João 4

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 U Parisi i hengoin u katunun tsitsilo tere Iesu i para balein u katunun tsitsilo tere Jon, na i hengo hasin u katunun tsitsilo tere Iesu i baptaisir u katun u para. (
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 E Iesu e ma baptaisri u katun, u katunun tsitsilo i tanen lasi ti baptais ren.)
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Poata e Iesu e atei sil ti hengo meni u Parisi u ranga teka, ba nonei e toan la ba nena a provins i Judia me la pouts uana tara provins i Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 E la u i Galili ba te silana tara maroro te butuna i gusuna provins i Sameria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ba nonei e na tukuna tara toa taun i Sameria te ngöeri Saikar. A taun teka e sukusukuna tara makumun tsikitsiki te halei e Jekop a pien i tanen e Josep i iomin koru.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 A kioun ramun te hakahoin e Jekop i manasa e ka noa has. E Iesu e gegesi koru mei a nilala a ngahangaha i tanen, ba nonei te na gumuna i rehina a kioun ramun tara pal soasa.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ba tahol e asingoto koruna me poiena i tanen, “Alö e rangata nem ta tsi ramun i tar? Ga lö a Jiu na lia a taholuna i Sameria!” (Nonei e mar ranga u teka, taraha u Jiu i ma ngilri a tei Sameria. Nu Jiu e ma ua has ria tara kan uaua turu Sameria.)
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Be Iesu e ranga palise nen, “Alö e ma atei silemi a ka a niga te ngilin hala nanoi lö e Sunahan. Na lö e ma atei sil noa hase milia. Sanena te go atei sil meni lö alia, alö sane rangata nem ta tsi ramun i tar, ba lia te hale goi lö u ramununa tara nitoatoa!”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ba tahol e poiena i tanen, “Kaba lö e moa ta kan osul na ta lohiana, na kioun ramun teka e tsiruku koruna. Ime te lue moa lö u ramununa tara nitoatoa teka?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Alö e pan bala nem e tuburara e Jekop? Nonei e hala rilam a kioun ramun teka, na nonei na galapien i tanen nu sipsip nu bulumakau i tanen i uaua hobotoia tara kioun ramun teka.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Be Iesu e ranga palis menen, “A katun te ueie nou u ramun teka e na maka lel nou.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Kaba a katun te ueie nou u ramun te hala nagou lia e ma tatei maka lel noi. Taraha, u ramun te hale goien lia e here noi a kioun ramun i iogana i tanen, ba nonei te bututu nitoa mena a nitoatoa te ka nitoana.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ba tahol e poieto, “Alö go hale mei lia nonei u ramun teka ba lia te ma tatei maka lel goi, na lia go ma tatei la halehana uamei teka te go mi osul ramun u.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Be Iesu e poieto i tanen, “Alö go na ngöema a tson i tamulö ba limiu te la pouts uamuma i teka.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ba tahol e poiena i tanen, “Alia e moa ta tson.” Be Iesu e poiena, “Alö e ranga hamanam te poe mena milö alö e moa ta tson.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Alö u hitöl hakapa mei a elalima tson, na tson te ka gono memu lö tara poata teka e ma tson hamana uanei i tamulö. Alö e ranga hamanam.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ba tahol e asingoto koruna me poiena, “Ii, alö banei a propet?
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 U tubumulam i lotu tere Sunahan turu pokus te ka nama ili.* Kaba alimiu u Jiu te poemiu a barebana e gi lotuia i Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Be Iesu e poiena i tanen, “Hengo tala. A poata te la nama bu katun te ma lotu uaroi tere Sunahan turu pokus puku teka tsi i Jerusalem puku. E moa.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Alimiu e ma atei silemi aha te lotu uami limiu. Kaba alam e atei silem a ka te lotu uamu lam. Taraha, a katun te lu pouts mera nei u katun tere Sunahan e butu sila nama turu Jiu.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 I romana na i murimuri has a katun te ngil hamanena e Sunahan e lotu uanou i tanen i torinen ba te lotu hamanana. E Sunahan e sakiena a mar katun teka te go lotu u i tanen.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 E Sunahan u Namnamei, na katun te lotu uana i tanen e go lotu hamana i torinen.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ba tahol e poiena i tanen, “Alia e atei silegu e Mesaia e la nama romana, a katun te ngöeri e Kristo. Poata te butu nen romana ba nonei te hatei ranoi ra a mamana ka hoboto.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Be Iesu e poieto, “Alia nonei e Mesaia te ranga gono mego lö.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Nonei a poata teka bu katunun tsitsilo tere Iesu te tuku poutsur, ba nori i asingoto koru neto te ranga gono menai e Iesu a tahol. Kaba nori i ma rangats ien, “Aha te ranga gono sil memi lö a tahol teka, na ha te ranga nemi limiu?” E moa. Nori i ma rangata uai teka.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 — ausente —
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Ba barebana e la ba nerima a taun ba te la uarima tere Iesu.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Nonei tara poata teka u katunun tsitsilo i tahulei e Iesu te ga nou menien a tsi kannou.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Be Iesu e poieto i taren, “E moa. Alia e ka megu a tsi kannou te ma atei sile milimiu.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Bu katunun tsitsilo i tanen e hiarangarangatar me poier, “Ta katun toum e hale lale ien ta tsi kannou?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Be Iesu e ranga hakopisina, “A kannou a niga i tar e kato uana teka: alia e kato begu u ngil tere Sunahan te haleie molia, ba lia te hakape gou a toukui i tanen. A ka teka e here nei a kannou i tar.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 “Alimiu e poiemiu, ‘A tohats — tsihau patu ba kannou te tangoho nou.’ Na lia e hatei rago limiu, a kannou te tangohona e here nei a katun a para te katsin hamana uar i tar. Alimiu go tara sei uam tara man kui. Nori i tangoho hakapa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 — ausente —
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 — ausente —
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Alia e hala sil ragoi limiu te go na gono mera mumei limiu u katun te katsin hamana uar i tar. A palair u katun i hala mam rien u ranga tere Sunahan, na limiu e na kato halesalemiu u ranga tere Sunahan te gi tatei hamana haniga uen.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A tei Sameria a para tara taun teka i hamanaia tere Iesu, taraha nonei a tahol e poe hakapi, “Nonei e hatei namei lia a mamana ka hoboto tu kati lia i manasa.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Bu Sameria e mi butu ria tere Iesu me rangatse ren te go kaka gono mam merien. Ba nonei te ka gono mera nen turu huol u lan.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Ba palabir u katun u para i hamanaia tere Iesu ti hengo menien u ranga i tanen.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Ba nori e hateier nonei a tahol, “Alam u tanian hamana u tere Iesu tu hengo meni lam u ranga i tamulö. Kaba alam e hamana koru talam, taraha alam peisa has tu hengoe ien, ba lam te atei sil talem nonei koru a katun te hala sile mei e Sunahan te go lu ba menien u markato u omi turu katun i puta.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Kaba poata te tuku ien i Galili ba barebana e sasala meren, taraha nori i la hasi u tara kannouna turu Paska turu Jiu i Jerusalem, na nori i ruto hakapi u mirakul hoboto te kate ien tara poata tara kannou.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Be Iesu e tuku poutsta i Kena, a taun i Galili te palis menien u ramun tara wain. Na toa tson tara gamman e kaia i Kapeneam, na pien tson i tanen e ka mei a nimate pan.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nonei e hengoen e Iesu e la ba nema i Judia me tukuna i Galili, ba nonei e la uana tere Iesu me tahule nen te ga la uen i Kapeneam ba te na kato haniga poutsena a pien i tanen, taraha nonei e katsin mate.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Be Iesu e poiena, “Te ma tare mia limiu a mirakul a para i tar, alimiu toum e ma hamana koru moi.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ba tson tara gamman e ranga hatatagina me poiena, “A tsi tsunono, la boroboroma. A tsi pien i tar e namos matena.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Be Iesu e poieto i tanen, “Kopis pouts talala i han. A pien i tamulö e toatoana ne niga poutsuna.” Ba nonei a tson teka e hamanena u ranga tere Iesu ba te la pouts uana i han i tanen.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Poata te la noa ien i maroro, bu katunun kui i tanen e hitupali meren me poier, “A pien i tamulö e niga poutsuna.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Ba nonei e rangata ranen, “Saha poata te hapitan niga pouts ien?” Ba nori e poier, “U lolanga i tanen e kapaia tara pal 1 kilok i nolaha.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ba tson e atei sil talena nonei a toa poata talasi te rangaia e Iesu, “A pien i tamulö e toatoana ne niga poutsuna.” Ba nonei a tson na hun barebana hoboto i tanen i hamana uato tere Iesu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Nonei a hahuoluna a mirakul te kato e Iesu tara provins i Galili i murina te la ba namen i Judia.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.