu ranga pouts i tanen e kato u, “A Nipepeito tere Sunahan e ma tatei mar butu uana mei romana te gi tara menien.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 E moa ta toa te ga poei romana, ‘Ruto, a Nipepeito tere Sunahan teka!’ tsi, ‘Nonei ili!’ Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e kana i gusumilimiu.”
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo, “A poata e la nama romana te ngilin tare moa limiu alia tu butun katunuma tara tsitabubun poata te ka pouts goa lia i puta, kaba alimiu e ma tare moi lia tara poata teka.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Kaba u katun e poier romana i tamilimiu, ‘Ruto iam, nonei e kana i pala ili,’ tsi, ‘Ruto iam, nonei te kana teka.’ Kaba limiu e ma tatei kukute ramien.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Alimiu e ateimiu, poata te kulupuna u koasi, u kanaha e roron alesala uana tara mamana makum i kolö. Ne kato has uana romana i iesana tara poata te butu pouts guma romana lia tu butun katunuma.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Kaba alia e sagoho mame gou romana u kamits u para. Bu katun tara poata i tar i romana te tori hasoala nariou romana lia.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 A poata te la pouts guma romana lia e mar kato has uana romana te kato u a poata tere Noa i manasa.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Tara man lan i mam turu uolo pan, bu katun e nour me uar me hitölur, me noana turu lan te tasuia e Noa tara tolala i tanen, bu uolo e la nama me atung hamate hoboto rena u katun i ielesala.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Ne mar kato has uana romana te mar kato u a poata tere Lot. U katun i nou me uar, me hiholur me haholur, me lebar me hatakeier u luma.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Kaba turu lan te la ba nia e Lot a taun i Sodom, bu tula u uahiahi e rus here matei a langits i kolö me kato hamate rena u barebana hoboto.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Na e kato has uana romana teka tara poata e Sunahan e habutena romana lia tu butun katunuma.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Nonei turu lan teka i murimuri, ta katun te ga kaia i iapu e namos hahaloso buna ba te luena a man ka i tanen i iahana luma. E ga topei la! Na katun has te kana tara kui i tanen e ma tatei kopis uanei romana i luma i tanen.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Hakats niam a ka a omi te butuia tara tahol tere Lot i manasa.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 A katun te ka mena u hakats pan te go haka haniga meni a nitoatoa i tanen ba te peits nanen i tar, nonei e na hataia tun noa hase nen romana. Kaba a katun te hataia sile nei a nitoatoa i tanen te ngil koru mena neien lia, nonei e sabie nen romana.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 Alia e ranga mera golimiu, a bong turu lan te habutena romana e Sunahan alia, ba elasolana katun e soho gono ria romana tara toa inana. A toa e lu ba ner romana, ba tai te kakana.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 A elasolana tahol e kono hoboter romana a kannou, ba toa te lu ba ner romana ba tai te kakana.*
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 A elasolana tson e kui ria romana i kui, ba toa te lu ba ner romana ba tai te kakana.*”
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Bu katunun tsitsilo e rangatse ren, “O Tsunono, ime te butu noa a ka teka?” Be Iesu e ranga palisina, “U katun e atei siler a makum te kana u tuanrei u mate, taraha nonei a makum te gonogono ria u apena te nounouer a ka a koreme. Ne kato has uana i iesana, a barebana e atei sil hase riou ime te ga butuia romana a ka teka.”
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.