Hebreus 6
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 — ausente —
1 Pelo que deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 — ausente —
2 e o ensino sobre batismos e imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e juízo eterno.
3 Ara gi na lui u hihatuts u kapan. E Sunahan e haniga nena a ka teka ba ra te na kato uarou teka.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 E moa koru te gi antunan palis lel meni u katun u hakats i taren ti hapolasa ba nitoa menien e Sunahan. Nori i ka mamia turu ualesala tere Sunahan. Nori i ateiia i peisaren a ka a niga ni Kolö, na nori i ka hasia turu Namnamei u Goagono.
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Nori i atei sil te niga uana u ranga tere Sunahan, na nori i atei sil hasi a man nitagala tara poata i murimuri.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo vindouro,
6 Kaba nori i hapolasa ba noa hasin e Sunahan. Ne moa koru te gi antunan palis lel menien u hakats i taren, taraha e here nei nori e tapala lel naria a Pien tere Sunahan tara koruse, ba te hamatsingolo lele rien i matar a barebana.
6 e depois caíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que, quanto a eles, estão crucificando de novo o Filho de Deus, e o expondo ao vitupério.
7 E Sunahan e hanige iena a kui te ue iena a langits te roron polona i tanen, taraha a kui teka e habutsena a kannou a niga te taguhena a tamana kui.
7 Pois a terra que embebe a chuva, que cai muitas vezes sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção da parte de Deus;
8 Kaba a kui te habutsena a mamana ka a hihitoka na kolits a omi e ma niga tala nei. E moa. E antuna lasina e Sunahan e hamal nanen ba nori te hakulupu ba naren. Ne kato has uana i iesana nori turu katun u omi.
8 mas se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Alam e mar ranga uam teka, kaba alam e poiem a markato i tamilimiu e niga bala nena a markato a omi teka, taraha e Sunahan e lu pouts riou limiu.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 E Sunahan e ma solopalei a toukui i tamilimiu na tu mar ngil koru menien limiu na tu taguhu meri limiu u katun i tanen ba te kato noa talasina i romana.
10 Porque Deus não é injusto, para se esquecer da vossa obra, e do amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto servistes aos santos, e ainda os servis.
11 Na lam e ngilem alimiu a man toa toa e go mar kato haniga noa has uam teka antunana te butu hamana noa romana a man ka te hamana silemi limiu, ba limiu te ma gegesimi.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até o fim, para completa certeza da esperança;
12 E moa. Alimiu go heremi u katun te hamana hatagalar ba te ma hahan hanoari. Nori e lue riou romana a ka te ranga hamanein e Sunahan.
12 para que não vos torneis indolentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Poata te hala nia e Sunahan u ranga hamana tere Abraham, nonei e ranga hamanaia i peisanen, taraha e moa ta tan ta katun te ga pania i tanen.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha outro maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Nonei e poei, “U mana koru, alia e kalale gou lö ba te hatuhane mou a pien ba lia te katoe goi lö a tubur u katun u para koru.”
14 dizendo: Certamente te abençoarei, e grandemente te multiplicarei.
15 E Abraham e ma hahan hanoan hahalosoi, na nonei e lui a ka te ranga hamanein e Sunahan.
15 E assim, tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa.
16 Tara poata a katun e ranga hamana uana i iasa, nonei e ngöena a solo te pan nena a solonen. Nu ranga hamana teka e hapiu nena u ranga turu katun te ranga sile ren.
16 Pois os homens juram por quem é maior do que eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 I manasa e Sunahan e ranga hamanein te go taguhu merien romana ra u katun i tanen. Nonei e ngilin haruto halesala koru rio ra te ma tatei palis koru menien a ka te ngilin katoe nen. Na nonei e hatagalei u ranga hamana mam i tanen u tanu ranga te mana uana i iasa.
17 assim que, querendo Deus mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, se interpôs com juramento;
18 Nu huol u rangan hamana teka e ma tatei palis nei, ne Sunahan e ma tatei gamo has nane ien. Na ka teka e hatagala koruena a torirara, ara u katun ti bus u tere Sunahan te go hatongo kap merien ra, ba ra te pile hakarapoto nera a markato te hamana sil mena rei ra a nihitaguhu tere Sunahan.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos poderosa consolação, nós, os que nos refugiamos em lançar mão da esperança proposta;
19 A ka teka te hamana sile rara e hatagala sile nei a torirara te gi ka hakarapoto gono meni ra e Sunahan. Na ka te hamana sile rara e ka hamatsköna te kana e Sunahan. E here nei a poata te la hapalis uana a tsunono pan turu pris i hapalana u labalaba pan te kutena ba te tasuna tara makum te goagono koruna.
19 a qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Ne Iesu e tasu hakapa has beria ra i iahana Luman Lotu Pan i Kolö. Nonei e mam rio ra tara makum te ka hamatsköna e Sunahan. Nonei a tsunono pan turu pris tara markato tere Melkisedek a pris, ba nonei te pris nitoa nou tara mamana poata.
20 aonde Jesus, como precursor, entrou por nós, feito sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.