Atos 20

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 U geta teka e kapa, be Pol e ngö rena u Kristen e gi la uama i tanen. Ba nonei e hala nena u ranga i taren ba te kato hatagalena a toriren. Nonei e ranga haniganiga meren ba te toan la uana tara provins i Masedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 — ausente —
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 — ausente —
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Ne Sopata, a katununa tara taun i Beria a pien tere Piras, nonei te la gono mei e Pol. Na palair u katun i la gono has meien: nori ere Aristakas mere Sekandas ri Tesalonaika, ne Gaiasina tara taun i Debi, ne Timoti, ne re Tikikas mere Tropimas tara provins i Eisia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Nori u katun teka ti la mam me na hahaloso raria lam* tara taun i Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 A kannouna tara beret te moa ta yis e la hakapa, ba lam e la ba nem a taun i Pilipai me na osa mia tara tolala me lam. Ba lam e na tuku mia i taren tara taun i Troas turu hatolimana u lan. Ba lam e ke mia u tohit u lan i Troas.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Turu Sandei alam u gono sil te go nou hoboto u ba te kato hasem u Komunio. Be Pol e rangana turu barebana. Nonei e katsin lana i mahö, ba nonei e spanena u ranga me antune iena gusuna bong.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nu lam u para te kulupuia tara rum i iasa tu gonoia lam.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Na toa katun a hitots a solonen e Yutikas e gumia tara windou. E Pol e ranga noa ba nonei e Yutikas te topi koruna. Nonei e soho koru tala ba te rusuna tara Fp fl hatopisana rum i iasa me rus halehana uana i puta. Bu katun e pieta koul uar i puta me lue ren, kaba nonei e mate hakapa.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Be Pol e koul hasina ba te turuna me lukutu nanen me poiena, “Alimiu go ma tokumi. Nonei e toatoana.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Be Pol e la pouts lelina i iasa me posiena a beret ba nori e nour. Ba nonei e kato sei lelena u ranga i taren, ba te ranga halanina, me toan la ba ranen.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ba nori e lu menari a katun a hitots te toatoa pouts i han. Ba toriren e sasala koru pouts tala menen.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Alam u la mam me na osa mia tara tolala me na tuku mia tara taun i Asos. Alam u na sakieia e Pol i Asos te go lu mena ien tara tolala. E Pol noa has te mar haka mam meni u ranga teka. Nonei e ngilin tatalaia i maroro ba te la uana i Asos.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Be Pol e mi sabe rana lam i Asos, ba lam e lu mena mien tara tolala. Ba lam hoboto e la uam tara taun i Mitilini.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ba lam e la ba nem i Mitilini me na lan hasukusuku rena tara toa tolo a solonen i Kaios. Ba lam e na lan lel rena me sabiem a tabina tolo te ngöeri i Semos. Ba lam e na lan lel rena me tuku mia tara taun i Mailitas.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 E Pol e hakats lasin te go la soku ba menien a taun i Epesas, taraha nonei e raman kaia tara provins i Eisia. Nonei e ngilin hasesei sil te go na butu uen i Jerusalem i mam turu Pentikos te ga antuna uen.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Tara poata tu tukuia lam i Mailitas, be Pol e hala mena nei u ranga i Epesas. Nonei e ngör a pal kapan turu Kristen e gi la uama i tanen.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ba nori e mi tuku ria i tanen ba nonei e poiena i taren, “Alimiu e atei silemiu a markato tu kato lia tara poata tutun tu tuku malia i Eisia, na tara mamana poata tu ka gono meria lia limiu.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Na limiu e atei silemiu, a para poata ti kitseia u Jiu u ranga te gi pita-puta menien lia. Na tara ka teka alia u ka mei u tori-tiama u para na kamits a para. Kaba alia u kato hatetenei a peisar ba te katoegu a toukui tara Tsunono.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Na lia u ma matout mei tu habulungana meni u ranga te tatei taguhu rano limiu. Na turu hagum na tara man luma has i tamilimiu, alia u hatuts rio limiu. Alimiu e atei sile men.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Alia u hatei hatagalein u ranga tara pal katun i tar u Jiu na i tamilimiu has u Grik, te go habirits mena milimiu a torimiu tere Sunahan, na te go hamana has uam limiu tara Tsunono i tarara e Iesu Kristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Na lia e hatei rago limiu, u Namnamei tere Sunahan e las tale nolia ba lia te la uagu i Jerusalem. A saha ka te na butu noia i tar i Jerusalem, alia e ma ateigi.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 A ka lasi teka te atei sile gulia: tara mamana taun u Namnamei u Goagono e roron hatei halesaleio lia ba te poiena, ‘Alö e na sabie mou a kamits ba nori te na haka hase roa lö tara karabus.’
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Na lia e ma hakats hapara nagi te go toatoa u lia tsi te go mate u lia. Kaba alia e hakats sil koruegu te go antunan hakapa haniga meni lia a toukui teka tu luia lia tere Iesu a Tsunono, a toukuina te hatei menari u Bulungana u Niga tara nihitaguhu tere Sunahan.”
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 E Pol e ranga lel me poiena, “I manasa tu lalaia lia i gusumilimiu, ba lia te hatei negu u rangana tara Nipepeito tere Sunahan. Kaba alia e hatei ragi limiu, alimiu hoboto e ma tara lele moi lia.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Na lia e hatei has ragi limiu, te tapolasa ba nanoa ta toa i tamilimiu e Sunahan ba te tiana, e ma omi uanei i tar.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Alia u mamala peits ba rilimiu tu ranga. E moa. Alia u hatei rilimiu a man hakats hoboto tere Sunahan.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Alimiu go tara kap haniga niam a peisamilimiu na pala hoboto tere Iesu, te hereri u sipsip. U Namnamei u Goagono e hopu kap rio limiu u katunun taratarakap i taren. Taraha, nonei e ngilena alimiu go taratara kap haniga riam u katun tere Sunahan. A Pien Tson i tanen e sakahis hakapa rien u rahatsing peisa i tanen.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Kaba alia e ateigu, te la ba ragoa lia limiu bu katunun hihatuts u omi te la rima romana i gusumilimiu ba te mi kato homi rario limiu, ba te here roi u muki u hie te kato homi rer u sipsip.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Na palabir u katun i tamilimiu pouts noa has te katoer romana u ranga u gamo, te gi las merai u Kristen ba te kukute raren.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Na limiu go hanei haniga hiton iam. Alimiu go hakats sile iam a ka teka: turu topisa u hiningal nitoa, tara bong na tara lan, alia u ma hanoai tu hatuts meri limiu hoboto a man toa toa. Alia u hatuts meri limiu a nitatagi pan.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Na lia e haka tala ragia limiu tara nipepeito tara Tsunono, na turu rangana tara nihitaguhu i tanen. Nonei e antunan hatagala nena a nihamana i tamilimiu ba te hala ranei limiu a man ka man niga hoboto, te roron hala ranei e Sunahan u katun hoboto te hopu kap merien i tanen.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Alia u ma kato silei te go lu meni ta moni tsi tu hasobu tara tana katun.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Alimiu te atei silemiu u huol u ualima i tar te pilin a toukui na te taguheio lia tara man ka te makmakum, ba te taguhu has rena u katun ti ka gono meio lia.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Tara mamana toukui i tar, alia u haruto rilimiu te gi mar kui hatagala u ra teka, ba ra te tatei taguhu rer u katun u pinolasa. Ara gi hakatsin u ranga te kato e Iesu a Tsunono te poien, ‘A nisasala tara katun te hala nena a man ka tara tana katun e la sei nena a nisasala tara katun te luna tara tana katun.’”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 E Pol e hakapi u ranga i tanen ba nonei e hatukununa me singo hoboto gono mera nen tere Sunahan.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Kaba nori i tabe hapara koru ba te hamagoe ria a limaren i totongolona e Pol ba te hatsomi hapara naren.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Nori i hasagohi a nitatagi pan koru te poe mam meni e Pol, “Alimiu e ma tara lele moi lia.” Ba nori e na piou narien tara tolala.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.