Lucas 14
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA
1 Turu toa u Lan u Goagono, e Iesu e la me na nouna i luma tara toa katun a kapan turu Parisi. Bu katun e taratara kap ner a saha ka te go kato e Iesu, taraha nori i poei e omina te go katoeia a katun ta toukui turu Lan u Goagono.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ba toa katun e la uamato tere Iesu, a mounen na limanen i hihapala ti puku hapan.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Be Iesu e ranga merena u tson hihatuts turu Lo nu Parisi me poiena, “U Lo i tarara e hatangana nena te gi kato haniga pouts meni a katun turu Lan u Goagono, tsi e moa?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Kaba nori i ma rangani ta ka. Be Iesu e lueto nonei a katun, me kato hanige nen me hala ba nanen.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ba nonei e poieto i taren, “Sanena ta toa i tamilimiu e ga ka mei ta pien tson tsi ta bulumakau ba te tsirukuna i iogana tara kioun ramun turu Lan u Goagono, alimiu e tatei las sei poutse men turu Lan u Goagono noa has, tsime?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kaba nori i ma antunan ranga palise ien turu ranga teka.
6 A isto nada puderam responder.
7 E Iesu e ruteir a palair u barebana ti la uama tara kannou teka, nori i ngilin gum talasia turu gumgum tara pal kapan. Nori i mar kato u teka ba nonei e hala nena u haharoei teka i taren hoboto a man toa toa.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Me poiena, “Tara poata te ga ngö meni ta toa ta katun alö tara kannouna tara hitöl, ma gumia tara pal gumgum turu tsunono. E moa. Taraha, e namos omina te gi ngö meni ta katun te ga pan balaia i tamulö.
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Te ga kato uen teka, ba katunun hihanou te ngö hoboto raio limiu te la nama ba te poiena i tamulö, ‘Alö go halei a makum teka a katun pan ili.’ Ba lö te matsingolom ba te na gum mia tara makum turu katun papala koru.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Kaba te ga ngöeia lö ta katun ba lö te lam tara kannou, ba lö te na gum mia tara makum turu katun papala koru. Alö go kato u teka, ba katun te ngöeio lö te la nama ba te ranga meno lö, ‘O hahikapien, alö go mi gumia tara makum turu tsunono.’ Te mar kato uanen teka, ba lö te ka mem a solo pan i matar u katun hoboto te nou gono merio lö.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Taraha, a katun te hapanena a solonen pouts, a solonen e hala pute ier romana. Na katun te hala pute iena a solonen, nonei e na luena romana a solo pan.” E Iesu e ranga u teka.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Be Iesu e poiena tara Parisi a katun te ngöe ien tara kannou, “A poata te katoe mia lö a kannou, ba lö te ma tatei ngö rami u hahikapien i tamulö, tsi u toulamulö, tsi a pal katun i tamulö, tsi a pal katunun moni te atei sile mulö, taraha nori e ngö uase rio romana lö tara kannou i taren ba te hamatana poutse rio lö.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Poata te katoe mia lö a kannou, ngöri u katun ti moa ta ka, nu katun a tuanreiren te omina, nu mou omi nu matakiau.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Ba lö te sasalam romana, taraha nori e ma antunan hamatana poutseri romana lö. E Sunahan te hamatane nou romana lö tara poata te takei pouts ria romana u barebana u niga tara tou mate.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 A toa katun te gumia tara kannou e hengo a ka teka me poiena tere Iesu, “A katun te na nouena romana a kannou tara Nipepeito tere Sunahan e ga sasala koru.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Be Iesu e poieto i tanen, “A toa katun e kato a kannou pan, ba te ngö rena u katun u para.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Tara poata tara kannou nonei e tahulei a katunun kui i tanen go na tahul rema u barebana, ‘La muma, a poata hamanasa tara kannou!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ba nori hoboto i ramato, ba te tanian katoer u mamanu ranga te poiena nori e ma tatei la uari tara kannou. Ba toa katun e ranga mena a katunun kui, ‘Alia u holi a toa kui, na lia e na ngilin tare gen. Alia e rangate golö, alö go haniga te go ma la uai lia.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ba tai e poiena, ‘Alia u holi a maloto a bulumakau, na lia e na ngilin tohala ragen. Alia e rangate golö, alö go haniga te go ma la uai lia.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ba tai e poiena, ‘Alia e hagou hitölgi, nonei te ma tatei la sila gia lia.’
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Ba katunun kui e la poutsuna me na hateie nei a tsunono i tanen a man ka teka. Ba torina tsunono e si koruna me poiena tara katunun kui i tanen, ‘Hasesei boroboro u turu maroro u kapan na turu maroro u tetenei i iahana taun teka. Ba lö te lu ramuma u katun ti moa ta ka, nu katun a tuanreiren te omina, nu matakiau, nu mou-omi, ba lö te mi piou ramien i luma i tar.’ Ba nonei e na kato uana teka.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 E ma manasai ba katunun kui e mi poiena tara tsunono i tanen, ‘O tsunono, alia e katoe gula a ka te ranga nemu lalö, kaba kannou e antunana turu palai has e gi lama.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ba tsunono e poieta tara katunun kui, ‘Alö go la u turu maroro pan nu maroro u tetenei i ielesala tara taun, ba lö te las mera mumei u katun tara kannou. Alia e ngilegu a luma i tar e ga saputu.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Alia e hateie golö, e moa ta toa ta katun ti ngö mam rela te gi mi noua romana tara kannou i tar!’”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Alimiu go haniga iam te go sagoho menami u kamitsina te kukute mena milimiu alia, te mar kato uana a katun te soatsena a korusena tara tou mate i tanen. Te rama mia limiu, ba limiu te ma tatei katunun tsitsilo uami i tar.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Te ga hakats nia ta toa i tamilimiu te ga kui meni ta luma ta pia, nonei e gum mam buna ba te hakats nena a lahisa moni te antune iena a luma teka, ba te hakats sabiena te ga antuna u a moni ba te tatei hakapena a toukui.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Sanena a toa king e ga katsin lakasa gono mei u 10,000 turu soldia i tanen ba te na hiatatung gono mier a tana king te ka mena u 20,000 turu soldia, ba nonei te gum mam buna ba te hakats nena te ga tagala hantuna uen.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Te ma antuna neien, ba nonei te hala nena u katunun ranga ba te na sabiena nonei a tana king tara poata te lehana noa nen, ba te rangata nena te gi tatei hamasalohana pouts uen.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ne kato has uana i iesana i tamilimiu a man toa toa. Alö go hakats mamin te tatei mar kato uamu lö te go katunun tsitsilo u lö i tar — alö go rama korun a mamana ka te ka memu lö.”
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Be Iesu e poiena, “U sol e nigana, kaba te ga taiaia a nitagala i tanen, e moa lel ta maroro te gi kato haniga lel meien.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 U mar sol teka e ma antuna nei te ga taguhu meni u tsikitsiki tsi a kan leba i kui. Ara e tatei kato baba tun las naren. A katun te atein hengona e ga hengo haniga!”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.