Atos 20
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARC
1 U geta teka e kapa, be Pol e ngö rena u Kristen e gi la uama i tanen. Ba nonei e hala nena u ranga i taren ba te kato hatagalena a toriren. Nonei e ranga haniganiga meren ba te toan la uana tara provins i Masedonia.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 — ausente —
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 — ausente —
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ne Sopata, a katununa tara taun i Beria a pien tere Piras, nonei te la gono mei e Pol. Na palair u katun i la gono has meien: nori ere Aristakas mere Sekandas ri Tesalonaika, ne Gaiasina tara taun i Debi, ne Timoti, ne re Tikikas mere Tropimas tara provins i Eisia.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Nori u katun teka ti la mam me na hahaloso raria lam* tara taun i Troas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 A kannouna tara beret te moa ta yis e la hakapa, ba lam e la ba nem a taun i Pilipai me na osa mia tara tolala me lam. Ba lam e na tuku mia i taren tara taun i Troas turu hatolimana u lan. Ba lam e ke mia u tohit u lan i Troas.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Turu Sandei alam u gono sil te go nou hoboto u ba te kato hasem u Komunio. Be Pol e rangana turu barebana. Nonei e katsin lana i mahö, ba nonei e spanena u ranga me antune iena gusuna bong.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Nu lam u para te kulupuia tara rum i iasa tu gonoia lam.
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Na toa katun a hitots a solonen e Yutikas e gumia tara windou. E Pol e ranga noa ba nonei e Yutikas te topi koruna. Nonei e soho koru tala ba te rusuna tara Fp fl hatopisana rum i iasa me rus halehana uana i puta. Bu katun e pieta koul uar i puta me lue ren, kaba nonei e mate hakapa.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Be Pol e koul hasina ba te turuna me lukutu nanen me poiena, “Alimiu go ma tokumi. Nonei e toatoana.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Be Pol e la pouts lelina i iasa me posiena a beret ba nori e nour. Ba nonei e kato sei lelena u ranga i taren, ba te ranga halanina, me toan la ba ranen.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Ba nori e lu menari a katun a hitots te toatoa pouts i han. Ba toriren e sasala koru pouts tala menen.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Alam u la mam me na osa mia tara tolala me na tuku mia tara taun i Asos. Alam u na sakieia e Pol i Asos te go lu mena ien tara tolala. E Pol noa has te mar haka mam meni u ranga teka. Nonei e ngilin tatalaia i maroro ba te la uana i Asos.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Be Pol e mi sabe rana lam i Asos, ba lam e lu mena mien tara tolala. Ba lam hoboto e la uam tara taun i Mitilini.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 Ba lam e la ba nem i Mitilini me na lan hasukusuku rena tara toa tolo a solonen i Kaios. Ba lam e na lan lel rena me sabiem a tabina tolo te ngöeri i Semos. Ba lam e na lan lel rena me tuku mia tara taun i Mailitas.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 E Pol e hakats lasin te go la soku ba menien a taun i Epesas, taraha nonei e raman kaia tara provins i Eisia. Nonei e ngilin hasesei sil te go na butu uen i Jerusalem i mam turu Pentikos te ga antuna uen.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Tara poata tu tukuia lam i Mailitas, be Pol e hala mena nei u ranga i Epesas. Nonei e ngör a pal kapan turu Kristen e gi la uama i tanen.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ba nori e mi tuku ria i tanen ba nonei e poiena i taren, “Alimiu e atei silemiu a markato tu kato lia tara poata tutun tu tuku malia i Eisia, na tara mamana poata tu ka gono meria lia limiu.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Na limiu e atei silemiu, a para poata ti kitseia u Jiu u ranga te gi pita-puta menien lia. Na tara ka teka alia u ka mei u tori-tiama u para na kamits a para. Kaba alia u kato hatetenei a peisar ba te katoegu a toukui tara Tsunono.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Na lia u ma matout mei tu habulungana meni u ranga te tatei taguhu rano limiu. Na turu hagum na tara man luma has i tamilimiu, alia u hatuts rio limiu. Alimiu e atei sile men.
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Alia u hatei hatagalein u ranga tara pal katun i tar u Jiu na i tamilimiu has u Grik, te go habirits mena milimiu a torimiu tere Sunahan, na te go hamana has uam limiu tara Tsunono i tarara e Iesu Kristo.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Na lia e hatei rago limiu, u Namnamei tere Sunahan e las tale nolia ba lia te la uagu i Jerusalem. A saha ka te na butu noia i tar i Jerusalem, alia e ma ateigi.
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 A ka lasi teka te atei sile gulia: tara mamana taun u Namnamei u Goagono e roron hatei halesaleio lia ba te poiena, ‘Alö e na sabie mou a kamits ba nori te na haka hase roa lö tara karabus.’
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Na lia e ma hakats hapara nagi te go toatoa u lia tsi te go mate u lia. Kaba alia e hakats sil koruegu te go antunan hakapa haniga meni lia a toukui teka tu luia lia tere Iesu a Tsunono, a toukuina te hatei menari u Bulungana u Niga tara nihitaguhu tere Sunahan.”
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 E Pol e ranga lel me poiena, “I manasa tu lalaia lia i gusumilimiu, ba lia te hatei negu u rangana tara Nipepeito tere Sunahan. Kaba alia e hatei ragi limiu, alimiu hoboto e ma tara lele moi lia.
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Na lia e hatei has ragi limiu, te tapolasa ba nanoa ta toa i tamilimiu e Sunahan ba te tiana, e ma omi uanei i tar.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 Alia u mamala peits ba rilimiu tu ranga. E moa. Alia u hatei rilimiu a man hakats hoboto tere Sunahan.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Alimiu go tara kap haniga niam a peisamilimiu na pala hoboto tere Iesu, te hereri u sipsip. U Namnamei u Goagono e hopu kap rio limiu u katunun taratarakap i taren. Taraha, nonei e ngilena alimiu go taratara kap haniga riam u katun tere Sunahan. A Pien Tson i tanen e sakahis hakapa rien u rahatsing peisa i tanen.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Kaba alia e ateigu, te la ba ragoa lia limiu bu katunun hihatuts u omi te la rima romana i gusumilimiu ba te mi kato homi rario limiu, ba te here roi u muki u hie te kato homi rer u sipsip.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Na palabir u katun i tamilimiu pouts noa has te katoer romana u ranga u gamo, te gi las merai u Kristen ba te kukute raren.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Na limiu go hanei haniga hiton iam. Alimiu go hakats sile iam a ka teka: turu topisa u hiningal nitoa, tara bong na tara lan, alia u ma hanoai tu hatuts meri limiu hoboto a man toa toa. Alia u hatuts meri limiu a nitatagi pan.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Na lia e haka tala ragia limiu tara nipepeito tara Tsunono, na turu rangana tara nihitaguhu i tanen. Nonei e antunan hatagala nena a nihamana i tamilimiu ba te hala ranei limiu a man ka man niga hoboto, te roron hala ranei e Sunahan u katun hoboto te hopu kap merien i tanen.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Alia u ma kato silei te go lu meni ta moni tsi tu hasobu tara tana katun.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 Alimiu te atei silemiu u huol u ualima i tar te pilin a toukui na te taguheio lia tara man ka te makmakum, ba te taguhu has rena u katun ti ka gono meio lia.
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Tara mamana toukui i tar, alia u haruto rilimiu te gi mar kui hatagala u ra teka, ba ra te tatei taguhu rer u katun u pinolasa. Ara gi hakatsin u ranga te kato e Iesu a Tsunono te poien, ‘A nisasala tara katun te hala nena a man ka tara tana katun e la sei nena a nisasala tara katun te luna tara tana katun.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 E Pol e hakapi u ranga i tanen ba nonei e hatukununa me singo hoboto gono mera nen tere Sunahan.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Kaba nori i tabe hapara koru ba te hamagoe ria a limaren i totongolona e Pol ba te hatsomi hapara naren.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Nori i hasagohi a nitatagi pan koru te poe mam meni e Pol, “Alimiu e ma tara lele moi lia.” Ba nori e na piou narien tara tolala.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.