Atos 28
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ACF
1 Poata tu sung hakapaia lam, ba lam e sabiem a solona tolo teka i ngöei i Molta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 U katunur tara tolo teka i kapiena haniga koru rio lam. Ba langits e polo hataniana me hamurina. Ba nori e hatser u tula me ngö rario lam.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Be Pol e na soro hobotena a kopa roei, ba poata te hopue ien turu tula ba toa kukutsi te ka mei u matuna e bus lakasa nenama u hiski me mi pilna i limanen.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Bu katunur tara tolo e rutser a kukutsi te kuteia i limane Pol, ba nori e hiararangar me poier, “A katun banei teka a hihipuli romana. Nonei e katosabe nama i tasi, kaba a gotuna tara hipou e hapiu nena te ga toatoa uaien.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Be Pol e tsibil ba nena a kukutsi me rus uana turu tula, be Pol e ma omi nei.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Ba nori e pepeito kap ner te go puku u a limanen tsi te go singotei rus uen ba te matena. Nori i solon hahaloso kaba nori i ma tarei ta ka ta omi te ga butuia i tanen, ba nori e hapaliser u hakhakats i taren me poier, “Nonei a toa got.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 E Pablias, a tsunono tara tolo teka, e ka mei a makumun tsikitsiki te sukusukuia tara makum teka. Nonei e las hagum rilam ba lam e ka gono memen turu topisa u lan.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ne tamane Pablias e opu mei a peisanen e lolanga na e ka has mei u purus. Be Pol e na tare nen me singo uana tere Sunahan. Ba nonei e hatakopena a limanen i tanen me kato haniga poutse nen.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Poata te kato uen teka bu palair u katun hoboto tara tolo teka ti ka mei a nimate e la uarima i tanen me mi niga pouts hasir.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ba nori e hala reri lam a presen a para. A toa tolalana i Aleksenria e hahalosoia tara tolo teka te ga kapa u u tasi pan. Na i murina tu ka hakapaia lam tara tolo tara topisa tsihau ba te katsin la lel talam nonei tara tolala, ba nori e hose ier a man ka hoboto tu ngili lam tara tolala.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 A tolalana i Aleksenria a solonen u Mun Toulana u Puna. Ba lam e osa mia tara tolala ba te seil talam.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Ba lam e na tuku mia tara taun i Sirakius ba te ka mia teka turu topisa u lan.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ba lam e la ba nem a taun teka ba te sila mia i rehina kotolana me na tuku mia tara taun i Ritsiam. Bu hamahö ba lomolomo e gum nama i tasi ba lam te seil lelim, ba turu hahuoluna u lan ba lam e na tuku mia tara taun i Piutiolai.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Tara taun teka alam u saber a pal barebana ti hamanaia tere Iesu. Ba nori e ngö rario lam te go na ka gono merien lam turu toa u wik. Ba lam e ka hakapam me toan la uam i Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 A pal barebana ti hamanaia tere Iesu i Rom i hengoin tu la uama lam, ba palai e tatago mera rimei lam tara taun te kaia i gusuna kalana a solonen a Hanin Toana i Apias. Na palabi i tatago mera mei lam tara taun ti ngöei a Topisa Taven. Poata te tara rien e Pol ba nonei e hanigana tere Sunahan ba peisanen e gehaha poutsuna.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Poata tu na tukuia lam i Rom ba tsunono turu soldia e haniga nena te go kaka pepeisa u e Pol. A toa puku a soldia te taratara kap nen te kaka gono meien.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 U topisa u lan e la hakapa be Pol e ngö gugono renama a pal kapan turu Jiu tara han teka. Poata ti gono hoboto men i tanen ba nonei e poieto i taren, “A ma tsi hatoulana i tar, alia u ma katoei ta toa ta ka te go tula-puta meni lia a pal barebana i tarara na u mar hihatutsina turu tuburara. Kaba nori i karabuse moa lia i Jerusalem, ba nori e hala mena rilia turu katunur i Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Nori i rangarangate molia me katsin puresie rio lia, taraha nori i ma sabie mei ta toa ta ka te gi atung hamate sile ien lia.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Kaba poata te torohanan ranga hapiu nien u Jiu a ka teka, ba lia e kato silegu te go la u lia turu kot peisa tere Sisa. Alia u moa lel ta maroro. Kaba e moa ta ka te go ngilin kot gono meri lia a pal barebana i tar.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Nonei a ka teka te ngö gugono sil mera gulei lia alimiu ba te ngilin ranga gono mera golimiu. Taraha, alia e hamana gia tara toa katun ti hahalosi a barebanana i Israel. Na ka teka te kits sile gia lia tara tsien teka.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Ba nori e poier i tanen, “Alam e tabuna luem ta kalanloun i Judia te ranga sile nolö. Na man hahikapien i tamulam i ma soata hase mei tu rangana i Judia te ga kato u teka, na e moa has ta katun te ga ranga homi silio lö.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kaba alam e ngilem alö peisa te go hatei rilam a ka te hamana mua lö. Taraha, alam e atei silem u katun tara han hoboto e ranga homi siler u lotu teka.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Ba nori e hake ier a lits te gi gonogono hoboto gono meien e Pol, bu katun u para e la uarima tara makum te kaia e Pol. Tara bongbong me na noana tara lahibong ba nonei e ranga baba nena u ranga hoboto ba te hatarare rane ien a Nipepeito tere Sunahan. Ba nonei e kato silena te ga hapalis u u hakats i taren tere Iesu, ba te hatei rane ien u ranga te kana turu Lo tere Moses nu ranga turu propet.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Ba palai e hamana ria turu ranga i tanen, na palai i hahamana naien.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Nori i ma antunan hiahanhanigai. Ba poata ti katsin tarura ien be Pol e hala lel rane ien u tana u raranga lel. Ba nonei e poiena, “U Namnamei u Goagono tere Sunahan e ranga hamana i manasa tara poata te harange ien e Aisaia a propet tere Sunahan me ranga gono mena u tubumilimiu.
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Nonei e poei tere Aisaia:
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Taraha, a pal barebana teka e baku-tu korur. A talingaren e siköna na nori e hasoho hakapa haser a mataren.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Be Pol e poe hasena, “Na lia e hatei ragoi limiu, a nihitaguhu teka tere Sunahan e la tala uana tara barebana te halhal ria i tarara u Jiu, ba nori te na hengo riou romana.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Be Pol e ranga hakapana bu Jiu e tarura talar me hiangenangena hatagalar.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Na turu huol u hiningal e Pol e kaia tara luma te holhol peise ien. Ba nonei e haniga rena u katun hoboto ti me katsin tare ien.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Ba nonei e hihatuts nena a Tsunono e Iesu Kristo na Nipepeito tere Sunahan. Na nonei e kato u te ngil uen, ne moa ta katun te ga hapiu nen.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.