Atos 22

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ba nonei e poieto, “A man hatamana na man hatoulana, hengo iam ba lia te ranga hatarare negu i tamilimiu.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Tara poata ti hengoe ien te ranga uaien turu Ha-Hibru, ba nori e kokomoto korur.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Be Pol e poieto, “Alia a Jiu ti poseia i Tasas, a taun i Silisia. Kaba alia u pania tara taun teka i Jerusalem ne Gameliel nonei a tson hihatuts i tar. Alia u tsitsiloia turu lo hoboto turu tuburara, na lia u tagala sil koru te go kukute haniga meni lia e Sunahan, te kato has uami limiu hoboto i romana.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Alia u kato homir a barebana ti kukute a maroron nihamana te kukutie gulia i romana, e noaia ti mate u a palai. Alia u kits kap rien a tsien, a pal tson na tohaliou has, na lia u hala merien tara karabus.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 A tsunono pan turu pris na pal kapan hoboto turu Kot Pan turu Jiu e atei siler te ranga hamana uagu lia. Alia u lu u kalanloun ti koloto meni a pal tson teka turu Jiu i Damaskas. Ba lia u la uato i Damaskas te go na pile kap meri lia u katun tere Iesu, ba te katsin kits ragien u tsien ba te la pouts mera gume ien i Jerusalem ba te hahuna ragen.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Be Pol e ranga lelina me poiena, “Alia u la noaia tara kalana me sukusuku gia i Damaskas. Bu toa u ualesala pan e songots butu nama i kolö tara pal soasa me piraha hahise nolia.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ba lia e rus uagu i puta turu tsikitsiki, ba lia te hengoegu u toa u ranga ba te poiena i tar, ‘O Sol, o Sol, aha te kato hakamits sile milö alia?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ba lia u rangatato, ‘O tsunono, alö esi?’ Ba nonei e poieto i tar, ‘Alia e Iesu ni Nasaret, a katun te kato hakamitse mulö. Te kato hakamits ramia lö u katun i tar, alö e kato hakamits hase molia.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 A pal tson ti la gono meio lia i ruto u ualesala, kaba nori i ma hengoi u ranga tara katun te ranga u i tar.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ba lia u poieto, ‘O tsunono, aha te katoe gou lia?’ Ba Tsunono e poieto i tar, ‘Alö go takei ba lö te lam i Damaskas, ba lö te na hengo sabie mou a mamana ka hoboto te hopu kap mei lö e Sunahan te go na kato lö.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 U ualesala teka e pan koru me kato hakiauena a matar, ba pal tson ti la gono meio lia e pile ria i limar ba te las mena rilia i Damaskas.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “A toa tson a solonen e Ananaias e la uama i tar. Nonei a katun te hatsunonei e Sunahan ba te kukutiena u Lo i tarara, nu Jiu hoboto ti kaia i Damaskas i haniga korue ien.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ba nonei e la nama me mi tuoluna i rehir me poiena, ‘O Sol, ara te hatoulana uara tere Kristo, alö go tara pouts!’ Ba i teka puku ba lia u tara poutsuto me toan tare gen.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ba nonei e poieto, ‘E Sunahan ti hatsunoni u tuburara e hopu kapin te go atei sil meni lö u ngil i tanen, na te go tara meni lö a katun a matskö i tanen, na te go hengo meni lö u ranga turu rung tun i tanen.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Taraha, alö e na hatei namou e Iesu tara barebana hoboto, ba te na rarare namou a man ka tu rutsi lö na tu hengoin lö.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ga lö e hahalosem aha? Alö go takei ba te luem a baptais. Alö go singo u tara solonen ba nonei te galus ba nena u markato u omi i tamulö.’”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Be Pol e ranga lelina me poiena, “Alia u la pouts i Jerusalem, ba poata tu singoia lia i Luman Lotu Pan ba lia te rutsegu u toa u hiharuto.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Alia u tarei a Tsunono ba nonei e poieto i tar, ‘Alö go hasesei ba te la ba boroboro nem i Jerusalem, taraha a barebana teka e ma hengoe roi a ka te poa memi lö alia.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Ba lia te poiegu, ‘O Tsunono, nori e atei sil koruer alia u la turu luman lotu hoboto turu Jiu ba te lu regu u katun te hamana ria i tamulö. Ba lia te na haka ragien tara karabus me hasingata ragen.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Na tara poata ti atung hamate ien e Stiven, a tson te hahatein u ranga i tamulö, alia tu ka hasia i rehiren. Alia u haniga te gi kato hamate menien, ba lia u tara kap neto u hasobu turu katun ti atung hamate ien.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ba Tsunono e poieto i tar, ‘La tala, taraha alia e hala halehane golö ba lö te la uam tara barebana halhal turu Jiu.’”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 A barebana i hengoia tere Pol e noaia turu ranga teka, ba nori e toan ku hapan korur me poier, “Tsuga ba neiam! Atung hamate iam! A mar katun teka e moa koru te ga tatei toatoa lel uen!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ba nori e ku hapan noa lasir ba te hula lapo ba ner u hasobu i taren pouts me lapo sei ner u koahu i iasa.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ba tsunono e ranga merena u soldia i tanen te gi lu menien i iahana luman soldia. Ba nonei e ranga mera nen te gi lahus menien te go hatei meni e Pol a ka te raharaha koru merien u katun.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ba nori e kitse rien a lete, be Pol e ranga mena a toa kepten te tuolia i rehinen me poiena, “A lo e ma haniga nei te go lahus meni lö a toun Rom te go ma la noa uaien turu kot.”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ba tara poata te hengoeia a kepten u ranga teka ba nonei te lana tara tsunono turu soldia me poiena i tanen, “Alö e katsin katoem aha? A tson teka a toun Rom!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ba tsunono e lana tere Pol me poiena i tanen, “Hatei molia, alö a toun Rom?” Be Pol e poieto, “Geha.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ba tsunono e poieto, “Alia a toun Rom taraha alia u holin a moni pan.” Be Pol e ranga palisina me poiena, “Alia a toun Rom noa tara poata ti poseia lia.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ba pal tson ti katsin lahuse ien me rangatse rien tu rangatasei i la hatoumuri ba naten i teka puku. Na tsunono e matout has tara poata te sabe ien e Pol nonei a toun Rom, taraha nonei e kits hakapei e Pol a tsien.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 A tsunono turu soldia e ngilin atein aha koru ti kot sil mei u Jiu e Pol. Bu hamahö ba nonei e hapurese nena a tsien tere Pol, ba tsunono e ranga merena u pris pan na pal kapan hoboto te gi gono hoboto uen. Ba nonei e luena e Pol me na hatuole rien i mataren.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.