Lucas 10
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 I murimuri ba Tsunono e hopu kapu reto u 70 u katun. Nonei e ngil te gi mammam uen turu taun nu han hoboto te katsin la uen — a man elasolana tara toa han, na tana elasolana tara tai, ba te kato talasina.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Be Iesu e poieto i taren, “A katun a para e katsin hamana uar i tar, kaba e moa ta para ta katun te ga taguhu raien. E kato uana tara kui pan te tangoho hakapa ba te moana ta katun ta para te gi hagali a kannou. Alimiu go singo uam tara Tsunono te kato hahaloso mamir u katun teka ba te katsin hamana uar i tar. Alimiu go singo uam tara Tsunono ba te hala rena u katunun tsitsilo lel te gi la uen ba te na taguhu rer u katun e gi la uama i tar.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 La tala mula. Alia e hala here ragi limiu u tunan sipsip te la uar i gusur u muki u hie, u katun te ngilin kato homi rario romana limiu.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Alimiu go ma la memi ta paus moni tsi ta pora tsi ta palaina tu sendol. Alia te pile rago limiu tara mamana ka. Ma tuolmi ba te raranga gono memiu ta katun i maroro.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Na i mam te go tasu uam limiu a man elasolana ta luma, alimiu go poe mame iam, ‘U katun tara luma teka, alimiu e tatei ka memiu a masalohana.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Na te ka noa ta katununa tara masalohana nonei tara luma, ba masalohana i tamilimiu te kaka noa i tanen ba te kalale nen. Kaba te ga moa u ta katununa tara masalohana, bu masalohana i tamilimiu te taguhu pouts rano romana limiu peisa.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Alimiu go ka nitoa mia tara luma tara katununa tara masalohana ba te ma hula soho mia tara man luma. Alimiu e tatei noue miu ba te ue miu ta ka te gi hala nen, taraha a katunun kui e gi halei a hihol i tanen.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Poata te na butu mia limiu tara toa taun bu katun te lu mera rilimiu i luma i taren, alimiu go noue iam a saha kannou te hanou rarien romana limiu.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Alimiu go kato haniga pouts riam u katun te ka mer u nimate nonei tara taun ba te poemiu tara barebana, ‘A poatan pepeitokap tere Sunahan e susuku hakapa uama i tamilimiu.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 — ausente —
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 — ausente —
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Na lia e ranga mera golimiu, turu lanin hahuna tere Sunahan u katun tara taun teka e lue riou a nihahuna te pan bala nenou a nihahuna turu katun u omi i Sodom.” E Iesu e ranga u teka.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 E Iesu e hihatuts me poiena, “A nomi pan koru e butuna romana i tamilimiu u katunur turu taun i Korasin na i Betsaida! Sanena e Sunahan e ga kato u mar mirakul turu taun i Taia na i Saidon i manasa tu kato u lia i Korasin na i Betsaida tara poata i romana, i manasa noa nori sane harutein ti tori-tsuga ba koru menien u markato u omi i taren.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Kaba turu lanin hahuna tere Sunahan, a nihahuna i tamilimiu u barebanar i Korasin na i Betsaida e pan bala nenou a nihahuna tara barebanar i Taia na i Saidon. Taraha, alimiu u hipus niam u ranga u mana ti namala hengo nien.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Na limiu u katunur tara taun i Kapeneam e ngilin soloseiemiu a peisamilimiu i iasa, kaba e Sunahan e lapo ba has ranoa limiu i puta i hel!”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “U katun te hengo rario limiu e hengo hase rio lia, nu katun te tori-hasoala rario limiu e tori-hasoala has nario lia. Nu katun te tori-hasoala nario lia e tori-hasoala has ner e Sunahan te haleie molia.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Nori u 70 tara katun i kopis mema a nisasala pan me poier tere Iesu, “O Tsunono, u mate u omi noa has i hengo koru u ranga i tamulam tu tsuga merien lam tara solomulö!”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Be Iesu e ranga palis raten, “Aa, alia u tarei e Satan e rus here mei u kanaha i Kolö.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Hengo iam! Alia u hala hakapa rilimiu a nitagala te go tötö mera milimiu u kukutsi nu kukoto, ba nori te ma hakamits raroi limiu. Na lia u hala hakapa rilimiu a nitagala te go tagala saluhe mena milimiu a nitagala hoboto tere Satan a katun te pakö rano ra. Ne moana romana ta ka te ga kato homi riou limiu.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Alimiu e sasala memiu u mate u omi e hengo rario limiu. Kaba a tana ka te pan balana: e kato uana, alimiu go sasala koru meiam a solomilimiu i koloto hakapa nia i Kolö.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Nonei has tara poata teka e Iesu e ka mei a nisasala pan turu Namnamei u Goagono me poiena, “O Tamar, a Tsunono pan ni Kolö ni puta! Alia e haniga koru megia i tamulö taraha alö e hamous ba nem u ranga u mana turu katun te poier e ka mer a niatei, ba te haruto namen turu katun papala te ma atei balari. Aa, o Tamagulia, alö e mar kato uam teka turu ngil peisa i tamulö ba lö te sasala memen.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Be Iesu e rangana tara barebana, “E Tamar e halei lia a mamana ka hoboto. Ne moa ta tan ta katun te ga atei sileio lia a Pien Tson tere Sunahan. E Tamar peisa. Ne moa has ta katun te ga atei sil e Tamar. Alia peisa a Pien Tson i tanen te atei silegu e Tamar, nu barebana te haruto ragoi lia e Tamar, nori e tatei atei sil hase roen.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Be Iesu e habirits uato turu katunun tsitsilo me poiena i taren pepeisa, “Alimiu go sasala iam! Taraha, a matamilimiu e tarena a ka a mana.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Alia e ranga mera golimiu, u propet u para nu king u para ri manasa i ngilin tara koru a man ka te tare milimiu, kaba nori i ma tare ien. Nori i ngilin hengo koru a man ka te hengoe milimiu, kaba nori i ma hengoe ien.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Turu toa u lan, a toa tson hihatuts turu Lo tere Moses e tuol seito me torohane nei e Iesu u rangatasei teka ba nonei e poiena, “Tson Hihatuts, aha te go kati lia ba lia te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Be Iesu e poiena i tanen, “Aha te ranga nena u Buk u Goagono? Alö e mar rit mena mien ime?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ba nonei e poiena, “U Buk u Goagono e poiena, ‘Alö go ngil koru a Tsunono i tamulö e Sunahan turu tori hoboto i tamulö na turu namnamei hoboto i tamulö na tara nitagala hoboto i tamulö na turu hakats hoboto i tamulö. Na alö go mar ngil koru meni a tana katun te mar ngil koru mena milö a peisam.’”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Be Iesu e poiena i tanen, “Alö e ranga palis hona mula. Te mar kato uamou lö teka ba lö te toatoa hamana mou.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Kaba a tson hihatuts turu Lo e ngil a barebana e gi poei nonei e kato hamatsköna, ba nonei e poiena tere Iesu, “Esi nonei a tana katun te go ngili lia?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Be Iesu e ranga palisina me poiena, “A toa katun e la ban i Jerusalem me gala uana tara taun i Jeriko, bu kopkop e songotei pile naren me las louser u hasobu i tanen me atung hohomie ren. Ba nori e Fp fl la ba naren ba nonei e katsin matena.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ba tara poata teka a toa pris turu Jiu e gala silaia tara maroro teka, ba poata te rutse ien a katun teka ba nonei e sila hapal ba nanen i hapalana maroro.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Na e kato has u i iesana tara toa Livait,* a katun te tagtaguhir u pris. Nonei e mi tuku hasia tara makum teka, ba poata te rutse ien a katun teka ba nonei e sila hapal ba has nanen i hapalana maroro.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ba toa toun Sameria e lala hasia tara maroro teka. Nu Jiu i roron raman a pal barebana i tanen. Ba nonei e mi tukuto tara katun teka, ba poata te tare ien nonei a katun ba nonei e tatagi koru nanen.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ba nonei e la uana i tanen me hakis nena u wel nu wain tara man takiraha na man ngats i peisanen, me poue nen. Ba nonei e hosena a katun tara dongki peisa i tanen ba te lu mena neien tara toa luman pasendia me na pakoke nen.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Hamahö ba nonei e lousena a huol a denarius moni (te antunaia tara 10 kina) ba te hale neien a katun terena luman pasendia me poiena, ‘Alö e pakoko hanige mou a katun teka. Na te noue noen ta moni lel i tamulö, ba lia te mi palis poutse goen poata te mi butu pouts gia lia teka.’”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Be Iesu e poe lelena, “Esi nonei a toa tara elapisa katun teka te ngil koru a tana katun te mar ranga uamu lalö?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Ba tson hihatuts turu Lo e poiena, “A katun te tatagi neien.” Be Iesu e poiena i tanen, “Ba lö te na kato has uam i iesana.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 E Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i la u tara maroro ba te butu ria tara toa han, ba toa tahol a solonen e Marta e lu mena neien tara luma i tanen.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Nonei e ka mei a toulanen a solonen e Maria, ne Maria e gumia i rehina mouna e Iesu me hengona turu hihatuts i tanen.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Kaba e Marta e kato sil korui a toukuin kannou te ga kato ien. Ba nonei e la mato me poiena, “Tsunono, alö e ma hakats nami e toular e la ba nena molia ba lia te kato peise iegu a toukui? Alö go ranga memen ba te mi taguhe nolia!”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ba Tsunono e ranga palise nen. “O Marta, Marta! Alö e toku korum ne hakats nem a mamana ka.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Kaba toa puku a ka te pan balana. E Maria e hopu kapin a ka a niga teka, ne ma tatei lu ba narien romana.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.