João 11
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVI
1 A toa katun a solonen e Lasarus e kaia tara taun i Betani ti ka hasia u hahinanen e Marta mere Maria.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 E Maria nonei a tahol te hakis mami u uapi u soksoka tere Iesu me sahi nei a hulunen a man moune Iesu. E Lasarus e ka mei a nimate pan.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Bu mun toulana tahol e hala ner u ranga tere Iesu me poier, “O Tsunono, a tsomi i tamulö e ka mena a nimate pan.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Kaba poata te hengoeia e Iesu u ranga teka, ba nonei e poieto, “A nimate teka e ma kato hamate nitoe noi e Lasarus. Nonei e ka sil menei a nimate te gi solo sei meni a solone Sunahan, na Pien tere Sunahan has.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 E Iesu e ngil koru e Marta ne toulanen ne Lasarus has.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Kaba poata te hengo nien e Lasarus e ka mei a nimate, ba nonei e ka lelena u huol u lan i han te ka ien.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ba nonei e toan poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Ara gi la pouts i Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Bu katunun tsitsilo e poier i tanen, “Tson Hihatuts, e ma manasei ti katsin tie mei lö u Jiu u hatu. Ga lö e ngilin la pouts koru lel hasim nonei tara han teka?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Be Iesu e poieto, “A lan e ka mena u ualesala te popona tara bongbong ba te lana e antuna noa i lahi. Te hula la mena a katun a lan ba nonei te ma tutuna nei, taraha a pitala e piri halesalena a han.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Kaba te hula la mena a katun a bong ba nonei te tutu menei u kuhil. Ne kato has uana i tar. E moa ta ka ta omi te ga butuia i tar e antunana te hopu kap nena e Sunahan te gi kato hamate meni u katun alia.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Be Iesu e ranga lelina me poiena, “A hahikapien i tarara e Lasarus e sohona, kaba alia e na gulie goen.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Bu katunun tsitsilo e poier, “O Tsunono, te soho nen ba nonei te niga pouts nou romana.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 E Iesu e haharoein te mate hakapa u e Lasarus, kaba u katunun tsitsilo i tanen i poei e Lasarus e soho tun.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Be Iesu e hatei hamaroro ranen te mate hakapa u e Lasarus.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Ba nonei e poiena, “E nigana tu ma kaia lia i tanen. Ba poata te tare moa limiu a ka te na kate gou lia, ba limiu te toan hamana mou. La tala mou i tanen.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Be Tomas ti ngö hasei “U Puna” e poei turu palabir u katunun tsitsilo, “Bara. Ara gi la tala. Te atung hamatie roen e Iesu, noahasina, ara e na mate gono meroen.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Poata te tukuia e Iesu i rehina taun i Betani ba nonei e toan hengoena ti hongo hakapa menien e Lasarus turu tohats u lan te kapa.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betani e sukusukuna i Jerusalem, a topisa puku a kilomita.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Nu Jiu u para i lama me mi hatatagi gono mer e Marta ne Maria te mate u e hahinaren e Lasarus.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Poata te hengoeia e Marta te la uama e Iesu, ba nonei e na hitupali meten, kaba e Maria e kakaia i han.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Be Marta e poiena tere Iesu, “O Tsunono, sanena alö tu kaia teka, e hahinar sane ma tatei matei!
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Na tara poata teka noa has alia e atei silegu e Sunahan e hale noi lö a ka te rangata sile mulö i tanen.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Be Iesu e poieto i tanen, “E hahinamulö e takei pouts noa tara tou mate i tanen.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Be Marta e poiena i tanen, “Alia e atei silegu nonei e takei poutsna romana tara tou mate i tanen tara kapakapana poata, tara poata te hatakei pouts rena romana e Sunahan u mate hoboto.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Be Iesu e poiena i tanen, “Alia nonei te hatakei pouts regu u katun tara tou mate i taren ba te hala has ragien a nitoatoa. E manana, a katun te hamana uana i tar e matena romana, kaba nonei e toatoa pouts hasina romana.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Na katun te toatoa noa hasina i romana na te hamana uana i tar, e moa koru te ga mate nitoa uen romana. Alö e hamanem u ranga teka?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Be Marta e poiena i tanen, “Aa, o Tsunono. Alia e hamanegu alö e Mesaia, a Pien tere Sunahan te ga la uama i puta.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 E Marta e mar ranga u teka me la poutsuna me na ngöena e toulanen e Maria me hahasi menen me poiena, “A Tson Hihatuts e kana na nonei e ngöe nolö.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Poata te hengoeia e Maria u ranga teka ba nonei te haseseina te go na hitupali menien e Iesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 E Iesu e ma tuku noai tara tsi han tere Maria. Nonei e ka noaia tara makum te ranga meien e Marta.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 A palabir u Jiu i tatagi gono mei e Maria i luma. Poata ti tare ien nonei e lakasa hasesei ba nori e kukutie ren, taraha nori i poei nonei e la u tara kioun mate ba te na tabena.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Poata te tukuia e Maria me tarena e Iesu ba nonei e tuhatukun nena i matanen me poiena, “O Tsunono, sanena alö tu kaia teka, e hahinar sane ma tatei matei!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Be Iesu e tarena e Maria te tabe u, nu Jiu ti la gono has memen i tabe has, ba nonei e toan sagohena a nitatagi pan i torinen.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Be Iesu e poieto, “Ime ti honge ien?” Ba nori e poier i tanen, “O Tsunono, lama. Mi tara.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Be Iesu e tabe hasina.
35 Jesus chorou.
36 Bu Jiu e poier, “Tara iam. Nonei e ngil bala korui e Lasarus.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Kaba palabi i poei, “Nonei e kato hakalata poutsi a matakiau. Ga neha tsiponi te ma hapiu naien te go ma mate uai a katun teka?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 E Iesu e sagoho leli a nitatagi pan i torinen ba nonei te na tukuna tara kioun mate. A kioun mate teka i kuieia turu lapo. Nori i haka hakapa a hatu pan a perperere i matana kiou.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Be Iesu e poiena, “Lu ba neiam a hatu!” Be Marta e hahinana katun te mate e poieto i tanen, “O Tsunono, nonei e soka homi talana, taraha u tohats u lan te mate hakapa ien.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Be Iesu e poiena i tanen, “Alia e hateie gulo lö te hamana mia lö i tar, ba lö te tare mou te haruto nanoa e Sunahan a nitagala pan i tanen.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ba nori e lu ba ner a hatu. Be Iesu e tara seina me poiena, “O Tamar, alia e haniga uagu i tamulö te hengo mena milö alia.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Na lia e atei silegu alö e roron hengoe molia, kaba alia e mar ranga uagu teka i matar u katun te ka ria teka, ba nori te tatei hamaner tu hala mena mei lö alia.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Nonei e ranga u teka me ngö hapanina me poiena, “O Lasarus, lakasama!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ba katun a mate e lakasa nama tara kiou. A limanen na mounen i pilei u labalaba na bakunen has. Be Iesu e poiena i taren, “Purese iam, ba nonei te lana!”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 U katun u para turu Jiu ti la mema e Maria e mi tarei a ka te kato e Iesu, ba nori e toan hamana uar i tanen.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kaba palabir u Jiu teka i la u turu Parisi me hatei rarien a ka te kato e Iesu.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Bu pris pan nu Parisi e ngö gugono rer a pal kapan turu Kot Pan turu Jiu ba nori e poier, “Aha te katoe rou ra? A katun teka e katoena a mirakul a para!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Te ma hapiu naro ien ra, ba barebana hoboto te hamana uariou i tanen. Bu amir i Rom te mi toa kato homie riou a Luman Lotu Pan i tarara nu han hoboto has!”*
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 E Kaiapas nonei a tsunono pan turu pris turu hiningal teka, na nonei e ka hasia turu hagum. Ba nonei e poiena i taren, “Alimiu e tutu korumiu!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Alimiu e ma atei silemi a ka te nigana. A han hoboto i tarara e gi ma kato homiei. E nigana te mate sil rena a toa puku a katun a barebana hoboto.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaba nonei e ma katoei u ranga teka i peisanen. E moa. Nonei a tsunono pan turu pris, kaba e ma atei silei nonei e hatei mamin te go na mate sil meroi e Iesu u Jiu.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ne Iesu e moa te go mate sil merien u Jiu peisa. Nonei e mate sil hase nou a galapien tere Sunahan te ka kalakala ria tara mamana han ba nori te here roi romana a toa hun katun.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ba pal kapan e tanian korupakö ner te gi atung hamate menien e Iesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 E kato u teka, be Iesu te ma hula la lel nei i matar u Jiu i Judia. Nonei e la u tara toa han i rehina a latu pinopino, ba nonei e na ka gono merena u katunun tsitsilo i tanen tara taun te ngöeri Ipraim.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 A kannouna turu Paska turu Jiu e sukusuku tala, bu katun u para turu han i lehana i la uamato i Jerusalem. Taraha, nori i ngilin hamatskö poutsi a peisaren turu Lo turu Jiu i mam tara kannouna turu Paska.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 U katun i sake e Iesu me roro ria i Luman Lotu Pan me poier, “Alimiu e poemiu a neha? E Iesu e la has uanama romana tara kannou, tsi e moa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 U pris pan nu Parisi i haka hakapa u ranga u tagala te poei, “A katun te atei silena te kana e Iesu e hatei noa las rano lam ba lam te na halu namoen.”
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.