Hebreus 11

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 A markato tara nihamana e kato uana teka: ara e atei silera a man ka te hamana sile rara e butu hamana nou romana. Na ra e atei silera a man ka te ma tare rei ra e mana noa hasina.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 U katunur i manasa i hamanaia tere Sunahan, na nonei a ka te haniga sila rien e Sunahan.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Ara e hamanara ba te toan atei silera e Sunahan e habutseia a mamana ka turu ranga i tanen. Na tara man ka te tare rara, e Sunahan e habutse ien tara man ka te ma tare rei ra.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 E Abel e hamanei e Sunahan me hale neien u hats te niga balaia turu hats tere Kein. E Sunahan e hanigei e Abel me ngöe neien a katun a matskö, taraha e Abel e hamanei e Sunahan, ne Sunahan e lu a man ka te halan e Abel. E Abel e mate, kaba e here nei a markato tara nihamana i tanen e ranga noana.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 E Inok e hamanei e Sunahan be Sunahan e lu sei ba nane ien a tou mate i tanen. U katun i ma antunan sabe nien, taraha e Sunahan e lu sei hakape ien. Nu Buk u Goagono e poiena e Inok e kato hasasale Sunahan i mam be Sunahan e lu seie nen.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 U mana, ara e ma antunan kato hasasale rei e Sunahan te gi ma hamana menien ra. Taraha, esi te ngilin ka hasukusuku uana tere Sunahan e ga hamanei e Sunahan e kana ba te hala nena a man ka man niga turu katun te sakie ren.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 E Noa e hamanei e Sunahan me hengoe nen te ranga menien a poata a omi te ga lama te ma antunan tara noei e Noa. E Noa e hengo e Sunahan me kuiena a tolala te katosabe gono meien a pala i tanen. Ba nonei e haruto nena te hahuna meri e Sunahan u katun i puta ti hahamana uen, be Sunahan e ngöe neien a katun a matskö te hamana uen.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 E Abraham e hamanei e Sunahan me hengoena te ngö menien e Sunahan te ga la uen tara han te ranga hamanen e Sunahan te ga hale men romana. Nonei e la ban a han i tanen, kaba nonei e ma atei silei ime te ga la uen.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Nonei e hamanei e Sunahan me na kana tara tana han te ranga hamana meien e Sunahan. Nonei e kaia tara luma labalaba me here nei a katun te ke iena a tsitabubun poata tun. Na pien i tanen e Aisak na hatutubunei i tanen e Jekop, nori i lu hasi u toa u ranga hamana tere Sunahan, ba nori e kato has uar i iesana.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Taraha, e Abraham e hahalosi a han te gum hatagalana te kui e Sunahan.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 E Sera noa has te hamanei e Sunahan, be Sunahan e hale neien a nitagala te ga pika uen, noahasina te tobuana koruen, taraha e Sera e poei e Sunahan e kato hamane nou romana a ka te ranga hamana mam nen.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Ba toa tson e Abraham, e noahasina te tsonpan koruen, nonei a tson teka te ka mei a hatutubunei a para koru te herei a man pitopito nu kotolana te ma antunan ase sabe nari.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 U katun hoboto teka i mate hakapa, kaba nori i hamana noa hasi e Sunahan. Nori i ma lui a ka te ranga hamanein e Sunahan, kaba nori i herei i tare ien i lehana me hanige ieren. Ba nori e hatei ner nori u katunun hulala tun i puta tara tsitabubun poata.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 U katun te mar ranga uar teka e haruto ner nori e sakier ta han hamatskö i taren.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Sanena nori ti hakats poutsin a han ti la ba nen, ba nori te tatei ka mer a maroro te gi kopis pouts uen.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Kaba e moa. A han ti ngil koruen te niga balana, nonei a han i Kolö. Be Sunahan e ma matsingolo menei te gi ngö menien a Sunahan i taren, taraha nonei e kato berien a han.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Taraha, e Abraham e atei sil e Sunahan e antunan hatakei poutsin e Aisak tara tou mate i tanen. Ne herei e Abraham e lu poutseia a pien i tanen tara tou mate.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 E Aisak e hamanei e Sunahan, me ranga hamana nena a man ka man niga te gi lui romana a galapien tson i tanen e Jekop ne Iso.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 E Jekop e hamanei e Sunahan, ba poata te susukun mate ien, ba nonei e ranga hamana nena a man ka man niga te gi lui a galapien tson tere Josep. Nonei e turu u tara bakuna u tukana i tanen me hatsunono uana tere Sunahan.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 E Josep e hamanei e Sunahan, ba tara poata te katsin mate ien, ba nonei e hatei nena u katunur i Israel e la ba ner romana a han i Itsip, me ranga merena u katun i tanen ime te gi na mar kaho menien te ga mate uen.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 E tamana ne tsinana e Moses i hamanei e Sunahan ba i murina ti pose ien, ba nori e hamouse ren tara topisa tsihau. Nori i tarei nonei a pien a niga koru, ba nori e ma matouteri te gi hipus meni u ranga pan tara king te poei, “U galapien tson u goama turu Israel i gi kato hamatir.”
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 E Moses e hamanei e Sunahan, ba poata te pan hakapa ien, ba nonei e rama nena te gi ngö menien a pien tara pien tahol tere Pero a King.
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 E Moses e ma ngilei a nisasala te ka u tara markato a omi ba te ke iena a tsitabubun poata puku. E moa. Nonei e ngilin ka gono mer u katun tere Sunahan, noahasina te ga lu gono merien a kamits.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Bu hakats i tanen e poieto e niga balana te gi hamana u tara katun te la nama romana nonei e Mesaia, e noahasina te gi ranga homi u u katun i tanen. A markato teka e niga balein a man ka man niga hoboto i Itsip. Taraha, nonei e hahalosei a ka a niga te hale noien e Sunahan.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 E Moses e hamanei e Sunahan me katsin la ba nena i Itsip. Nonei e ma matoutei te raharaha u a king. A katun e ma antunan tare nei e Sunahan, kaba e herei e Moses te tare ien ba te tagala silena a ka te ngilin katoe ien.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Ne Moses e hamana hasi e Sunahan tara poata te katoe ien u Paska tutun turu Jiu ba nonei e katoena u ranga te gi ngats hamate meri u sipsip ba te tsibil naria u rahatsingren turu tamana, ba Angelona tara Tou Mate te ma tatei atung hamate ranei u galapien tson u hamua tara barebanar i Israel.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 U katunur i Israel i hamanei e Sunahan me sila ria i iogana turu Tasi u Rörö, me tatala ria turu tsikitsiki te kato harakaraka e Sunahan, me la sokur i hapala. Bu katunur i Itsip i katsin mar kato has uato i iesana ba nori e rukur.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 — ausente —
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 — ausente —
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Na lia e antunan mar hala noa has menagi u ranga i tar teka, kaba e moa ta poata i tar te go hatei meri lia re Gidion mere Berek ne Samson ne Jepta, ne Devit ne Samuel na u propet.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Nori i hamanei e Sunahan me tagala saluhe ria tara man makumun han a man ohots. Nori i kato hatagalei a markato a matskö me luer a ka te ranga hamanein e Sunahan. Palabi i kaia tara man makum ti ka hasia u laion, kaba u laion i ma kato homi rien.
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Na palabi i lapo ria turu tula u uahiahi, kaba e ma kato homi has rien. Na palabi i hamanei e Sunahan me ma ngats hamate rari. Nori i ma tagalai, kaba nori i butun tagala. Nori i tagalaia tara pula, ba nori e tagala bala ria turu ami turu tanu han.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 A tohaliou i hamanei e Sunahan me lu pouts rer u katun i taren te hatakei pouts ria e Sunahan tara tou mate. Ba palair u katun i hakamits koru reto me raman tapureser, taraha i murina a tou mate i taren nori e tatei takei sile riou a nitoatoa te niga balana.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Ba palair u katun i hamatsingolo reto me lahus rer, ba palai e kits reri u tsien me haka raria tara karabus.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 A palai i ti hamate tunir, na palai i sugu kots tunir, na palai i ngats hamateri u kilatan hiatatung. Na palai i hapous tunri u pikpiköna sipsip mia meme. Nori i moa koru ta ka, nu katun i kato homiia i taren.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Nori i hula laia turu latu pinopino na tara pokus, na nori i susohoia tara man kiou. U katun u omi turu han i puta i ma antunai turu katun u niga teka ti kaia i gusuren.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 U katun u niga hoboto teka i hamanei e Sunahan ne Sunahan e haniga koru ren. Kaba nori i ma lu noei a ka te ranga hamanein e Sunahan te gi hala rien.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Taraha, e Sunahan e atei sil mami a ka te niga balana te ga butuia tara poata i tarara, na nonei e ngil te gi lu hoboto gono merien ra a ka a niga teka.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.