Lucas 10

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 I murimuri ba Tsunono e hopu kapu reto u 70 u katun. Nonei e ngil te gi mammam uen turu taun nu han hoboto te katsin la uen — a man elasolana tara toa han, na tana elasolana tara tai, ba te kato talasina.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Be Iesu e poieto i taren, “A katun a para e katsin hamana uar i tar, kaba e moa ta para ta katun te ga taguhu raien. E kato uana tara kui pan te tangoho hakapa ba te moana ta katun ta para te gi hagali a kannou. Alimiu go singo uam tara Tsunono te kato hahaloso mamir u katun teka ba te katsin hamana uar i tar. Alimiu go singo uam tara Tsunono ba te hala rena u katunun tsitsilo lel te gi la uen ba te na taguhu rer u katun e gi la uama i tar.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 La tala mula. Alia e hala here ragi limiu u tunan sipsip te la uar i gusur u muki u hie, u katun te ngilin kato homi rario romana limiu.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Alimiu go ma la memi ta paus moni tsi ta pora tsi ta palaina tu sendol. Alia te pile rago limiu tara mamana ka. Ma tuolmi ba te raranga gono memiu ta katun i maroro.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Na i mam te go tasu uam limiu a man elasolana ta luma, alimiu go poe mame iam, ‘U katun tara luma teka, alimiu e tatei ka memiu a masalohana.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Na te ka noa ta katununa tara masalohana nonei tara luma, ba masalohana i tamilimiu te kaka noa i tanen ba te kalale nen. Kaba te ga moa u ta katununa tara masalohana, bu masalohana i tamilimiu te taguhu pouts rano romana limiu peisa.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Alimiu go ka nitoa mia tara luma tara katununa tara masalohana ba te ma hula soho mia tara man luma. Alimiu e tatei noue miu ba te ue miu ta ka te gi hala nen, taraha a katunun kui e gi halei a hihol i tanen.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Poata te na butu mia limiu tara toa taun bu katun te lu mera rilimiu i luma i taren, alimiu go noue iam a saha kannou te hanou rarien romana limiu.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Alimiu go kato haniga pouts riam u katun te ka mer u nimate nonei tara taun ba te poemiu tara barebana, ‘A poatan pepeitokap tere Sunahan e susuku hakapa uama i tamilimiu.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 — ausente —
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 — ausente —
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Na lia e ranga mera golimiu, turu lanin hahuna tere Sunahan u katun tara taun teka e lue riou a nihahuna te pan bala nenou a nihahuna turu katun u omi i Sodom.” E Iesu e ranga u teka.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 E Iesu e hihatuts me poiena, “A nomi pan koru e butuna romana i tamilimiu u katunur turu taun i Korasin na i Betsaida! Sanena e Sunahan e ga kato u mar mirakul turu taun i Taia na i Saidon i manasa tu kato u lia i Korasin na i Betsaida tara poata i romana, i manasa noa nori sane harutein ti tori-tsuga ba koru menien u markato u omi i taren.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Kaba turu lanin hahuna tere Sunahan, a nihahuna i tamilimiu u barebanar i Korasin na i Betsaida e pan bala nenou a nihahuna tara barebanar i Taia na i Saidon. Taraha, alimiu u hipus niam u ranga u mana ti namala hengo nien.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Na limiu u katunur tara taun i Kapeneam e ngilin soloseiemiu a peisamilimiu i iasa, kaba e Sunahan e lapo ba has ranoa limiu i puta i hel!”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Be Iesu e poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “U katun te hengo rario limiu e hengo hase rio lia, nu katun te tori-hasoala rario limiu e tori-hasoala has nario lia. Nu katun te tori-hasoala nario lia e tori-hasoala has ner e Sunahan te haleie molia.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Nori u 70 tara katun i kopis mema a nisasala pan me poier tere Iesu, “O Tsunono, u mate u omi noa has i hengo koru u ranga i tamulam tu tsuga merien lam tara solomulö!”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Be Iesu e ranga palis raten, “Aa, alia u tarei e Satan e rus here mei u kanaha i Kolö.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Hengo iam! Alia u hala hakapa rilimiu a nitagala te go tötö mera milimiu u kukutsi nu kukoto, ba nori te ma hakamits raroi limiu. Na lia u hala hakapa rilimiu a nitagala te go tagala saluhe mena milimiu a nitagala hoboto tere Satan a katun te pakö rano ra. Ne moana romana ta ka te ga kato homi riou limiu.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Alimiu e sasala memiu u mate u omi e hengo rario limiu. Kaba a tana ka te pan balana: e kato uana, alimiu go sasala koru meiam a solomilimiu i koloto hakapa nia i Kolö.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Nonei has tara poata teka e Iesu e ka mei a nisasala pan turu Namnamei u Goagono me poiena, “O Tamar, a Tsunono pan ni Kolö ni puta! Alia e haniga koru megia i tamulö taraha alö e hamous ba nem u ranga u mana turu katun te poier e ka mer a niatei, ba te haruto namen turu katun papala te ma atei balari. Aa, o Tamagulia, alö e mar kato uam teka turu ngil peisa i tamulö ba lö te sasala memen.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Be Iesu e rangana tara barebana, “E Tamar e halei lia a mamana ka hoboto. Ne moa ta tan ta katun te ga atei sileio lia a Pien Tson tere Sunahan. E Tamar peisa. Ne moa has ta katun te ga atei sil e Tamar. Alia peisa a Pien Tson i tanen te atei silegu e Tamar, nu barebana te haruto ragoi lia e Tamar, nori e tatei atei sil hase roen.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Be Iesu e habirits uato turu katunun tsitsilo me poiena i taren pepeisa, “Alimiu go sasala iam! Taraha, a matamilimiu e tarena a ka a mana.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Alia e ranga mera golimiu, u propet u para nu king u para ri manasa i ngilin tara koru a man ka te tare milimiu, kaba nori i ma tare ien. Nori i ngilin hengo koru a man ka te hengoe milimiu, kaba nori i ma hengoe ien.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Turu toa u lan, a toa tson hihatuts turu Lo tere Moses e tuol seito me torohane nei e Iesu u rangatasei teka ba nonei e poiena, “Tson Hihatuts, aha te go kati lia ba lia te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Be Iesu e poiena i tanen, “Aha te ranga nena u Buk u Goagono? Alö e mar rit mena mien ime?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Ba nonei e poiena, “U Buk u Goagono e poiena, ‘Alö go ngil koru a Tsunono i tamulö e Sunahan turu tori hoboto i tamulö na turu namnamei hoboto i tamulö na tara nitagala hoboto i tamulö na turu hakats hoboto i tamulö. Na alö go mar ngil koru meni a tana katun te mar ngil koru mena milö a peisam.’”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Be Iesu e poiena i tanen, “Alö e ranga palis hona mula. Te mar kato uamou lö teka ba lö te toatoa hamana mou.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Kaba a tson hihatuts turu Lo e ngil a barebana e gi poei nonei e kato hamatsköna, ba nonei e poiena tere Iesu, “Esi nonei a tana katun te go ngili lia?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Be Iesu e ranga palisina me poiena, “A toa katun e la ban i Jerusalem me gala uana tara taun i Jeriko, bu kopkop e songotei pile naren me las louser u hasobu i tanen me atung hohomie ren. Ba nori e Fp fl la ba naren ba nonei e katsin matena.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Ba tara poata teka a toa pris turu Jiu e gala silaia tara maroro teka, ba poata te rutse ien a katun teka ba nonei e sila hapal ba nanen i hapalana maroro.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Na e kato has u i iesana tara toa Livait,* a katun te tagtaguhir u pris. Nonei e mi tuku hasia tara makum teka, ba poata te rutse ien a katun teka ba nonei e sila hapal ba has nanen i hapalana maroro.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Ba toa toun Sameria e lala hasia tara maroro teka. Nu Jiu i roron raman a pal barebana i tanen. Ba nonei e mi tukuto tara katun teka, ba poata te tare ien nonei a katun ba nonei e tatagi koru nanen.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ba nonei e la uana i tanen me hakis nena u wel nu wain tara man takiraha na man ngats i peisanen, me poue nen. Ba nonei e hosena a katun tara dongki peisa i tanen ba te lu mena neien tara toa luman pasendia me na pakoke nen.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Hamahö ba nonei e lousena a huol a denarius moni (te antunaia tara 10 kina) ba te hale neien a katun terena luman pasendia me poiena, ‘Alö e pakoko hanige mou a katun teka. Na te noue noen ta moni lel i tamulö, ba lia te mi palis poutse goen poata te mi butu pouts gia lia teka.’”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Be Iesu e poe lelena, “Esi nonei a toa tara elapisa katun teka te ngil koru a tana katun te mar ranga uamu lalö?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Ba tson hihatuts turu Lo e poiena, “A katun te tatagi neien.” Be Iesu e poiena i tanen, “Ba lö te na kato has uam i iesana.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 E Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i la u tara maroro ba te butu ria tara toa han, ba toa tahol a solonen e Marta e lu mena neien tara luma i tanen.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Nonei e ka mei a toulanen a solonen e Maria, ne Maria e gumia i rehina mouna e Iesu me hengona turu hihatuts i tanen.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Kaba e Marta e kato sil korui a toukuin kannou te ga kato ien. Ba nonei e la mato me poiena, “Tsunono, alö e ma hakats nami e toular e la ba nena molia ba lia te kato peise iegu a toukui? Alö go ranga memen ba te mi taguhe nolia!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ba Tsunono e ranga palise nen. “O Marta, Marta! Alö e toku korum ne hakats nem a mamana ka.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Kaba toa puku a ka te pan balana. E Maria e hopu kapin a ka a niga teka, ne ma tatei lu ba narien romana.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.