Hebreus 12

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ara gi hakhakats silir u katun u para teka ti ka i manasa ti harutein te mana uana e Sunahan. Na ra gi lu ban a man ka hoboto te katsin kato halolomoto rano ra, te here nei a katun te katsin pietana turu hihikuma. Ara gi lu ban a markato a omi te pile hakarapoto rano ra, ba ra te kukute hatagala noa hasera e Sunahan tara maroro te haruto rane ien ra.
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, desembaraçando-nos de todo peso e do pecado que tenazmente nos assedia, corramos, com perseverança, a carreira que nos está proposta,
2 Ara gi tara u tere Iesu. Nonei a mouna u nihamana i tarara na nonei te kato hamanena a man ka te hamana sile rara. Nori i tapala nien tara koruse, ba nonei e ma rama nei. Nonei e sigala ti hamatsingolo menien u katun te ga mate here menien a katun a kopkop, taraha nonei e atei sil nonei e na sasala koru nou. Na i romana nonei e gumna tara pal matou tere Sunahan noa has.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, não fazendo caso da ignomínia, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Te katsin gegesi mia limiu ba te ngilin hanoamiu, hakats buniam e Iesu. Nonei e tagala sil korui e Sunahan, e noahasina u katun u omi ti mar kato homi koru menien teka.
3 Considerai, pois, atentamente, aquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos fatigueis, desmaiando em vossa alma.
4 E manana, alimiu e hiatatung gono memiu a markato a omi, kaba alimiu u ma hiatatung hatagala noami antunana te go mate uam limiu.
4 Ora, na vossa luta contra o pecado, ainda não tendes resistido até ao sangue
5 Alimiu u solopala hakape iam u ranga u niga te ranga gono meri e Sunahan alimiu a galapien i tanen? Nonei e poei,
5 e estais esquecidos da exortação que, como a filhos, discorre convosco: Filho meu, não menosprezes a correção que vem do Senhor, nem desmaies quando por ele és reprovado;
6 Taraha, a Tsunono e hahuna rena u katun hoboto te ngil ranen tara poata te kato homi rien. Aa, nonei e tatei singata has ranei u katun hoboto te ngö rane ien a galapien i tanen te kato homi uaren.”
6 porque o Senhor corrige a quem ama e açoita a todo filho a quem recebe.
7 Alimiu go lue iam a kamits tu mar lu mena milimiu a nihahuna turu tamamilimiu. Taraha, poata te kamits mia limiu, e haruto nena e Sunahan e kato here ranei limiu a galapien i tanen. Na e moa ta pien te ga ma hahunei e tamanen.
7 É para disciplina que perseverais (Deus vos trata como filhos); pois que filho há que o pai não corrige?
8 Na te ma lue mia limiu a nihahuna te mar lu uar a palair a galapien tere Sunahan, ba limiu te ma pien uami i tanen. E moa. Alimiu e heremi a galapien u pikeilatu.
8 Mas, se estais sem correção, de que todos se têm tornado participantes, logo, sois bastardos e não filhos.
9 U tamarara i puta i hahuna rio ra, ba ra te hapan raren. Kaba ara gi hala puta korui a peisarara tere Tamarara i Kolö ba te luera a nitoatoa hamana.
9 Além disso, tínhamos os nossos pais segundo a carne, que nos corrigiam, e os respeitávamos; não havemos de estar em muito maior submissão ao Pai espiritual e, então, viveremos?
10 U tamarara i puta i hahuna meri ra a tsitabubun poata popoia te mar matskö uen i mataren. Kaba e Sunahan e hahuna sil ranei ra te gi niga nitoa u ra ba te moa lelina ta ka ta omi i tarara, te kato has uanen.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para aproveitamento, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Poata te hahuna raria ra, ara e kamitsira ba te ma sasala rei. Kaba te gi hahuna hamatskö meri ra, bi murimuri ba markato i tarara te niga nou ba torirara te ka haniga has nou.
11 Toda disciplina, com efeito, no momento não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza; ao depois, entretanto, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Alimiu go hatagala riam a palai. Ma heremi a katun te ka mena u ualima u omi nu tukulunumou u omi nu mou has u omi. E moa.
12 Por isso, restabelecei as mãos descaídas e os joelhos trôpegos;
13 Taguhu riam a palai ba te la ria tara maroro a matskö, ba limiu te la hanigamiu, ba te moana ta toa te ga la hatalis.
13 e fazei caminhos retos para os pés, para que não se extravie o que é manco; antes, seja curado.
14 Alimiu go torohana hatagala sile iam te go ka haniga gono mera milimiu u katun hoboto ba te niga korumiu. Taraha, a katun te ma niga nei e moa koru te ga tatei tara menien a Tsunono.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Tara kap haniga riam a palabi ba te moana ta toa te ga habirits ban a nihitaguhu tere Sunahan. Ta toa e namos tori homina i gusumilimiu ba te hatakeiena a raharaha ba te kato homiena u hakats tara palai.
15 atentando, diligentemente, por que ninguém seja faltoso, separando-se da graça de Deus; nem haja alguma raiz de amargura que, brotando, vos perturbe, e, por meio dela, muitos sejam contaminados;
16 Alimiu go tara kap iam, ba te moana ta toa i tamilimiu te ga tsikolo na te ga haloku. Ne moa has ta toa i tamilimiu te ga sigalei e Sunahan te mar kato u e Iso. Nonei a pien tson a hamua te ka mei a nikapan,* kaba nonei e halan a nikapan i tanen tere toulanen a tetenei me hol tune neien a tsi kannou tun.
16 nem haja algum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um repasto, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Alimiu e atei silemiu, i murina te mar kato uen teka nonei e ngilin lu poutsi a nikapan i tanen na mamana ka a niga tere tamanen, kaba nonei e ma antunai. E Iso e tabe koru sile ien, kaba e moa lel ta maroro te ga palis pouts menien a ka te katoen.
17 Pois sabeis também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Alimiu u ma la uamu mei turu toa u pokus i puta, ti mar kato u a barebanar i Israel ti la uen turu Pokus i Sinai. Nonei e kulupu mei u tula me kopo kap nena u kuhil pan koru na lomolomo pan.
18 Ora, não tendes chegado ao fogo palpável e ardente, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 A barebana i hengo a lingina tuhil nu toa u rung te ranga, ba nori e matout korur me rangata siler te gi ma hengo lel menien u ranga teka.
19 e ao clangor da trombeta, e ao som de palavras tais, que quantos o ouviram suplicaram que não se lhes falasse mais,
20 Nori i matout korui u ranga tere Sunahan te poei, “Te sebelena ta katun tsi ta toa ta ka u pokus, nonei e gi ti hamati.”
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.
21 Ne Moses has e matout koru hasi a man ka te tare ien me poiena, “Alia e tololo megu a nimatout.”
21 Na verdade, de tal modo era horrível o espetáculo, que Moisés disse: Sinto-me aterrado e trêmulo!
22 Kaba alimiu u ma la uamu mei tara han te kato uana teka. E moa. Alimiu u la uamuma turu Pokus i Saion, te ngöeri a han tara Sunahan te toatoana, na te ngö haseri a Jerusalem a Tsimus te kana i Kolö. Alimiu u la uamuma turu angelo u para koru.
22 Mas tendes chegado ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a incontáveis hostes de anjos, e à universal assembleia
23 Alimiu u la uamuma turu gumun sasala tara galapien hoboto tere Sunahan, a soloren ti koloto ria i Kolö. Alimiu u la uamuma tere Sunahan, a Tsonun Hamou turu Ranga te hamou rena u katun hoboto, na turu namnamei turu katun u matskö ti kato haniga nitoar.
23 e igreja dos primogênitos arrolados nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Alimiu u la uamuma tere Iesu, nonei te kits gono meri ra ne Sunahan u ranga u tsimus. Alimiu u la uamuma turu rahatsing i tanen te tatsihasa sil rio ra me hala nena a nihitaguhu, ba te niga bala nena u rahatsing tere Abel te ngö sil a hipou.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão que fala coisas superiores ao que fala o próprio Abel.
25 Na limiu go hanei iam. Alimiu go ma raman hengo nami e Sunahan te ranga uanen i tamilimiu. U katun ti raman hengo tara poata te ranga ien i puta, nori i ma antunan bus hamous bani a nihahuna i tanen. Na e moa koru te gi antunan bus hamous ba menien ra te gi raman hengo menien ra te ranga namen i Kolö.
25 Tende cuidado, não recuseis ao que fala. Pois, se não escaparam aqueles que recusaram ouvir quem, divinamente, os advertia sobre a terra, muito menos nós, os que nos desviamos daquele que dos céus nos adverte,
26 Poata te rangaia e Sunahan i manasa, bu tsikitsiki e tagasina. Kaba i romana nonei e ranga hamanana ba te poiena, “Alia e gas toa lele gou u tsikitsiki nu kolö has.”
26 aquele, cuja voz abalou, então, a terra; agora, porém, ele promete, dizendo: Ainda uma vez por todas, farei abalar não só a terra, mas também o céu.
27 A ma tsi ranga te poiena “toa lel” e haruto nena e Sunahan e gasena romana a man ka te katoen ba te lu ba ranen. Nonei e gas sile noi a man ka teka te ga kaka u a man ka te ma tatei tagas nei.
27 Ora, esta palavra: Ainda uma vez por todas significa a remoção dessas coisas abaladas, como tinham sido feitas, para que as coisas que não são abaladas permaneçam.
28 Na ra gi haniga mei e Sunahan te ka uaria ra tara nipepeito i tanen te ma antunan gas nari. Ara gi mar hatsunono menien te mar haniga uanen, ba te hapane ren ba te matout hase ren.
28 Por isso, recebendo nós um reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e santo temor;
29 Taraha, a Sunahan i tarara e here nei u tula te ats ria.
29 porque o nosso Deus é fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.