Lucas 14
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 Turu toa u Lan u Goagono, e Iesu e la me na nouna i luma tara toa katun a kapan turu Parisi. Bu katun e taratara kap ner a saha ka te go kato e Iesu, taraha nori i poei e omina te go katoeia a katun ta toukui turu Lan u Goagono.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ba toa katun e la uamato tere Iesu, a mounen na limanen i hihapala ti puku hapan.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Be Iesu e ranga merena u tson hihatuts turu Lo nu Parisi me poiena, “U Lo i tarara e hatangana nena te gi kato haniga pouts meni a katun turu Lan u Goagono, tsi e moa?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Kaba nori i ma rangani ta ka. Be Iesu e lueto nonei a katun, me kato hanige nen me hala ba nanen.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ba nonei e poieto i taren, “Sanena ta toa i tamilimiu e ga ka mei ta pien tson tsi ta bulumakau ba te tsirukuna i iogana tara kioun ramun turu Lan u Goagono, alimiu e tatei las sei poutse men turu Lan u Goagono noa has, tsime?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Kaba nori i ma antunan ranga palise ien turu ranga teka.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 E Iesu e ruteir a palair u barebana ti la uama tara kannou teka, nori i ngilin gum talasia turu gumgum tara pal kapan. Nori i mar kato u teka ba nonei e hala nena u haharoei teka i taren hoboto a man toa toa.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Me poiena, “Tara poata te ga ngö meni ta toa ta katun alö tara kannouna tara hitöl, ma gumia tara pal gumgum turu tsunono. E moa. Taraha, e namos omina te gi ngö meni ta katun te ga pan balaia i tamulö.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Te ga kato uen teka, ba katunun hihanou te ngö hoboto raio limiu te la nama ba te poiena i tamulö, ‘Alö go halei a makum teka a katun pan ili.’ Ba lö te matsingolom ba te na gum mia tara makum turu katun papala koru.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Kaba te ga ngöeia lö ta katun ba lö te lam tara kannou, ba lö te na gum mia tara makum turu katun papala koru. Alö go kato u teka, ba katun te ngöeio lö te la nama ba te ranga meno lö, ‘O hahikapien, alö go mi gumia tara makum turu tsunono.’ Te mar kato uanen teka, ba lö te ka mem a solo pan i matar u katun hoboto te nou gono merio lö.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Taraha, a katun te hapanena a solonen pouts, a solonen e hala pute ier romana. Na katun te hala pute iena a solonen, nonei e na luena romana a solo pan.” E Iesu e ranga u teka.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Be Iesu e poiena tara Parisi a katun te ngöe ien tara kannou, “A poata te katoe mia lö a kannou, ba lö te ma tatei ngö rami u hahikapien i tamulö, tsi u toulamulö, tsi a pal katun i tamulö, tsi a pal katunun moni te atei sile mulö, taraha nori e ngö uase rio romana lö tara kannou i taren ba te hamatana poutse rio lö.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Poata te katoe mia lö a kannou, ngöri u katun ti moa ta ka, nu katun a tuanreiren te omina, nu mou omi nu matakiau.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ba lö te sasalam romana, taraha nori e ma antunan hamatana poutseri romana lö. E Sunahan te hamatane nou romana lö tara poata te takei pouts ria romana u barebana u niga tara tou mate.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 A toa katun te gumia tara kannou e hengo a ka teka me poiena tere Iesu, “A katun te na nouena romana a kannou tara Nipepeito tere Sunahan e ga sasala koru.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Be Iesu e poieto i tanen, “A toa katun e kato a kannou pan, ba te ngö rena u katun u para.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Tara poata tara kannou nonei e tahulei a katunun kui i tanen go na tahul rema u barebana, ‘La muma, a poata hamanasa tara kannou!’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ba nori hoboto i ramato, ba te tanian katoer u mamanu ranga te poiena nori e ma tatei la uari tara kannou. Ba toa katun e ranga mena a katunun kui, ‘Alia u holi a toa kui, na lia e na ngilin tare gen. Alia e rangate golö, alö go haniga te go ma la uai lia.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ba tai e poiena, ‘Alia u holi a maloto a bulumakau, na lia e na ngilin tohala ragen. Alia e rangate golö, alö go haniga te go ma la uai lia.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ba tai e poiena, ‘Alia e hagou hitölgi, nonei te ma tatei la sila gia lia.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ba katunun kui e la poutsuna me na hateie nei a tsunono i tanen a man ka teka. Ba torina tsunono e si koruna me poiena tara katunun kui i tanen, ‘Hasesei boroboro u turu maroro u kapan na turu maroro u tetenei i iahana taun teka. Ba lö te lu ramuma u katun ti moa ta ka, nu katun a tuanreiren te omina, nu matakiau, nu mou-omi, ba lö te mi piou ramien i luma i tar.’ Ba nonei e na kato uana teka.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 E ma manasai ba katunun kui e mi poiena tara tsunono i tanen, ‘O tsunono, alia e katoe gula a ka te ranga nemu lalö, kaba kannou e antunana turu palai has e gi lama.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ba tsunono e poieta tara katunun kui, ‘Alö go la u turu maroro pan nu maroro u tetenei i ielesala tara taun, ba lö te las mera mumei u katun tara kannou. Alia e ngilegu a luma i tar e ga saputu.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Alia e hateie golö, e moa ta toa ta katun ti ngö mam rela te gi mi noua romana tara kannou i tar!’”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 — ausente —
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 — ausente —
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Alimiu go haniga iam te go sagoho menami u kamitsina te kukute mena milimiu alia, te mar kato uana a katun te soatsena a korusena tara tou mate i tanen. Te rama mia limiu, ba limiu te ma tatei katunun tsitsilo uami i tar.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Te ga hakats nia ta toa i tamilimiu te ga kui meni ta luma ta pia, nonei e gum mam buna ba te hakats nena a lahisa moni te antune iena a luma teka, ba te hakats sabiena te ga antuna u a moni ba te tatei hakapena a toukui.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 — ausente —
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 — ausente —
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Sanena a toa king e ga katsin lakasa gono mei u 10,000 turu soldia i tanen ba te na hiatatung gono mier a tana king te ka mena u 20,000 turu soldia, ba nonei te gum mam buna ba te hakats nena te ga tagala hantuna uen.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Te ma antuna neien, ba nonei te hala nena u katunun ranga ba te na sabiena nonei a tana king tara poata te lehana noa nen, ba te rangata nena te gi tatei hamasalohana pouts uen.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ne kato has uana i iesana i tamilimiu a man toa toa. Alö go hakats mamin te tatei mar kato uamu lö te go katunun tsitsilo u lö i tar — alö go rama korun a mamana ka te ka memu lö.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Be Iesu e poiena, “U sol e nigana, kaba te ga taiaia a nitagala i tanen, e moa lel ta maroro te gi kato haniga lel meien.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 U mar sol teka e ma antuna nei te ga taguhu meni u tsikitsiki tsi a kan leba i kui. Ara e tatei kato baba tun las naren. A katun te atein hengona e ga hengo haniga!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.