Atos 22

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ba nonei e poieto, “A man hatamana na man hatoulana, hengo iam ba lia te ranga hatarare negu i tamilimiu.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Tara poata ti hengoe ien te ranga uaien turu Ha-Hibru, ba nori e kokomoto korur.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Be Pol e poieto, “Alia a Jiu ti poseia i Tasas, a taun i Silisia. Kaba alia u pania tara taun teka i Jerusalem ne Gameliel nonei a tson hihatuts i tar. Alia u tsitsiloia turu lo hoboto turu tuburara, na lia u tagala sil koru te go kukute haniga meni lia e Sunahan, te kato has uami limiu hoboto i romana.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Alia u kato homir a barebana ti kukute a maroron nihamana te kukutie gulia i romana, e noaia ti mate u a palai. Alia u kits kap rien a tsien, a pal tson na tohaliou has, na lia u hala merien tara karabus.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 A tsunono pan turu pris na pal kapan hoboto turu Kot Pan turu Jiu e atei siler te ranga hamana uagu lia. Alia u lu u kalanloun ti koloto meni a pal tson teka turu Jiu i Damaskas. Ba lia u la uato i Damaskas te go na pile kap meri lia u katun tere Iesu, ba te katsin kits ragien u tsien ba te la pouts mera gume ien i Jerusalem ba te hahuna ragen.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Be Pol e ranga lelina me poiena, “Alia u la noaia tara kalana me sukusuku gia i Damaskas. Bu toa u ualesala pan e songots butu nama i kolö tara pal soasa me piraha hahise nolia.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ba lia e rus uagu i puta turu tsikitsiki, ba lia te hengoegu u toa u ranga ba te poiena i tar, ‘O Sol, o Sol, aha te kato hakamits sile milö alia?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ba lia u rangatato, ‘O tsunono, alö esi?’ Ba nonei e poieto i tar, ‘Alia e Iesu ni Nasaret, a katun te kato hakamitse mulö. Te kato hakamits ramia lö u katun i tar, alö e kato hakamits hase molia.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 A pal tson ti la gono meio lia i ruto u ualesala, kaba nori i ma hengoi u ranga tara katun te ranga u i tar.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ba lia u poieto, ‘O tsunono, aha te katoe gou lia?’ Ba Tsunono e poieto i tar, ‘Alö go takei ba lö te lam i Damaskas, ba lö te na hengo sabie mou a mamana ka hoboto te hopu kap mei lö e Sunahan te go na kato lö.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 U ualesala teka e pan koru me kato hakiauena a matar, ba pal tson ti la gono meio lia e pile ria i limar ba te las mena rilia i Damaskas.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “A toa tson a solonen e Ananaias e la uama i tar. Nonei a katun te hatsunonei e Sunahan ba te kukutiena u Lo i tarara, nu Jiu hoboto ti kaia i Damaskas i haniga korue ien.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ba nonei e la nama me mi tuoluna i rehir me poiena, ‘O Sol, ara te hatoulana uara tere Kristo, alö go tara pouts!’ Ba i teka puku ba lia u tara poutsuto me toan tare gen.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ba nonei e poieto, ‘E Sunahan ti hatsunoni u tuburara e hopu kapin te go atei sil meni lö u ngil i tanen, na te go tara meni lö a katun a matskö i tanen, na te go hengo meni lö u ranga turu rung tun i tanen.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Taraha, alö e na hatei namou e Iesu tara barebana hoboto, ba te na rarare namou a man ka tu rutsi lö na tu hengoin lö.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Ga lö e hahalosem aha? Alö go takei ba te luem a baptais. Alö go singo u tara solonen ba nonei te galus ba nena u markato u omi i tamulö.’”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Be Pol e ranga lelina me poiena, “Alia u la pouts i Jerusalem, ba poata tu singoia lia i Luman Lotu Pan ba lia te rutsegu u toa u hiharuto.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Alia u tarei a Tsunono ba nonei e poieto i tar, ‘Alö go hasesei ba te la ba boroboro nem i Jerusalem, taraha a barebana teka e ma hengoe roi a ka te poa memi lö alia.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ba lia te poiegu, ‘O Tsunono, nori e atei sil koruer alia u la turu luman lotu hoboto turu Jiu ba te lu regu u katun te hamana ria i tamulö. Ba lia te na haka ragien tara karabus me hasingata ragen.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Na tara poata ti atung hamate ien e Stiven, a tson te hahatein u ranga i tamulö, alia tu ka hasia i rehiren. Alia u haniga te gi kato hamate menien, ba lia u tara kap neto u hasobu turu katun ti atung hamate ien.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Ba Tsunono e poieto i tar, ‘La tala, taraha alia e hala halehane golö ba lö te la uam tara barebana halhal turu Jiu.’”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 A barebana i hengoia tere Pol e noaia turu ranga teka, ba nori e toan ku hapan korur me poier, “Tsuga ba neiam! Atung hamate iam! A mar katun teka e moa koru te ga tatei toatoa lel uen!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ba nori e ku hapan noa lasir ba te hula lapo ba ner u hasobu i taren pouts me lapo sei ner u koahu i iasa.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ba tsunono e ranga merena u soldia i tanen te gi lu menien i iahana luman soldia. Ba nonei e ranga mera nen te gi lahus menien te go hatei meni e Pol a ka te raharaha koru merien u katun.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ba nori e kitse rien a lete, be Pol e ranga mena a toa kepten te tuolia i rehinen me poiena, “A lo e ma haniga nei te go lahus meni lö a toun Rom te go ma la noa uaien turu kot.”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ba tara poata te hengoeia a kepten u ranga teka ba nonei te lana tara tsunono turu soldia me poiena i tanen, “Alö e katsin katoem aha? A tson teka a toun Rom!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ba tsunono e lana tere Pol me poiena i tanen, “Hatei molia, alö a toun Rom?” Be Pol e poieto, “Geha.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ba tsunono e poieto, “Alia a toun Rom taraha alia u holin a moni pan.” Be Pol e ranga palisina me poiena, “Alia a toun Rom noa tara poata ti poseia lia.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ba pal tson ti katsin lahuse ien me rangatse rien tu rangatasei i la hatoumuri ba naten i teka puku. Na tsunono e matout has tara poata te sabe ien e Pol nonei a toun Rom, taraha nonei e kits hakapei e Pol a tsien.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 A tsunono turu soldia e ngilin atein aha koru ti kot sil mei u Jiu e Pol. Bu hamahö ba nonei e hapurese nena a tsien tere Pol, ba tsunono e ranga merena u pris pan na pal kapan hoboto te gi gono hoboto uen. Ba nonei e luena e Pol me na hatuole rien i mataren.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.