Hebreus 12

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ara gi hakhakats silir u katun u para teka ti ka i manasa ti harutein te mana uana e Sunahan. Na ra gi lu ban a man ka hoboto te katsin kato halolomoto rano ra, te here nei a katun te katsin pietana turu hihikuma. Ara gi lu ban a markato a omi te pile hakarapoto rano ra, ba ra te kukute hatagala noa hasera e Sunahan tara maroro te haruto rane ien ra.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Ara gi tara u tere Iesu. Nonei a mouna u nihamana i tarara na nonei te kato hamanena a man ka te hamana sile rara. Nori i tapala nien tara koruse, ba nonei e ma rama nei. Nonei e sigala ti hamatsingolo menien u katun te ga mate here menien a katun a kopkop, taraha nonei e atei sil nonei e na sasala koru nou. Na i romana nonei e gumna tara pal matou tere Sunahan noa has.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Te katsin gegesi mia limiu ba te ngilin hanoamiu, hakats buniam e Iesu. Nonei e tagala sil korui e Sunahan, e noahasina u katun u omi ti mar kato homi koru menien teka.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 E manana, alimiu e hiatatung gono memiu a markato a omi, kaba alimiu u ma hiatatung hatagala noami antunana te go mate uam limiu.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Alimiu u solopala hakape iam u ranga u niga te ranga gono meri e Sunahan alimiu a galapien i tanen? Nonei e poei,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Taraha, a Tsunono e hahuna rena u katun hoboto te ngil ranen tara poata te kato homi rien. Aa, nonei e tatei singata has ranei u katun hoboto te ngö rane ien a galapien i tanen te kato homi uaren.”
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Alimiu go lue iam a kamits tu mar lu mena milimiu a nihahuna turu tamamilimiu. Taraha, poata te kamits mia limiu, e haruto nena e Sunahan e kato here ranei limiu a galapien i tanen. Na e moa ta pien te ga ma hahunei e tamanen.
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Na te ma lue mia limiu a nihahuna te mar lu uar a palair a galapien tere Sunahan, ba limiu te ma pien uami i tanen. E moa. Alimiu e heremi a galapien u pikeilatu.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 U tamarara i puta i hahuna rio ra, ba ra te hapan raren. Kaba ara gi hala puta korui a peisarara tere Tamarara i Kolö ba te luera a nitoatoa hamana.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 U tamarara i puta i hahuna meri ra a tsitabubun poata popoia te mar matskö uen i mataren. Kaba e Sunahan e hahuna sil ranei ra te gi niga nitoa u ra ba te moa lelina ta ka ta omi i tarara, te kato has uanen.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Poata te hahuna raria ra, ara e kamitsira ba te ma sasala rei. Kaba te gi hahuna hamatskö meri ra, bi murimuri ba markato i tarara te niga nou ba torirara te ka haniga has nou.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Alimiu go hatagala riam a palai. Ma heremi a katun te ka mena u ualima u omi nu tukulunumou u omi nu mou has u omi. E moa.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Taguhu riam a palai ba te la ria tara maroro a matskö, ba limiu te la hanigamiu, ba te moana ta toa te ga la hatalis.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Alimiu go torohana hatagala sile iam te go ka haniga gono mera milimiu u katun hoboto ba te niga korumiu. Taraha, a katun te ma niga nei e moa koru te ga tatei tara menien a Tsunono.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Tara kap haniga riam a palabi ba te moana ta toa te ga habirits ban a nihitaguhu tere Sunahan. Ta toa e namos tori homina i gusumilimiu ba te hatakeiena a raharaha ba te kato homiena u hakats tara palai.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Alimiu go tara kap iam, ba te moana ta toa i tamilimiu te ga tsikolo na te ga haloku. Ne moa has ta toa i tamilimiu te ga sigalei e Sunahan te mar kato u e Iso. Nonei a pien tson a hamua te ka mei a nikapan,* kaba nonei e halan a nikapan i tanen tere toulanen a tetenei me hol tune neien a tsi kannou tun.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Alimiu e atei silemiu, i murina te mar kato uen teka nonei e ngilin lu poutsi a nikapan i tanen na mamana ka a niga tere tamanen, kaba nonei e ma antunai. E Iso e tabe koru sile ien, kaba e moa lel ta maroro te ga palis pouts menien a ka te katoen.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Alimiu u ma la uamu mei turu toa u pokus i puta, ti mar kato u a barebanar i Israel ti la uen turu Pokus i Sinai. Nonei e kulupu mei u tula me kopo kap nena u kuhil pan koru na lomolomo pan.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 A barebana i hengo a lingina tuhil nu toa u rung te ranga, ba nori e matout korur me rangata siler te gi ma hengo lel menien u ranga teka.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Nori i matout korui u ranga tere Sunahan te poei, “Te sebelena ta katun tsi ta toa ta ka u pokus, nonei e gi ti hamati.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Ne Moses has e matout koru hasi a man ka te tare ien me poiena, “Alia e tololo megu a nimatout.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Kaba alimiu u ma la uamu mei tara han te kato uana teka. E moa. Alimiu u la uamuma turu Pokus i Saion, te ngöeri a han tara Sunahan te toatoana, na te ngö haseri a Jerusalem a Tsimus te kana i Kolö. Alimiu u la uamuma turu angelo u para koru.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Alimiu u la uamuma turu gumun sasala tara galapien hoboto tere Sunahan, a soloren ti koloto ria i Kolö. Alimiu u la uamuma tere Sunahan, a Tsonun Hamou turu Ranga te hamou rena u katun hoboto, na turu namnamei turu katun u matskö ti kato haniga nitoar.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Alimiu u la uamuma tere Iesu, nonei te kits gono meri ra ne Sunahan u ranga u tsimus. Alimiu u la uamuma turu rahatsing i tanen te tatsihasa sil rio ra me hala nena a nihitaguhu, ba te niga bala nena u rahatsing tere Abel te ngö sil a hipou.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Na limiu go hanei iam. Alimiu go ma raman hengo nami e Sunahan te ranga uanen i tamilimiu. U katun ti raman hengo tara poata te ranga ien i puta, nori i ma antunan bus hamous bani a nihahuna i tanen. Na e moa koru te gi antunan bus hamous ba menien ra te gi raman hengo menien ra te ranga namen i Kolö.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Poata te rangaia e Sunahan i manasa, bu tsikitsiki e tagasina. Kaba i romana nonei e ranga hamanana ba te poiena, “Alia e gas toa lele gou u tsikitsiki nu kolö has.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 A ma tsi ranga te poiena “toa lel” e haruto nena e Sunahan e gasena romana a man ka te katoen ba te lu ba ranen. Nonei e gas sile noi a man ka teka te ga kaka u a man ka te ma tatei tagas nei.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Na ra gi haniga mei e Sunahan te ka uaria ra tara nipepeito i tanen te ma antunan gas nari. Ara gi mar hatsunono menien te mar haniga uanen, ba te hapane ren ba te matout hase ren.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Taraha, a Sunahan i tarara e here nei u tula te ats ria.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.