Lucas 17
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 E Iesu e poei turu katunun tsitsilo i tanen, “U hiamus e gono ba te roron las rena u katun ba te kato homir, kaba a nomi pan e butu noa romana tara katun te habute nen!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Te ga katsin amusia a katun teka a toa pien i gusur a galapien teka te hamana uar i tar ba pien te hapolasa ba nenou a nihamana i tanen, e niga balana te gi kits mam meni u katun a toa hatu pan i totongolona katun teka ba te na harukue rien i gusuna loul!
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Alimiu go tara kap haniga niam a peisamilimiu ba te ma katoemi a markato a omi teka. “Sanena te ga kato homia a hahatoulana i tamulö, alö go ranga hapiu nen. Na te ga habiritse ien a torinen, ba lö te solopalem a ka a omi i tanen ba te tara poutse men.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Te kato homi nen i tamulö tara tohit a poata turu toa u lan, ba nonei te la uanama i tamulö tara man poata hoboto teka ba te poiena, ‘Alia e habiritsegu a torir,’ ba lö te solopala noa hasem a man ka man omi te katoen ba te tara poutse men.”
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Bu Aposol e poier tara Tsunono, “Kato hapanema u nihamana i tamulam.”
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ba Tsunono e ranga poutsuna, “A ngalin mastet e makosi koruna kaba e habutena a kan leba te pan sokuna. Ne kato has uana i iesana, te tetenei hasina a nihamana i tamilimiu, alimiu e antunan kato noa hasemiu a man ka man kapan. Hena, alimiu e tatei poemiu turu roei teka, ‘Alö go pate sei a kopimulö ba lö te lam ba te na butu lel mia turu tasi!’ ba nonei te kukutiena romana u ranga i tamilimiu.”
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 E Iesu e ranga noa me poiena, “Sanena ta toa ta katun i tamilimiu e ga ka mei ta katunun kui ba te kuina tara kui tsi ba te taratara kap nena u sipsip, ba tara poata te ga la uamen i han ga lö go poe has i tanen, ‘Mi nou hamanasa tara kannou’?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 E moa koru! Alö e tatei poiem i tanen, ‘Alö go nas a kannou i tar, ba te hake iem u labalaban kui ba te susoatsem a kannou tara poata te nou gia lia. I murinen ba lö te noum.’
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Na tsunono e namala poie nei, ‘Nigana,’ te kukute menien u ranga i tanen. E moa.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Ne kato has uana i iesana i tamilimiu. Tara poata te hakape mia limiu a man ka te ranga mei limiu e Sunahan te go katoe iam limiu, alimiu go ma ngilemi e Sunahan e ga hapan rio limiu. Taraha, alimiu u kato talase iam a toukui te hopu kap merien limiu.”
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Tara poata te la u e Iesu i Jerusalem, nonei e silaia tara maroro i gusuna provins i Sameria ni Galili.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 — ausente —
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 — ausente —
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Be Iesu e tara raten me poiena i taren, “La iam ba limiu te na hatara namiu a peisamilimiu turu pris.” Ba nori i tanian lato ba nori e butu haniga poutsur.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 A toa i taren e tara sabe ti kato haniga menien ba te la pouts nama me ranga hapanina me hatsunonena e Sunahan.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Ba nonei e tuhopu nena i mouna e Iesu me hanigana i tanen. A katun teka a katununa i Sameria.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Be Iesu e rangana, “Alia e kato haniga pouts regula a maloto a katun. Ime te ka ria a elasie?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 E moa ta tan ta katun te ga kopisima ba te soloseiena a solone Sunahan, a toa puku lasi a katun teka tara tana han.”
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Be Iesu e poiena i tanen, “Takei, ba te lam. A nihamana i tamulö te kato haniga poutse lalo lö.”
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 A palair u Parisi i rangatei e Iesu ta poata te ga butuma romana a Nipepeito tere Sunahan. Nu ranga pouts i tanen e kato u, “A Nipepeito tere Sunahan e ma tatei mar butu uana mei romana te gi tara menien.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 E moa ta toa te ga poei romana, ‘Ruto, a Nipepeito tere Sunahan teka!’ tsi, ‘Nonei ili!’ Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e kana i gusumilimiu.”
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo, “A poata e la nama romana te ngilin tare moa limiu alia tu butun katunuma tara tsitabubun poata te ka pouts goa lia i puta, kaba alimiu e ma tare moi lia tara poata teka.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Kaba u katun e poier romana i tamilimiu, ‘Ruto iam, nonei e kana i pala ili,’ tsi, ‘Ruto iam, nonei te kana teka.’ Kaba limiu e ma tatei kukute ramien.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Alimiu e ateimiu, poata te kulupuna u koasi, u kanaha e roron alesala uana tara mamana makum i kolö. Ne kato has uana romana i iesana tara poata te butu pouts guma romana lia tu butun katunuma.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Kaba alia e sagoho mame gou romana u kamits u para. Bu katun tara poata i tar i romana te tori hasoala nariou romana lia.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 A poata te la pouts guma romana lia e mar kato has uana romana te kato u a poata tere Noa i manasa.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Tara man lan i mam turu uolo pan, bu katun e nour me uar me hitölur, me noana turu lan te tasuia e Noa tara tolala i tanen, bu uolo e la nama me atung hamate hoboto rena u katun i ielesala.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Ne mar kato has uana romana te mar kato u a poata tere Lot. U katun i nou me uar, me hiholur me haholur, me lebar me hatakeier u luma.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Kaba turu lan te la ba nia e Lot a taun i Sodom, bu tula u uahiahi e rus here matei a langits i kolö me kato hamate rena u barebana hoboto.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Na e kato has uana romana teka tara poata e Sunahan e habutena romana lia tu butun katunuma.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 “Nonei turu lan teka i murimuri, ta katun te ga kaia i iapu e namos hahaloso buna ba te luena a man ka i tanen i iahana luma. E ga topei la! Na katun has te kana tara kui i tanen e ma tatei kopis uanei romana i luma i tanen.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Hakats niam a ka a omi te butuia tara tahol tere Lot i manasa.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 A katun te ka mena u hakats pan te go haka haniga meni a nitoatoa i tanen ba te peits nanen i tar, nonei e na hataia tun noa hase nen romana. Kaba a katun te hataia sile nei a nitoatoa i tanen te ngil koru mena neien lia, nonei e sabie nen romana.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Alia e ranga mera golimiu, a bong turu lan te habutena romana e Sunahan alia, ba elasolana katun e soho gono ria romana tara toa inana. A toa e lu ba ner romana, ba tai te kakana.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 A elasolana tahol e kono hoboter romana a kannou, ba toa te lu ba ner romana ba tai te kakana.*
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 A elasolana tson e kui ria romana i kui, ba toa te lu ba ner romana ba tai te kakana.*”
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Bu katunun tsitsilo e rangatse ren, “O Tsunono, ime te butu noa a ka teka?” Be Iesu e ranga palisina, “U katun e atei siler a makum te kana u tuanrei u mate, taraha nonei a makum te gonogono ria u apena te nounouer a ka a koreme. Ne kato has uana i iesana, a barebana e atei sil hase riou ime te ga butuia romana a ka teka.”
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.