João 11

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A toa katun a solonen e Lasarus e kaia tara taun i Betani ti ka hasia u hahinanen e Marta mere Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 E Maria nonei a tahol te hakis mami u uapi u soksoka tere Iesu me sahi nei a hulunen a man moune Iesu. E Lasarus e ka mei a nimate pan.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Bu mun toulana tahol e hala ner u ranga tere Iesu me poier, “O Tsunono, a tsomi i tamulö e ka mena a nimate pan.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kaba poata te hengoeia e Iesu u ranga teka, ba nonei e poieto, “A nimate teka e ma kato hamate nitoe noi e Lasarus. Nonei e ka sil menei a nimate te gi solo sei meni a solone Sunahan, na Pien tere Sunahan has.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 E Iesu e ngil koru e Marta ne toulanen ne Lasarus has.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Kaba poata te hengo nien e Lasarus e ka mei a nimate, ba nonei e ka lelena u huol u lan i han te ka ien.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ba nonei e toan poieto turu katunun tsitsilo i tanen, “Ara gi la pouts i Judia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Bu katunun tsitsilo e poier i tanen, “Tson Hihatuts, e ma manasei ti katsin tie mei lö u Jiu u hatu. Ga lö e ngilin la pouts koru lel hasim nonei tara han teka?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Be Iesu e poieto, “A lan e ka mena u ualesala te popona tara bongbong ba te lana e antuna noa i lahi. Te hula la mena a katun a lan ba nonei te ma tutuna nei, taraha a pitala e piri halesalena a han.
9 Jesus respondeu:
10 Kaba te hula la mena a katun a bong ba nonei te tutu menei u kuhil. Ne kato has uana i tar. E moa ta ka ta omi te ga butuia i tar e antunana te hopu kap nena e Sunahan te gi kato hamate meni u katun alia.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Be Iesu e ranga lelina me poiena, “A hahikapien i tarara e Lasarus e sohona, kaba alia e na gulie goen.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Bu katunun tsitsilo e poier, “O Tsunono, te soho nen ba nonei te niga pouts nou romana.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 E Iesu e haharoein te mate hakapa u e Lasarus, kaba u katunun tsitsilo i tanen i poei e Lasarus e soho tun.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Be Iesu e hatei hamaroro ranen te mate hakapa u e Lasarus.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ba nonei e poiena, “E nigana tu ma kaia lia i tanen. Ba poata te tare moa limiu a ka te na kate gou lia, ba limiu te toan hamana mou. La tala mou i tanen.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Be Tomas ti ngö hasei “U Puna” e poei turu palabir u katunun tsitsilo, “Bara. Ara gi la tala. Te atung hamatie roen e Iesu, noahasina, ara e na mate gono meroen.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Poata te tukuia e Iesu i rehina taun i Betani ba nonei e toan hengoena ti hongo hakapa menien e Lasarus turu tohats u lan te kapa.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani e sukusukuna i Jerusalem, a topisa puku a kilomita.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Nu Jiu u para i lama me mi hatatagi gono mer e Marta ne Maria te mate u e hahinaren e Lasarus.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Poata te hengoeia e Marta te la uama e Iesu, ba nonei e na hitupali meten, kaba e Maria e kakaia i han.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Be Marta e poiena tere Iesu, “O Tsunono, sanena alö tu kaia teka, e hahinar sane ma tatei matei!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Na tara poata teka noa has alia e atei silegu e Sunahan e hale noi lö a ka te rangata sile mulö i tanen.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Be Iesu e poieto i tanen, “E hahinamulö e takei pouts noa tara tou mate i tanen.”
23 Jesus disse a ela:
24 Be Marta e poiena i tanen, “Alia e atei silegu nonei e takei poutsna romana tara tou mate i tanen tara kapakapana poata, tara poata te hatakei pouts rena romana e Sunahan u mate hoboto.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Be Iesu e poiena i tanen, “Alia nonei te hatakei pouts regu u katun tara tou mate i taren ba te hala has ragien a nitoatoa. E manana, a katun te hamana uana i tar e matena romana, kaba nonei e toatoa pouts hasina romana.
25 Então Jesus declarou:
26 Na katun te toatoa noa hasina i romana na te hamana uana i tar, e moa koru te ga mate nitoa uen romana. Alö e hamanem u ranga teka?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Be Marta e poiena i tanen, “Aa, o Tsunono. Alia e hamanegu alö e Mesaia, a Pien tere Sunahan te ga la uama i puta.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 E Marta e mar ranga u teka me la poutsuna me na ngöena e toulanen e Maria me hahasi menen me poiena, “A Tson Hihatuts e kana na nonei e ngöe nolö.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Poata te hengoeia e Maria u ranga teka ba nonei te haseseina te go na hitupali menien e Iesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 E Iesu e ma tuku noai tara tsi han tere Maria. Nonei e ka noaia tara makum te ranga meien e Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 A palabir u Jiu i tatagi gono mei e Maria i luma. Poata ti tare ien nonei e lakasa hasesei ba nori e kukutie ren, taraha nori i poei nonei e la u tara kioun mate ba te na tabena.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Poata te tukuia e Maria me tarena e Iesu ba nonei e tuhatukun nena i matanen me poiena, “O Tsunono, sanena alö tu kaia teka, e hahinar sane ma tatei matei!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Be Iesu e tarena e Maria te tabe u, nu Jiu ti la gono has memen i tabe has, ba nonei e toan sagohena a nitatagi pan i torinen.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Be Iesu e poieto, “Ime ti honge ien?” Ba nori e poier i tanen, “O Tsunono, lama. Mi tara.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Be Iesu e tabe hasina.
35 Jesus chorou.
36 Bu Jiu e poier, “Tara iam. Nonei e ngil bala korui e Lasarus.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Kaba palabi i poei, “Nonei e kato hakalata poutsi a matakiau. Ga neha tsiponi te ma hapiu naien te go ma mate uai a katun teka?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 E Iesu e sagoho leli a nitatagi pan i torinen ba nonei te na tukuna tara kioun mate. A kioun mate teka i kuieia turu lapo. Nori i haka hakapa a hatu pan a perperere i matana kiou.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Be Iesu e poiena, “Lu ba neiam a hatu!” Be Marta e hahinana katun te mate e poieto i tanen, “O Tsunono, nonei e soka homi talana, taraha u tohats u lan te mate hakapa ien.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Be Iesu e poiena i tanen, “Alia e hateie gulo lö te hamana mia lö i tar, ba lö te tare mou te haruto nanoa e Sunahan a nitagala pan i tanen.”
40 Jesus respondeu:
41 Ba nori e lu ba ner a hatu. Be Iesu e tara seina me poiena, “O Tamar, alia e haniga uagu i tamulö te hengo mena milö alia.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Na lia e atei silegu alö e roron hengoe molia, kaba alia e mar ranga uagu teka i matar u katun te ka ria teka, ba nori te tatei hamaner tu hala mena mei lö alia.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Nonei e ranga u teka me ngö hapanina me poiena, “O Lasarus, lakasama!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ba katun a mate e lakasa nama tara kiou. A limanen na mounen i pilei u labalaba na bakunen has. Be Iesu e poiena i taren, “Purese iam, ba nonei te lana!”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 U katun u para turu Jiu ti la mema e Maria e mi tarei a ka te kato e Iesu, ba nori e toan hamana uar i tanen.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Kaba palabir u Jiu teka i la u turu Parisi me hatei rarien a ka te kato e Iesu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Bu pris pan nu Parisi e ngö gugono rer a pal kapan turu Kot Pan turu Jiu ba nori e poier, “Aha te katoe rou ra? A katun teka e katoena a mirakul a para!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Te ma hapiu naro ien ra, ba barebana hoboto te hamana uariou i tanen. Bu amir i Rom te mi toa kato homie riou a Luman Lotu Pan i tarara nu han hoboto has!”*
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 E Kaiapas nonei a tsunono pan turu pris turu hiningal teka, na nonei e ka hasia turu hagum. Ba nonei e poiena i taren, “Alimiu e tutu korumiu!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Alimiu e ma atei silemi a ka te nigana. A han hoboto i tarara e gi ma kato homiei. E nigana te mate sil rena a toa puku a katun a barebana hoboto.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaba nonei e ma katoei u ranga teka i peisanen. E moa. Nonei a tsunono pan turu pris, kaba e ma atei silei nonei e hatei mamin te go na mate sil meroi e Iesu u Jiu.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ne Iesu e moa te go mate sil merien u Jiu peisa. Nonei e mate sil hase nou a galapien tere Sunahan te ka kalakala ria tara mamana han ba nori te here roi romana a toa hun katun.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ba pal kapan e tanian korupakö ner te gi atung hamate menien e Iesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 E kato u teka, be Iesu te ma hula la lel nei i matar u Jiu i Judia. Nonei e la u tara toa han i rehina a latu pinopino, ba nonei e na ka gono merena u katunun tsitsilo i tanen tara taun te ngöeri Ipraim.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 A kannouna turu Paska turu Jiu e sukusuku tala, bu katun u para turu han i lehana i la uamato i Jerusalem. Taraha, nori i ngilin hamatskö poutsi a peisaren turu Lo turu Jiu i mam tara kannouna turu Paska.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 U katun i sake e Iesu me roro ria i Luman Lotu Pan me poier, “Alimiu e poemiu a neha? E Iesu e la has uanama romana tara kannou, tsi e moa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 U pris pan nu Parisi i haka hakapa u ranga u tagala te poei, “A katun te atei silena te kana e Iesu e hatei noa las rano lam ba lam te na halu namoen.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.