Hebreus 11
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 A markato tara nihamana e kato uana teka: ara e atei silera a man ka te hamana sile rara e butu hamana nou romana. Na ra e atei silera a man ka te ma tare rei ra e mana noa hasina.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que não se vêem.
2 U katunur i manasa i hamanaia tere Sunahan, na nonei a ka te haniga sila rien e Sunahan.
2 Porque por ela os antigos alcançaram bom testemunho.
3 Ara e hamanara ba te toan atei silera e Sunahan e habutseia a mamana ka turu ranga i tanen. Na tara man ka te tare rara, e Sunahan e habutse ien tara man ka te ma tare rei ra.
3 Pela fé entendemos que os mundos foram criados pela palavra de Deus; de modo que o visível não foi feito daquilo que se vê.
4 E Abel e hamanei e Sunahan me hale neien u hats te niga balaia turu hats tere Kein. E Sunahan e hanigei e Abel me ngöe neien a katun a matskö, taraha e Abel e hamanei e Sunahan, ne Sunahan e lu a man ka te halan e Abel. E Abel e mate, kaba e here nei a markato tara nihamana i tanen e ranga noana.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho das suas oferendas, e por meio dela depois de morto, ainda fala.
5 E Inok e hamanei e Sunahan be Sunahan e lu sei ba nane ien a tou mate i tanen. U katun i ma antunan sabe nien, taraha e Sunahan e lu sei hakape ien. Nu Buk u Goagono e poiena e Inok e kato hasasale Sunahan i mam be Sunahan e lu seie nen.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte; e não foi achado, porque Deus o trasladara; pois antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 U mana, ara e ma antunan kato hasasale rei e Sunahan te gi ma hamana menien ra. Taraha, esi te ngilin ka hasukusuku uana tere Sunahan e ga hamanei e Sunahan e kana ba te hala nena a man ka man niga turu katun te sakie ren.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 E Noa e hamanei e Sunahan me hengoe nen te ranga menien a poata a omi te ga lama te ma antunan tara noei e Noa. E Noa e hengo e Sunahan me kuiena a tolala te katosabe gono meien a pala i tanen. Ba nonei e haruto nena te hahuna meri e Sunahan u katun i puta ti hahamana uen, be Sunahan e ngöe neien a katun a matskö te hamana uen.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, sendo temente a Deus, preparou uma arca para o salvamento da sua família; e por esta fé condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 E Abraham e hamanei e Sunahan me hengoena te ngö menien e Sunahan te ga la uen tara han te ranga hamanen e Sunahan te ga hale men romana. Nonei e la ban a han i tanen, kaba nonei e ma atei silei ime te ga la uen.
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, saindo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Nonei e hamanei e Sunahan me na kana tara tana han te ranga hamana meien e Sunahan. Nonei e kaia tara luma labalaba me here nei a katun te ke iena a tsitabubun poata tun. Na pien i tanen e Aisak na hatutubunei i tanen e Jekop, nori i lu hasi u toa u ranga hamana tere Sunahan, ba nori e kato has uar i iesana.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;
10 Taraha, e Abraham e hahalosi a han te gum hatagalana te kui e Sunahan.
10 porque esperava a cidade que tem os fundamentos, da qual o arquiteto e edificador é Deus.
11 E Sera noa has te hamanei e Sunahan, be Sunahan e hale neien a nitagala te ga pika uen, noahasina te tobuana koruen, taraha e Sera e poei e Sunahan e kato hamane nou romana a ka te ranga hamana mam nen.
11 Pela fé, até a própria Sara recebeu a virtude de conceber um filho, mesmo fora da idade, porquanto teve por fiel aquele que lho havia prometido.
12 Ba toa tson e Abraham, e noahasina te tsonpan koruen, nonei a tson teka te ka mei a hatutubunei a para koru te herei a man pitopito nu kotolana te ma antunan ase sabe nari.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 U katun hoboto teka i mate hakapa, kaba nori i hamana noa hasi e Sunahan. Nori i ma lui a ka te ranga hamanein e Sunahan, kaba nori i herei i tare ien i lehana me hanige ieren. Ba nori e hatei ner nori u katunun hulala tun i puta tara tsitabubun poata.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem alcançado as promessas; mas tendo-as visto e saudado, de longe, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 U katun te mar ranga uar teka e haruto ner nori e sakier ta han hamatskö i taren.
14 Ora, os que tais coisas dizem, mostram que estão buscando uma pátria.
15 Sanena nori ti hakats poutsin a han ti la ba nen, ba nori te tatei ka mer a maroro te gi kopis pouts uen.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela donde haviam saído, teriam oportunidade de voltar.
16 Kaba e moa. A han ti ngil koruen te niga balana, nonei a han i Kolö. Be Sunahan e ma matsingolo menei te gi ngö menien a Sunahan i taren, taraha nonei e kato berien a han.
16 Mas agora desejam uma pátria melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de ser chamado seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, ia oferecendo o seu unigênito aquele que recebera as promessas,
18 — ausente —
18 e a quem se havia dito: Em Isaque será chamada a tua descendência,
19 Taraha, e Abraham e atei sil e Sunahan e antunan hatakei poutsin e Aisak tara tou mate i tanen. Ne herei e Abraham e lu poutseia a pien i tanen tara tou mate.
19 julgando que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar; e daí também em figura o recobrou.
20 E Aisak e hamanei e Sunahan, me ranga hamana nena a man ka man niga te gi lui romana a galapien tson i tanen e Jekop ne Iso.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e a Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 E Jekop e hamanei e Sunahan, ba poata te susukun mate ien, ba nonei e ranga hamana nena a man ka man niga te gi lui a galapien tson tere Josep. Nonei e turu u tara bakuna u tukana i tanen me hatsunono uana tere Sunahan.
21 Pela fé Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou, inclinado sobre a extremidade do seu bordão.
22 E Josep e hamanei e Sunahan, ba tara poata te katsin mate ien, ba nonei e hatei nena u katunur i Israel e la ba ner romana a han i Itsip, me ranga merena u katun i tanen ime te gi na mar kaho menien te ga mate uen.
22 Pela fé José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 E tamana ne tsinana e Moses i hamanei e Sunahan ba i murina ti pose ien, ba nori e hamouse ren tara topisa tsihau. Nori i tarei nonei a pien a niga koru, ba nori e ma matouteri te gi hipus meni u ranga pan tara king te poei, “U galapien tson u goama turu Israel i gi kato hamatir.”
23 Pela fé Moisés, logo ao nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que o menino era formoso; e não temeram o decreto do rei.
24 E Moses e hamanei e Sunahan, ba poata te pan hakapa ien, ba nonei e rama nena te gi ngö menien a pien tara pien tahol tere Pero a King.
24 Pela fé Moisés, sendo já homem, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 E Moses e ma ngilei a nisasala te ka u tara markato a omi ba te ke iena a tsitabubun poata puku. E moa. Nonei e ngilin ka gono mer u katun tere Sunahan, noahasina te ga lu gono merien a kamits.
25 escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus do que ter por algum tempo o gozo do pecado,
26 Bu hakats i tanen e poieto e niga balana te gi hamana u tara katun te la nama romana nonei e Mesaia, e noahasina te gi ranga homi u u katun i tanen. A markato teka e niga balein a man ka man niga hoboto i Itsip. Taraha, nonei e hahalosei a ka a niga te hale noien e Sunahan.
26 tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 E Moses e hamanei e Sunahan me katsin la ba nena i Itsip. Nonei e ma matoutei te raharaha u a king. A katun e ma antunan tare nei e Sunahan, kaba e herei e Moses te tare ien ba te tagala silena a ka te ngilin katoe ien.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como quem vê aquele que é invisível.
28 Ne Moses e hamana hasi e Sunahan tara poata te katoe ien u Paska tutun turu Jiu ba nonei e katoena u ranga te gi ngats hamate meri u sipsip ba te tsibil naria u rahatsingren turu tamana, ba Angelona tara Tou Mate te ma tatei atung hamate ranei u galapien tson u hamua tara barebanar i Israel.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 U katunur i Israel i hamanei e Sunahan me sila ria i iogana turu Tasi u Rörö, me tatala ria turu tsikitsiki te kato harakaraka e Sunahan, me la sokur i hapala. Bu katunur i Itsip i katsin mar kato has uato i iesana ba nori e rukur.
29 Pela fé os israelitas atravessaram o Mar Vermelho, como por terra seca; e tentando isso os egípcios, foram afogados.
30 — ausente —
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de rodeados por sete dias.
31 — ausente —
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os desobedientes, tendo acolhido em paz os espias.
32 Na lia e antunan mar hala noa has menagi u ranga i tar teka, kaba e moa ta poata i tar te go hatei meri lia re Gidion mere Berek ne Samson ne Jepta, ne Devit ne Samuel na u propet.
32 E que mais direi? Pois me faltará o tempo, se eu contar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas;
33 Nori i hamanei e Sunahan me tagala saluhe ria tara man makumun han a man ohots. Nori i kato hatagalei a markato a matskö me luer a ka te ranga hamanein e Sunahan. Palabi i kaia tara man makum ti ka hasia u laion, kaba u laion i ma kato homi rien.
33 os quais por meio da fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam a boca dos leões,
34 Na palabi i lapo ria turu tula u uahiahi, kaba e ma kato homi has rien. Na palabi i hamanei e Sunahan me ma ngats hamate rari. Nori i ma tagalai, kaba nori i butun tagala. Nori i tagalaia tara pula, ba nori e tagala bala ria turu ami turu tanu han.
34 apagaram a força do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram forças, tornaram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 A tohaliou i hamanei e Sunahan me lu pouts rer u katun i taren te hatakei pouts ria e Sunahan tara tou mate. Ba palair u katun i hakamits koru reto me raman tapureser, taraha i murina a tou mate i taren nori e tatei takei sile riou a nitoatoa te niga balana.
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Ba palair u katun i hamatsingolo reto me lahus rer, ba palai e kits reri u tsien me haka raria tara karabus.
36 e outros experimentaram escárnios e açoites, e ainda cadeias e prisões.
37 A palai i ti hamate tunir, na palai i sugu kots tunir, na palai i ngats hamateri u kilatan hiatatung. Na palai i hapous tunri u pikpiköna sipsip mia meme. Nori i moa koru ta ka, nu katun i kato homiia i taren.
37 Foram apedrejados e tentados; foram serrados ao meio; morreram ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos e maltratados
38 Nori i hula laia turu latu pinopino na tara pokus, na nori i susohoia tara man kiou. U katun u omi turu han i puta i ma antunai turu katun u niga teka ti kaia i gusuren.
38 {dos quais o mundo não era digno}, errantes pelos desertos e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 U katun u niga hoboto teka i hamanei e Sunahan ne Sunahan e haniga koru ren. Kaba nori i ma lu noei a ka te ranga hamanein e Sunahan te gi hala rien.
39 E todos estes, embora tendo recebido bom testemunho pela fé, contudo não alcançaram a promessa;
40 Taraha, e Sunahan e atei sil mami a ka te niga balana te ga butuia tara poata i tarara, na nonei e ngil te gi lu hoboto gono merien ra a ka a niga teka.
40 visto que Deus provera alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.