Atos 28

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Poata tu sung hakapaia lam, ba lam e sabiem a solona tolo teka i ngöei i Molta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 U katunur tara tolo teka i kapiena haniga koru rio lam. Ba langits e polo hataniana me hamurina. Ba nori e hatser u tula me ngö rario lam.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Be Pol e na soro hobotena a kopa roei, ba poata te hopue ien turu tula ba toa kukutsi te ka mei u matuna e bus lakasa nenama u hiski me mi pilna i limanen.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Bu katunur tara tolo e rutser a kukutsi te kuteia i limane Pol, ba nori e hiararangar me poier, “A katun banei teka a hihipuli romana. Nonei e katosabe nama i tasi, kaba a gotuna tara hipou e hapiu nena te ga toatoa uaien.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Be Pol e tsibil ba nena a kukutsi me rus uana turu tula, be Pol e ma omi nei.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ba nori e pepeito kap ner te go puku u a limanen tsi te go singotei rus uen ba te matena. Nori i solon hahaloso kaba nori i ma tarei ta ka ta omi te ga butuia i tanen, ba nori e hapaliser u hakhakats i taren me poier, “Nonei a toa got.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 E Pablias, a tsunono tara tolo teka, e ka mei a makumun tsikitsiki te sukusukuia tara makum teka. Nonei e las hagum rilam ba lam e ka gono memen turu topisa u lan.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ne tamane Pablias e opu mei a peisanen e lolanga na e ka has mei u purus. Be Pol e na tare nen me singo uana tere Sunahan. Ba nonei e hatakopena a limanen i tanen me kato haniga poutse nen.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Poata te kato uen teka bu palair u katun hoboto tara tolo teka ti ka mei a nimate e la uarima i tanen me mi niga pouts hasir.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ba nori e hala reri lam a presen a para. A toa tolalana i Aleksenria e hahalosoia tara tolo teka te ga kapa u u tasi pan. Na i murina tu ka hakapaia lam tara tolo tara topisa tsihau ba te katsin la lel talam nonei tara tolala, ba nori e hose ier a man ka hoboto tu ngili lam tara tolala.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 A tolalana i Aleksenria a solonen u Mun Toulana u Puna. Ba lam e osa mia tara tolala ba te seil talam.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ba lam e na tuku mia tara taun i Sirakius ba te ka mia teka turu topisa u lan.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ba lam e la ba nem a taun teka ba te sila mia i rehina kotolana me na tuku mia tara taun i Ritsiam. Bu hamahö ba lomolomo e gum nama i tasi ba lam te seil lelim, ba turu hahuoluna u lan ba lam e na tuku mia tara taun i Piutiolai.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Tara taun teka alam u saber a pal barebana ti hamanaia tere Iesu. Ba nori e ngö rario lam te go na ka gono merien lam turu toa u wik. Ba lam e ka hakapam me toan la uam i Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 A pal barebana ti hamanaia tere Iesu i Rom i hengoin tu la uama lam, ba palai e tatago mera rimei lam tara taun te kaia i gusuna kalana a solonen a Hanin Toana i Apias. Na palabi i tatago mera mei lam tara taun ti ngöei a Topisa Taven. Poata te tara rien e Pol ba nonei e hanigana tere Sunahan ba peisanen e gehaha poutsuna.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Poata tu na tukuia lam i Rom ba tsunono turu soldia e haniga nena te go kaka pepeisa u e Pol. A toa puku a soldia te taratara kap nen te kaka gono meien.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 U topisa u lan e la hakapa be Pol e ngö gugono renama a pal kapan turu Jiu tara han teka. Poata ti gono hoboto men i tanen ba nonei e poieto i taren, “A ma tsi hatoulana i tar, alia u ma katoei ta toa ta ka te go tula-puta meni lia a pal barebana i tarara na u mar hihatutsina turu tuburara. Kaba nori i karabuse moa lia i Jerusalem, ba nori e hala mena rilia turu katunur i Rom.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Nori i rangarangate molia me katsin puresie rio lia, taraha nori i ma sabie mei ta toa ta ka te gi atung hamate sile ien lia.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Kaba poata te torohanan ranga hapiu nien u Jiu a ka teka, ba lia e kato silegu te go la u lia turu kot peisa tere Sisa. Alia u moa lel ta maroro. Kaba e moa ta ka te go ngilin kot gono meri lia a pal barebana i tar.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Nonei a ka teka te ngö gugono sil mera gulei lia alimiu ba te ngilin ranga gono mera golimiu. Taraha, alia e hamana gia tara toa katun ti hahalosi a barebanana i Israel. Na ka teka te kits sile gia lia tara tsien teka.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ba nori e poier i tanen, “Alam e tabuna luem ta kalanloun i Judia te ranga sile nolö. Na man hahikapien i tamulam i ma soata hase mei tu rangana i Judia te ga kato u teka, na e moa has ta katun te ga ranga homi silio lö.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Kaba alam e ngilem alö peisa te go hatei rilam a ka te hamana mua lö. Taraha, alam e atei silem u katun tara han hoboto e ranga homi siler u lotu teka.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ba nori e hake ier a lits te gi gonogono hoboto gono meien e Pol, bu katun u para e la uarima tara makum te kaia e Pol. Tara bongbong me na noana tara lahibong ba nonei e ranga baba nena u ranga hoboto ba te hatarare rane ien a Nipepeito tere Sunahan. Ba nonei e kato silena te ga hapalis u u hakats i taren tere Iesu, ba te hatei rane ien u ranga te kana turu Lo tere Moses nu ranga turu propet.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ba palai e hamana ria turu ranga i tanen, na palai i hahamana naien.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Nori i ma antunan hiahanhanigai. Ba poata ti katsin tarura ien be Pol e hala lel rane ien u tana u raranga lel. Ba nonei e poiena, “U Namnamei u Goagono tere Sunahan e ranga hamana i manasa tara poata te harange ien e Aisaia a propet tere Sunahan me ranga gono mena u tubumilimiu.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Nonei e poei tere Aisaia:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Taraha, a pal barebana teka e baku-tu korur. A talingaren e siköna na nori e hasoho hakapa haser a mataren.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Be Pol e poe hasena, “Na lia e hatei ragoi limiu, a nihitaguhu teka tere Sunahan e la tala uana tara barebana te halhal ria i tarara u Jiu, ba nori te na hengo riou romana.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Be Pol e ranga hakapana bu Jiu e tarura talar me hiangenangena hatagalar.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Na turu huol u hiningal e Pol e kaia tara luma te holhol peise ien. Ba nonei e haniga rena u katun hoboto ti me katsin tare ien.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ba nonei e hihatuts nena a Tsunono e Iesu Kristo na Nipepeito tere Sunahan. Na nonei e kato u te ngil uen, ne moa ta katun te ga hapiu nen.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.